I SA/Po 286/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym skargi TE o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] w sprawie ze skargi TE na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia podstawy i uzasadnienia decyzji oraz wydania nowej decyzji kończącej przebieg postępowania podatkowego postanawia: odrzucić skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...]. Wyrokiem z dnia [...] o sygn. akt [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę TE na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie uchylenia podstawy i uzasadnienia decyzji oraz wydania nowej decyzji kończącej przebieg postępowania podatkowego. Wyrok ten uprawomocnił się od dnia [...]. W dniu [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga TE o stwierdzenie niezgodności z prawem wskazanego wyżej wyroku. Przedmiotowa skarga sporządzona została osobiście przez skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 285a § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej jako "P.p.s.a."), skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia przysługuje od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy przez jego wydanie została stronie wyrządzona szkoda, a zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych nie było i nie jest możliwe. Skarga, o której mowa w § 1, przysługuje również w wyjątkowych przypadkach od prawomocnego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego, jeżeli strony nie skorzystały z przysługujących im środków prawnych, gdy niezgodność z prawem wynika z naruszenia podstawowych zasad porządku prawnego lub konstytucyjnych wolności albo praw człowieka i obywatela, chyba że jest możliwa zmiana lub uchylenie orzeczenia w drodze innych przysługujących stronie środków prawnych (art. 285a § 2 P.p.s.a.). Art. 285f § 1 P.p.s.a. stanowi, że skargę o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego orzeczenia wnosi się do sądu, który wydał zaskarżone orzeczenie, w terminie dwóch lat od jego uprawomocnienia się, przy czym skargę nieopłaconą, skargę wniesioną z naruszeniem art. 175 § 1 oraz skargę, której braków strona nie uzupełniła w terminie, sąd odrzuca na posiedzeniu niejawnym (art. 285f § 3 P.p.s.a.). Analiza powyższych przepisów wskazuje, że przy sporządzaniu skargi, o której mowa w art. 285a § 1 P.p.s.a., obowiązuje przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że skarga, powinna być sporządzona przez osoby wymienione w przepisie art. 175 § 1 P.p.s.a., a więc – w niniejszej sprawie - przez adwokata lub radcę prawego. Tymczasem w rozpoznawanej sprawie skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku z dnia [...] została sporządzona osobiście przez skarżącego, który nie jest ani adwokatem, ani radcą prawnym. W konsekwencji, jako że skarga ta nie spełnia wymogów określonych w art. 175 § 1 P.p.s.a., skarga o stwierdzenie niezgodności z prawem prawomocnego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia [...], sygn. akt [...] jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając na uwadze powyższe Sąd na podstawie art. 285f § 3 w zw. z art. 175 § 1 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.