I SA/Po 255/13

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku AJ o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi AJ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2009 r. oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2009 r. postanawia: oddalić wniosek skarżącej o zwolnienie od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę AJ na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2009 r. oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2009 r. Skarżąca, reprezentowana przez adwokata, pismem z dnia [...] wniosła skargę kasacyjną od tego wyroku. Równocześnie złożyła sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku oświadczyła, że na skutek licznych kontroli organów skarbowych do chwili obecnej miała bardzo utrudnioną bieżącą działalność gospodarczą. Powyższe spowodowało brak wpływów i znaczne zadłużenie. Wnioskodawczyni wskazała, że ma zajęte wynagrodzenie przez Urząd Skarbowy i nie posiada żadnego majątku, z którego mogłaby ponieść koszty sądowe. Majątku nie posiadają również osoby, z którymi pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym. Nie prowadzą oni także żadnej działalności gospodarczej. Skarżąca i jej rodzina nie korzystają z pomocy opieki społecznej. Wnioskodawczyni od [...] nie prowadzi również działalności gospodarczej. Skarżąca oświadczyła, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem, z [...] synem, który studiuje i z [...] córką, która się uczy. Skarżąca nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej, innych nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. Mąż i dzieci również nie posiadają żadnego majątku. Wnioskodawczyni z tytułu umowy o pracę otrzymuje wynagrodzenie w wysokości [...] brutto (po zajęciu komorniczym), mąż otrzymuje rentę w wysokości [...], która również podlega zajęciu komorniczemu. Skarżąca podała, że koszty miesięcznego utrzymania wynoszą około [...], przy czym [...], w ponoszeniu kosztów wyżywienia otrzymuje pomoc od najbliższej rodziny, t.j. od siostry i rodziców. Do wniosku załączyła: zaświadczenie z dnia [...] o zatrudnieniu i wysokości wynagrodzenia, decyzję ZUS z dnia [...] o waloryzacji renty, zawiadomienie z dnia [...] o miesięcznym wymiarze opłat za lokal, faktury za wodę, energię elektryczną i gaz. Referendarz sądowy zauważa, że skarżąca nie jest zobowiązana do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 243 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania, a przyznanie prawa pomocy przed lub w toku postępowania rozpoznawczego obejmuje także postępowanie egzekucyjne. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne, gdy strona postępowania nie jest zobowiązana do uiszczenia jakichkolwiek opłat lub wydatków. Zgodnie bowiem z art. 239 pkt 4 P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym, w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast stosownie do art. 241 P.p.s.a. zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia - oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z akt sądowych wynika, że referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] zwolnił AJ od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za miesiące od sierpnia do grudnia 2009 r. oraz odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od towarów i usług za sierpień i wrzesień 2009 r. Skarżąca nie wniosła na to postanowienie sprzeciwu, również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd. Wobec powyższego stwierdzić należy, że Skarżąca na obecnym etapie postępowania nie ma już obowiązku uiszczania kosztów sądowych i wobec tego wniosek w tym zakresie podlega oddaleniu. Wobec powyższego na podstawie art. 239 pkt 4, art. 241, art. 243 § 1 i 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.