I SA/Po 286/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 18 grudnia 2024 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2019 postanawia: odrzucić skargę. W dniu 7 marca 2025 r. R. R. reprezentowany przez pełnomocnika B. R., wniósł skargę na decyzję wskazaną w rubrum niniejszego orzeczenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 22 kwietnia 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia oraz złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Powyższe wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 15 maja 2025 r. (k. [...] akt sądowych). W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego wniosła pismo procesowe z 22 maja 2025 r., do którego załączyła oświadczenie R. R. z a 22 maja 2025 r., notarialnie poświadczone pełnomocnictwo R. R.-G. oraz potwierdzenie przelewu wadium na przetarg nieruchomości Ś. ul. [...]. Sąd zważył, co następuje : Skargę należało odrzucić. Skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, zgodnie z przepisem art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.; dalej: "P.p.s.a."), powinna między innymi czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Wymagania te określa przepis art. 46 P.p.s.a., według którego do pisma dołączyć należy pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem (§ 3). Wymóg ten znajduje potwierdzenie w przepisie art. 37 § 1 P.p.s.a., który stanowi, że pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik skarżącego na wezwanie Sądu przedłożyła kserokopię oświadczenia z 22 maja 2025 r., na którym widnieje podpis R. R., z którego wynika, że aktem notarialnym z 26 kwietnia 1995 r. Rep. A. [...] R. R. ustanowił swoją żonę B. R. i córkę M. R. pełnomocnikami z prawem substancji i upoważnił każdą z nich do samodzielnego działania na jego rzecz i reprezentowania go przed wszelkimi władzami, urzędami i sądami wszystkich instancji oraz, że pełnomocnictwo to do dnia dzisiejszego nie zostało odwołane, zaznaczając że potwierdza to własnoręcznym podpisem. Kserokopia tego oświadczenia nie została poświadczona jako zgodna z oryginałem. Brak zatem podstaw do przyjęcia, że powyższe oświadczenie złożył R. R.. Należy też zaznaczyć, że pełnomocnik nie przedłożyła pełnomocnictwa, o którym mowa w ww. kserokopii oświadczenia. Nie można zatem uznać, że pełnomocnik skarżącego wykazała swoje umocowanie do reprezentowania go w niniejszej sprawie. Ponadto, pomimo prawidłowego wezwania, strona skarżąca nie określiła wartości przedmiotu zaskarżenia. Stosownie do przepisu art. 215 § 1 P.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Jest to brak formalny skargi, który uniemożliwia nadanie jej prawidłowego biegu. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącego nie usunęła powyższego braku formalnego skargi przez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia, albowiem nie można uznać kserokopii potwierdzenia przelewu wadium w kwocie 70.000 zł z rachunku R. R. - G. (podmiotu, który nie jest stroną ani pełnomocnikiem w sprawie), na rzecz Agencji Mienia Wojskowego Oddział w [...] za określenie wartości przedmiotu zaskarżenia w sprawie o ustalenie łącznego zobowiązania podatkowego za 2019 r. W związku z powyższym Sąd stwierdza, że pomimo prawidłowo doręczonego wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi, pełnomocnik skarżącego tych braków w wyznaczonym terminie nie usunęła, zatem ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.