I SA/Po 259/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. H. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2002 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. /-/ Karol Pawlicki W skardze z dnia 01 marca 2010 r. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], skarżący reprezentowany przez pełnomocnika zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wniosku wskazał, że nie posiada osobistych zasobów finansowych pozwalających na zapłacenie zobowiązania w kwocie [...]. Wyjaśnił, że prowadzi działalność gospodarczą w sferze budownictwa (deweloperstwo) i jest w trakcie wykonywania inwestycji, którą wykonuje za pomocą podwykonawców zatrudniających znaczne ilości pracowników. Zapłacenie kwoty [...]. wynikającej z zaskarżonej decyzji spowoduje zatory płatnicze, co z kolei przełoży się na brak możliwości zapłacenia podwykonawcom należności za wykonane prace oraz ich upadłość. Sytuacja taka skutkować będzie nie tylko zachwianiem się prowadzonej firmy, ale nade wszystko koniecznością zwolnienia przez podwykonawców znacznej ilości pracowników i zwrócenie się tych ostatnich po zasiłek dla bezrobotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U., Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W doktrynie i orzecznictwie zgodnie przyjmuje się, iż niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Jednakże to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 13 grudnia 2004 r., sygn. akt FZ 495-497/04; z dnia 22 listopada 2004 r., sygn. akt FZ 474/04; z dnia 31 sierpnia 2004 r., sygn. akt FZ 267/04, niepubl.). W badanej sprawie skarżący nie wykazał, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia spółce znacznej szkody. W szczególności nie wskazał jakie skutki wywołałoby uiszczenie kwoty zaległości podatkowej. Nie wyjaśnił także na czym miałoby polegać spowodowanie trudnych do odwrócenia skutków, nie przybliżył okoliczności wskazujących na istnienie przesłanek, o których mowa w § 3 powołanego artykułu ustawy. Innymi słowy nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji rodziłoby skutek w postaci groźby wyrządzenia znacznej szkody, nadto że powstałe po wykonaniu decyzji skutki byłyby trudne do odwrócenia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w istocie sprowadza się jedynie do ogólnych stwierdzeń, że zapłacenie kwoty zaległości podatkowej skutkować będzie zachwianiem się prowadzonej firmy, a przede wszystkim koniecznością zwolnienia przez podwykonawców znacznej ilości pracowników i zwrócenie się tych ostatnich po zasiłek dla bezrobotnych Tymczasem wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np.: odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Skarżący do wniosku nie dołączył takich dokumentów, a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania strony skarżącej. Wobec powyższego, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 powołanej ustawy, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. /-/ Karol Pawlicki