I SA/Po 254/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-06-29

Skład orzekający: Maciej Jaśniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga powinna zostać odrzucona z powodu nieuiszczenia wpisu sądowego, mimo że strona skarżąca nie podjęła przesyłki zawierającej wezwanie do jego uiszczenia?
Ratio decidendi
Skarga podlega odrzuceniu, jeżeli pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis sądowy. Doręczenie zastępcze, polegające na pozostawieniu zawiadomienia o przesyłce w skrzynce pocztowej, jest skuteczne i pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, nawet jeśli adresat nie podjął przesyłki. W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, bieg terminu do uiszczenia opłaty rozpoczyna się od daty pozostawienia pierwszego zawiadomienia.
Stan faktyczny
K. C. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. umarzającą postępowanie dotyczące odmowy rozłożenia na raty zapłaty części należności publicznoprawnej. Skarga zawierała wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, który został pozostawiony bez rozpoznania z powodu braków formalnych. Następnie skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, jednak nie podjął przesyłki zawierającej wezwanie, co skutkowało doręczeniem zastępczym. Skarga nie została opłacona w zakreślonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 29 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania dotyczącego odmowy rozłożenia na raty zapłaty części należności publicznoprawnej na rzecz Skarbu Państwa postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] 2012r. K. C. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] 2011r., nr [...], którą organ I instancji umorzył postępowanie dotyczące odmowy rozłożenia na raty zapłaty części należności publicznoprawnej na rzecz Skarbu Państwa w kwocie [...] złotych. Skarga zawierała także wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Z uwagi na braki formalne w/w wniosku, przesłano Skarżącemu urzędowy formularz PPF i wezwano do jego wypełnienia i złożenia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. K. C. nie odpowiedział na powyższe wezwanie, wobec czego Zarządzeniem Referendarza sądowego z dnia [...] 2012 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy pozostawiono bez rozpoznania. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 18 maja 2012 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości [...] zł. w terminie 7 dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Próbę doręczenia stronie skarżącej odpisu w/w zarządzenia na wskazany w skardze adres podjęto dwukrotnie, tj. w dniach 23 maja 2012 r. (pierwsze awizo) i 31 maja 2012 r. (powtórne awizo). Pismo nie zostało przez Skarżącego podjęte w terminie 14 dni od dnia pozostawienia w skrzynce oddawczej pierwszego awiza, w związku z czym w dniu 11 czerwca 2012 r. nastąpił jego zwrot do Sądu, co dokumentuje załączona do akt sprawy koperta adresowana do strony skarżącej (k. 22). Do dnia 24 czerwca 2012 r. Skarżący nie uiścił należnego od skargi wpisu sądowego (informacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Sądu, k. 24). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Stosownie do art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast w świetle art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie, wobec niemożności doręczenia Skarżącemu pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 p.p.s.a., zostało ono złożone na okres 14 dni w placówce pocztowej, przy czym jak wynika z druku zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do Skarżącego, a dotyczącej wezwania do uiszczenia wpisu od skargi, zostało umieszczone - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 23 maja 2012 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu 31 maja 2012 r. Nieodebranie przez Skarżącego przesyłki w terminie 14 dni skutkowało na mocy art. 73 p.p.s.a. dokonaniem doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem trzeba, iż fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 p.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, albowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Mając na uwadze powyższe, należało uznać, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu 23 maja 2012 r., to od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 1 i § 3 p.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego. Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma wypadał w dniu 06 czerwca 2012 r., a zatem siedmiodniowy termin do uiszczenia wymaganego wpisu upłynął z dniem 13 czerwca 2012 r. W zakreślonym terminie skarga nie została opłacona. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 220 § 3 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło