I SA/Po 2598/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński /spr./ Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska as.sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant: st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 15 listopada 2005 r. sprawy ze skargi Zarządu "A" sp. z o.o. w O.W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie o podatek dochodowy od osób prawnych za 1997 rok o d d a l a s k a r g ę /-/M.Jaśniewicz /-/J. Ruszyński /-/M.Skwierzyńska Z akt sprawy wynika, że Urząd Skarbowy w dniach od [...] lutego do [...] maja 2003r. przeprowadził w firmie "A " Sp. z o.o. w O. W. kontrolę w zakresie rzetelności i legalności rozliczeń z budżetem z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za lata 1997 - 2002. W wyniku przeprowadzonego postępowania podatkowego Urząd Skarbowy wydał decyzję z dnia [...] Nr [...], w której określił Spółce zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych za 1997r. w wysokości [...] zł. Decyzję tę doręczono w dniu 18 lipca 2003r. W związku z decyzją organu podatkowego Spółka w dniu 7 sierpnia 2003r. wniosła do Izby Skarbowej Ośrodek Zamiejscowy podanie o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od tej decyzji wraz z odwołaniem. W uzasadnieniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wskazała, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z przyczyn niezależnych od kierownictwa Spółki oraz osób bezpośrednio zainteresowanych, tj. udziałowców Spółki. Spółka oświadczyła, że w czasie otrzymania decyzji za pośrednictwem urzędu pocztowego w O. W. udziałowcy Spółki przebywali poza miejscem stałego pobytu. Dyrektor Izby Skarbowej w wyniku rozpatrzenia wniosku podatnika o przywrócenie uchybionego terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od ww. decyzji Urzędu Skarbowego. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia wskazano, że decyzję Urzędu Skarbowego doręczono w dniu 18 lipca 2003r., a zatem termin do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 223 § 2 pkt 1 Ordynacji podatkowej, upłynął w dniu 1 sierpnia 2003r. Spółka odwołanie złożyła dopiero w dniu 7 sierpnia 2003r., przy czym jednocześnie złożyła wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania Podniesione we wniosku okoliczności przebywania udziałowców Spółki poza miejscem stałego pobytu, w sytuacji gdy do prowadzenia wszelkich spraw Spółki i występowania w jej imieniu zarząd Spółki ustanowił pełnomocnika nie stanowi o braku winy strony w uchybieniu terminu. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Poznaniu "A " Sp. z o.o. zarzuciła postanowieniu Dyrektora Izby Skarbowej naruszenie art. 162 § 2 i art. 180 § 1 ustawy - Ordynacja podatkowa i wobec tego wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia i o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania od decyzji Urzędu Skarbowego Zdaniem skarżącej organami władzy Spółki jest zarząd oraz zgromadzenie wspólników, które mają obowiązek reprezentowania, załatwiania i prowadzenia spraw Spółki. To, że wadze spółki mogą powołać pełnomocnika, nie zwalnia ich z prowadzenia spraw Spółki. Zatem skoro członkowie zarządu Spółki przebywali w czasie wyznaczonego ustawą terminu do wniesienia odwołania poza miejscem stałego pobytu, nie mogli zapoznać się z treścią decyzji i w następstwie wnieść odwołania. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w zaskarżonym postanowieniu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, rozpatrując na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) zważył, co następuje: W przedmiotowej sprawie skarga okazała się bezzasadna. Z akt sprawy wynika, że "A" Sp. z o.o. pismem z dnia [...] stycznia 2003r. udzieliła I. P. pełnomocnictwa do występowania w jej imieniu. W piśmie tym wskazano, że pełnomocnictwo upoważnia I. P. do występowania w zakresie działalności Spółki przed wszystkimi władzami, instytucjami, innymi osobami prawnymi, osobami fizycznymi oraz jednostkami organizacyjnymi nie posiadającymi osobowości prawnej i do składania wszelkich oświadczeń i wniosków, wniosków także do reprezentowania Spółki przed sądami powszechnymi oraz z prawem udzielania dalszego pełnomocnictwa do wykonywania tych czynności osobom trzecim. Zgodnie z udzielonym pełnomocnictwem I. P. brała udział w prowadzonym postępowaniu kontrolnym i podatkowym, odebrała również w dniu 18 lipca 2003r. decyzję Urzędu Skarbowego. Następnie wniosła już po terminie w dniu 7 sierpnia 2003r. odwołanie i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, w którym wskazała, że uchybienie terminu nastąpiło z powodu nieobecności udziałowców Spółki w Polsce. Argument skarżącej, że uchybienie terminu do wniesienia odwołania nastąpiło z powodu przebywania udziałowców poza granicami Polski w czasie, w którym należało złożyć odwołanie, nie zasługuje na uwzględnienie. Zauważa się, że Spółka miała swojego pełnomocnika, który mógł w ustawowym terminie wnieść odwołanie od decyzji organu podatkowego. Ponadto pełnomocnik kontaktował się wielokrotnie z członkiem zarządu telefonicznie, o czym świadczy przedłożony biling rozmów telefonicznych, i wobec tego mógł ustalić, czy na decyzję Urzędu Skarbowego ma wnieść odwołanie, czy też nie. Zgodnie z art. 162 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.) w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na wniosek zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Art. 162 § 1 cyt. ustawy stanowi zatem, że przywrócenie terminu jest uzależnione od uprawdopodobnienia przez zainteresowanego braku swojej winy. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Uchybienie terminu może być poczytane jako zawinione przez stronę, jeżeli pragnęła ona wydarzenia albo godziła się na nie, jakkolwiek mogła mu zapobiec. Uchybienie terminu może być też stronie poczytane jako zawinione przez nią, jeśli strona nie chciała dopełnić czynności w terminie albo chciała czynność dopełnić, lecz nie dopełniła z powodu jakiejś przeszkody, którą mogła przezwyciężyć. W konsekwencji więc brak winy w uchybieniu terminu możemy przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie może przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. (wyrok NSA z 20.05.1998r. I SA/Ka 1718/96). Jako kryterium przy ocenie winy w uchybieniu terminu procesowego należy przyjąć obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przywrócenie terminu nie jest możliwe, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. A contrario zatem, przywrócenie to może mieć miejsce wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Wina w uchybieniu terminu przez pełnomocnika wywołuje negatywne skutki dla reprezentowanego. Wobec powyższego zauważa się, że fakt przebywania udziałowców Spółki poza granicami Polski nie stanowi w niniejszej sprawie przeszkody do terminowego wniesienia odwołania, gdyż Spółka miała swojego pełnomocnika, który w tym czasie przebywał w Polsce i mógł złożyć w ustawowym terminie odwołanie. Zatem skarżąca nie uprawdopodobniła braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia odwołania. Skoro skarga jest niezasadna na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) należało ją oddalić. /-/M.Jaśniewicz /-/J. Ruszyński /-/M.Skwierzyńska L.Sz.