I SA/Po 302/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 24 maja 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. – Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia : odrzucić skargę. Karol Pawlicki Naczelnik Urzędu Skarbowego P.- G. wszczął postępowanie egzekucyjne wobec M. G. – Z. W toku tego postępowania zobowiązana złożyła skargę na czynności egzekucyjne, w której jednocześnie zawarła wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego (k. 36 akt administracyjnych). Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 lutego 2010 r., wydanym na podstawie art. 123 Kodeksu postępowania administracyjnego, art. 17, art. 18 oraz art. 54 § 6 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), odmówił wstrzymania postępowania egzekucyjnego. W rozstrzygnięciu zawarte zostało pouczenie, że na wydane postanowienie nie służy zażalenie (k. 45 akt administracyjnych). W dniu 20 kwietnia 2010 r. do Sądu wpłynęło pismo zatytułowane "Zażalenie na postanowienie z dnia 18 lutego 2010 r.", w którym skarżąca wniosła o : - uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, - wstrzymania postępowania egzekucyjnego, - zwolnienia od kosztów zaskarżenia. Ponadto skarżąca podniosła, że organ egzekucyjny w uzasadnionych przypadkach może wstrzymać postępowanie egzekucyjne. Odpowiadając na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w Poznaniu wniósł o jej odrzucenie. Podkreślił, iż na wydane w tej sprawie postanowienie stronie nie służy zażalenie, a co za tym idzie, nie przysługuje na nie także skarga do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje : Na podstawie art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Z treści powołanego przepisu wynika, że skarga do sądu administracyjnego jest dopuszczalna tylko wtedy, gdy na takie postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym, służy zażalenie. Zgodnie z art. 17 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, dalej jako u.p.e.a., na postanowienia wydawane w toku postępowania egzekucyjnego służy zażalenie, jeżeli ustawa lub Kodeks postępowania administracyjnego tak stanowi. Należy podkreślić, że zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie o odmowie wstrzymania postępowania egzekucyjnego wydane zostało w trybie art. 54 § 6 u.p.e.a., zgodnie z którym wniesienie skargi na czynności egzekucyjne organu egzekucyjnego lub egzekutora oraz skargi na przewlekłość postępowania egzekucyjnego, nie wstrzymuje postępowania egzekucyjnego. Organ egzekucyjny lub organ nadzoru może jednak, w drodze postanowienia, wstrzymać w uzasadnionych przypadkach prowadzenie postępowania egzekucyjnego. W przywołanej regulacji ustawodawca nie przyznał stronom postępowania egzekucyjnego uprawnień do wnoszenia zażaleń na tego typu postanowienia. W świetle powyższego na postanowienie wydane w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego, w związku ze skargą na czynności egzekucyjne, stronie nie służy zażalenie, a w konsekwencji nie służy również skarga do sądu administracyjnego. Wobec powyższego skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Karol Pawlicki