I SA/Po 2771/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Janusz Ruszyński Sędziowie NSA Gabriela Gorzan(spr) as.sąd. WSA Katarzyna Nikodem Protokolant st.sekr.sąd. Alicja Ajnbacher po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi W. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku rolnego i podatku leśnego I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego kwotę 49,00 zł (czterdzieści dziewięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/K.Nikodem /-/J.Ruszyński /-/G.Gorzan Burmistrz K. nakazem płatniczym z dnia [...]r. Nr [...] ustalił łączne zobowiązanie pieniężne za rok 2003 na nazwisko W.N. w kwocie [...]zł płatne w 4 ratach, w tym podatek rolny w kwocie [...]zł i podatek leśny w kwocie [...]zł. W decyzji tej przyjęto za podstawę ustalenia podatku rolnego powierzchnię [...] ha fizycznych gospodarstwa rolnego podatnika, z czego [...]ha użytków rolnych i [...]ha przeliczeniowych oraz stawkę z 1 ha przeliczeniowego w wysokości 83,625 zł, natomiast za podstawę ustalenia podatku leśnego wg stawki 24,4662 obszar [...]ha fizycznych lasu. W odwołaniu od powyższej decyzji podatnik wniósł o jej uchylenie, zarzucając, że błędna jest powierzchnia lasu przyjęta do opodatkowania podatkiem leśnym, bowiem stanowi ją [...] ha, jak ją przyjęto do opodatkowania w latach 2001 i 2002, nie zaś [...]ha. Tym samym błędna jest wysokość podatku leśnego oraz podatku rolnego ustalona w konsekwencji przyjęcia za podstawę podatku rolnego powierzchni w hektarach fizycznych [...]zamiast [...]ha. fizycznych. Nadto podatnik zarzucił, że toczy się postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu planu urządzenia lasu dla wsi Z. za lata 2002 – 2011, obejmującego las podatnika. Warunkuje ono wznowienie postępowania, umorzenie I i II raty podatku rolnego i leśnego za 2003 rok oraz umorzenie kosztów uprawnienia i opłaty skarbowej od odwołania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu I instancji, powołując się na przepisy art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 1-8 ustawy z dnia 15.11.1984 r. o podatku rolnym (Dz.U. z 1993 r. Nr 94, poz. 431 ze zm.) oraz ustawę z dnia 30. 10.2002 r. o podatku leśnym (Dz.U. Nr 200, poz. 1682 ze zm.) W uzasadnieniu decyzji wskazano, że podstawą wymiaru podatku rolnego i leśnego w decyzji Burmistrza K. są grunty rolne i lasy ujawnione w ewidencji gruntów i budynków, stanowiące własność skarżącego, zgodnie z przepisem art. 21 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2000 r. Nr 100, poz. 10860 ze zm.). Jeżeli grunty sklasyfikowano w ewidencji gruntów, jako użytki rolne lub grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych, podlegają one opodatkowaniu podatkiem rolnym, chyba, że zostały zajęte na prowadzenie działalności gospodarczej innej, niż działalność rolnicza. Z kolei opodatkowaniu podatkiem leśnym podlegają określone w ustawie lasy, z wyjątkiem lasów zajętych na wykonywanie innej działalności gospodarczej niż leśna. Lasem w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków jako lasy. Organy podatkowe nie są uprawnione do dokonywania ustaleń w zakresie, w jakim dane co do obszaru gruntów, ich rodzaju i bonitacji glebowej wynikają z zapisu ewidencji gruntów. Oznacza to, że do czasu wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków w przedmiocie wyżej podanym organy podatkowe nie mogą także brać za podstawę wymiaru podatku rolnego i leśnego innych danych, niż wynikają z ewidencji gruntów. Gdy chodzi zaś o wniosek podatnika o umorzenie I i II raty podatku rolnego za 2003 r. oraz o sprostowanie upomnienia nr 206, podlegają one rozpoznaniu w odrębnym postępowaniu, po uprawomocnieniu się decyzji wymiarowej. W skardze na powyższą decyzję podatnik zarzucił naruszenie przepisów art. 7, art. 10, art. 77 i art. 107 kpa oraz przepisów ustawy o lasach (t. jedn. Z 2000 r. Nr 56, poz. 679 ze zm.) i wniósł o jej uchylenie w całości oraz uchylenie poprzedzającej ją decyzji organu I instancji. W ocenie skarżącego wydane decyzje oparte są na błędnych przesłankach w zakresie powierzchni gruntów rolnych i leśnych podlegających opodatkowaniu, a nadto uniemożliwiono skarżącemu, przed ich wydaniem, zapoznanie się i ustosunkowanie do zebranych materiałów i dowodów. W pismach procesowych z dnia [...].06. i [...].06.2005 r. skarżący powołał się na przedłożony przy nich wypis z rejestru gruntów z dnia [...].06.2004 r., w którym powierzchnia gospodarstwa rolnego została określona na [...]ha w tym lasy oznaczone Ls VI o pow. [...]ha oraz grunty zadrzewione i zakrzewione Lz o pow. [...]ha. Nadto przedłożył decyzję Starosty C. z dnia [...].02.2004 r., w której orzeczono o zmianie projektu uproszczonego planu urządzenia lasu w części dotyczącej we wsi Z. gruntów skarżącego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zarzut naruszenia przepisów art. 7, art. 10, art. 77 i art. 107 Kodeksu postępowania administracyjnego nie może być uznany za zasadny, ponieważ w postępowaniu podatkowym nie mają zastosowania przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego, lecz przepisy ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zmianami). Także powoływanie się przez skarżącego na definicję lasu w rozumieniu ustawy z dnia 28.09.1991 r. o lasach (Dz.U. Nr 56 z 2000 r. poz. 679 ze zm.) uznać należy za chybione, skoro definicja legalna lasu dla potrzeb podatku leśnego została zawarta w art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 30.10.2002 r. o podatku leśnym (Dz.U. Nr 200, poz. 1682), która weszła w życie z dniem 1.01.2003 r. W myśl powołanego wyżej przepisu, na co zwróciły uwagę organy podatkowe, a skarżący zdaje się nie przyjmować tego do wiadomości lasem, w rozumieniu ustawy są grunty leśne sklasyfikowane w ewidencji gruntów i budynków, jako lasy, zgodnie zaś z art. 3 powołanej wyżej ustawy podstawę opodatkowania podatkiem leśnym stanowi powierzchnia lasu, wyrażona w hektarach fizycznych, wynikająca z ewidencji gruntów i budynków. W świetle powyżej przedstawionych przepisów wskazać należy, że skoro w ewidencji gruntów i budynków, wg stanu na rok 2003 figurowały, jako lasy, oznaczone tam, jako "Ls" grunty leśne skarżącego o pow. łącznej [...]ha, prawidłowo organ podatkowy od takiej powierzchni ustalił podatek leśny. Poczynając od 1.01.2003 r. ustawodawca podatkowy zrezygnował z opodatkowania lasów na podstawie danych wynikających z planów urządzenia lasu lub uproszczonych planów urządzenia lasu i dlatego powoływanie się skarżącego na decyzję starosty wydaną w 2004 roku o zmianie uproszczonego planu urządzenia lasu w części dotyczącej gruntów skarżącego nie odnosi skutku prawnego w odniesieniu do wymiaru podatku leśnego za rok 2003, dokonanego zgodnie z danymi ewidencji gruntu. Jeżeli chodzi natomiast o grunty zadrzewione i zakrzewione skarżącego o pow. [...]ha na użytkach klasy VI ([...]ha na działce nr [...] i [...] ha na działce nr [...]co wynika z danych ewidencji gruntów) sprawa nie została wyjaśniona. Zarówno w decyzji organu I instancji, jak i decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego nie wskazano w uzasadnieniach, w jaki sposób grunty te zostały opodatkowane, w szczególności czy zostały uwzględnione przy ustalaniu podstawy opodatkowania podatkiem rolnym w hektarach przeliczeniowych. Wątpliwość ta dotyczy również użytków rolnych skarżącego w klasach V, VI i VI z o łącznej powierzchni ok. [...] ha fizycznych. Brak jakiegokolwiek odniesienia się przez organy podatkowe do powyżej przedstawionych zagadnień nakazuje zwrócić na nie uwagę w ramach badania przez Sąd sprawy, bez względu na zarzuty skargi i zakreślone w niej granice (art. 134 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie bowiem art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym w brzmieniu obowiązującym od 1.01.2003 r. (Dz.U. Nr 200 z 2002 r. poz. 1680) – bezterminowym zwolnieniem ustawowym od podatku rolnego objęte są nie tylko użytki rolne klasy V, VI i VI z i to zarówno wówczas, gdy tworzą gospodarstwa rolne, jak i gdy gospodarstwa rolnego samodzielnie nie tworzą, ale nadto grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych. W skład użytków rolnych zaś zgodnie z § 68 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z 29.03.2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454) wchodzą m. innymi grunty orne (oznaczone symbolem R), łąki trwałe (Ł), pastwiska trwałe (Ps), grunty rolne zabudowane oznaczone w ewidencji jako teren mieszkaniowy (B-R, B-Ł, B-Ps). Grunty zadrzewione i zakrzewione na użytkach rolnych są jednym z rodzajów użytków gruntowych (Lz), objętych opodatkowaniem podatkiem rolnym (art. 1 ustawy z dnia 15.11.1984 r. o podatku rolnym w brzmieniu ustawy z dnia 10.10.2002 r. (Dz. U. Nr 200, poz. 1680), ale od podatku rolnego za 2003 r. są zwolnione. Ze znajdującego się w aktach sprawy wypisu z rejestru gruntów wynika, że w skład gospodarstwa rolnego skarżącego wchodzą wymienione w art. 12 ust. 1 pkt 1 grunty, czego w decyzjach organów obu instancji nie odzwierciedlono, nie wskazano też w podstawach prawnych rozstrzygnięć przepisu art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatku rolnym. Żadnych informacji na powyższy temat nie zawiera również pismo Burmistrza K. z dnia [...]. 08.2003 r., sporządzone w trybie art. 227 § 1 Ordynacji podatkowej (k. 9 akt administracyjnych), co istnienie powyższych wątpliwości potwierdza. Skoro zatem sprawa podstawy opodatkowania podatkiem rolnym za rok 2003 gospodarstwa rolnego skarżącego nie została wyczerpująco wyjaśniona, organ odwoławczy wydał zaskarżoną decyzję z naruszeniem art. 233 § 1 pkt 1 w zw. z art. 122 Ordynacji podatkowej. Utrzymując bowiem w mocy rozstrzygnięcie sformułowane przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie to co do podstawy opodatkowania podatkiem rolnym budziło wątpliwości, wydał decyzję wadliwą, naruszającą zasadę prawdy obiektywnej. Z powyższych względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit."c" i art. 200 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) należało orzec, jak w sentencji wyroku. /-/K.Nikodem /-/G.Gorzan /-/J.Ruszyński LF