I SA/Po 299/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA: Maria Skwierzyńska po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2008r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2000r. do czerwca 2004r. postanawia: oddalić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi. /-/M. Skwierzyńska Postanowieniem z dnia [...] Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę J. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od września 2000r. do czerwca 2004r., na podstawie art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), określonej dalej P.p.s.a, stwierdziwszy, że skarżący nie uiścił wpisu od skargi. W treści postanowienia wskazano, że wezwanie do uiszczenia wpisu został uznane za doręczone w dniu 24 kwietnia 2008r., wpisu jednak nie uiszczono. Postanowienie o odrzuceniu skargi zostało doręczone stronie w dniu 23 maja 2008r. (k. 125 akt sąd.). W dniu [...] J. B. złożył wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi, składając jednocześnie wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez zwolnienie od uiszczenia opłaty sądowej. Uzasadniając wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu J. B. podkreślił, że nie dopełnił tego obowiązku bez własnej winy, nie wiedział bowiem o wezwaniu do uiszczenia opłaty. Uznanie doręczenia przez awizo jest- w ocenie wnioskodawcy- jedynie domniemaniem prawidłowego powiadomienia. Dalej wskazał, że w czasie, kiedy awizo było pozostawione przebywał za granicą, oraz że nie widział i nie znalazł w skrzynce druczków awiza. Dodał też, że sąsiedzi byli poinformowani o jego pobycie za granicą i korespondencja mogła być pozostawiona u sąsiadów, ewentualnie u sołtysa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 86 § 1 ustawy P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo o odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie natomiast z art. 87 §1 cytowanej ustawy P.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2 powyższego artykułu). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (§ 4). We wniosku o przywrócenie terminu skarżący podał, że w czasie kiedy zarówno pierwsze, jak i drugie awizo dotyczące wezwania o uiszczenie wpisu pozostawiono w jego skrzynce pocztowej przebywał za granicą. Nie określił jednak, kiedy miał miejsce wyjazd, przyjazd, ani w jakim przebywał kraju. Nie jest zatem możliwe dokonanie oceny, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w terminie, o którym mowa w treści art. 87 § 1 ustawy P.p.s.a. Z drugiej zaś strony skarżący wskazał, nie znalazł żadnego awiza, oraz, że listonosz nie dokonał doręczenia zastępczego, tj. nie pozostawił korespondencji u sąsiadów, czy też u sołtysa. Należy zaznaczyć, że zgodnie z treścią art. 72 ustawy P.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było - administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Stosownie zaś do art. 73 powyższej ustawy, w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w artykułach poprzedzających, pismo składa się na okres siedmiu dni w placówce pocztowej lub w urzędzie gminy, a zawiadomienie o tym umieszcza w skrzynce na korespondencję, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata (...). W tym przypadku doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia tego okresu (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 28 lutego 2006 r., sygn. akt P 13/05 uregulował kwestę dwukrotnego awizowania). Oceniając argumentację wnioskodawcy stwierdzić należy, że brak winy w nieuisziszczeniu wpisu nie został przez skarżącego uprawdopodobniony. Powoływane przez wnioskodawcę okoliczności pozostają we wzajemnej sprzeczności. Skarżący raz bowiem stwierdza, że awizo pozostawiono, a następnie podnosi, że nie znalazł awiza. Niezasadne są jednak, w świetle powyżej przytoczonych przepisów, zarzuty wnioskodawcy odnośnie możliwości doręczenia przesyłki pocztowej sołtysowi. Przepisy nie przewidują wprost takiej możliwości. Dodać należy, że skarżący wielokrotnie nie podejmował korespondencji, uniemożliwiając tym samym nadanie biegu sprawie, w której skargę na decyzję organu administracji złożono dnia 14 kwietnia 2006r. Brak winy w uchybieniu terminowi ocenia się w kategoriach obiektywnych, co dotyczy miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem (por. postanowienie SN z dnia 14 stycznia 1972r., sygn. akt III CRN 448/71 i dalsze, cytowane w powoływanym Komentarzu, str. 333). Przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu nie jest zatem zasadne, a zatem niecelowe jest również rozpoznanie wniosku o przywrócenie prawa pomocy. Z tych też względów, na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia wpisu od skargi należało oddalić, postanawiając jak sentencji rozstrzygnięcia. /-/ M. Skwierzyńska