I SA/Po 273/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 26 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2012 r. postanawia odrzucić skargę. Skarżący [...], reprezentowany przez pełnomocnika w osobie [...], pismem z dnia 11 lutego 2018 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 marca 2018 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie jednego egzemplarza skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania. Odpis powyższego zarządzenia został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2018 r. (druk zpo, k. 21 akt sąd.). Wyznaczony w nim termin upływał z dniem 12 kwietnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Jednym z warunków formalnych skargi jest, stosowanie do art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - w skrócie: "P.p.s.a."), dołączenie przez stronę do skargi jej odpisów i odpisów załączników dla doręczenia ich stronom. W myśl art. 215 § 1 P.p.s.a., w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji (w niniejszej sprawie skargi) należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Zgodnie zaś z art. 216 P.p.s.a., jeżeli przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, stanowi ona wartość przedmiotu zaskarżenia. Podkreślenia wymaga, że niezachowanie wymogów formalnych może skutkować wezwaniem przez Sąd strony skarżącej do uzupełnienia braków w wyznaczonym terminie, pod rygorem odrzucenia skargi. Podstawą odrzucenia skargi jest art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. stanowiący, że sąd odrzuca skargę, której braków formalnych nie uzupełniono w terminie. W rozpoznawanej sprawie odpis zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I wzywającego do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz nadesłanie jednego egzemplarza skargi celem doręczenia uczestnikowi postępowania został skutecznie doręczony pełnomocnikowi skarżącego w dniu 5 kwietnia 2018 r. (druk zpo, k. 21 akt sąd.). Siedmiodniowy termin do wykonania nałożonego na pełnomocnika przez Sąd obowiązku procesowego upływał zatem z dniem 12 kwietnia 2018 r. W ostatnim dniu zakreślonego przez Sąd terminu (data nadania na kopercie, k. 26 akt sąd.) pełnomocnik skarżącego przesłał do Sądu pismo stanowiące odpowiedź na powyższe wezwanie, do którego załączył odpis skargi, czym wypełnił jeden z nałożonych na niego obowiązków. W piśmie tym pełnomocnik nie usunął jednak drugiego z braków formalnych skargi, albowiem nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, którą w realiach rozpoznawanej sprawy stanowi ta część należności pieniężnej określona zaskarżoną decyzją, która została zakwestionowana przez skarżącego. Należy zaznaczyć, że skoro przedmiot zaskarżenia stanowi decyzja określająca skarżącemu wysokość podatku od nieruchomości za 2012 r., to wartość przedmiotu zaskarżenia należało określić na podstawie tej decyzji. Tymczasem pełnomocnik skarżącego w piśmie z dnia 12 kwietnia 2018 r. poinformował Sąd, że skarżący tytułem I raty podatku od nieruchomości za 2018 r. uiścił kwotę [...] zł. Jednocześnie pełnomocnik wskazał, że skarżący posiada 1/3 udziału w przedmiotowej nieruchomości. Mając na względzie powyższe, Sąd stwierdza, że pełnomocnik skarżącego nie uczynił zadość obowiązkowi wynikającemu z zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 14 marca 2018 r., gdyż nie podał wartości przedmiotu zaskarżenia, a wobec tego ziściła się przesłanka do odrzucenia wywiedzionej w niniejszej sprawie skargi. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., Sąd orzekł jak sentencji postanowienia.