I SA/Po 248/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 08 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku X.A o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi X.A na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w[...] z dnia [...] listopada 2014r. nr [...] w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne postanawia oddalić wniosek W dniu [...] grudnia 2014r. X.A wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] listopada 2014 r. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] z dnia [...] września 2014r. w przedmiocie oddalenia zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W petitum skargi strona skarżąca złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania ww. postanowień. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (postanowienia). Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Postanowienie to może jednak zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] uznające za nieuzasadnione zarzuty zobowiązanej (skarżącej ) na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Zaskarżone postanowienie należy zaliczyć do aktu prawnego, którego nie można wykonać, gdyż nie nakłada ono na skarżącą żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Niemożliwe jest w związku z tym zaistnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Z uwagi na powyższe, Sąd postanowił, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.