I SA/Po 302/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 16 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. G. – Z. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: pozostawić wniosek skarżącej o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania Karol Pawlicki W skardze z dnia 16 marca 2010 r. zawarty został wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Pismem z dnia 26 kwietnia 2010 r. skarżąca została wezwana do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy przez złożenie wniosku na urzędowym formularzu, który załączono do wezwania, w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (k. 12 akt sądowych). Powyższe wezwanie zostało wysłane na wskazany przez skarżącą adres. Doręczenie przesyłki nastąpiło w dniu 05 maja 2010 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 14 akt sądowych), a zatem termin do złożenia wniosku na wymaganym formularzu upłynął z dniem 12 maja 2010 r. W zakreślonym terminie wniosek o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu nie został złożony, wobec czego referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 20 maja 2010 r. pozostawił wniosek o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Doręczenie powyższego zarządzenia nastąpiło w dniu 02 czerwca 2010 r.(zwrotne potwierdzenie odbioru k. 25 akt sądowych). W ustawowym terminie skarżąca złożyła sprzeciw na zarządzenie referendarza, wnosząc o uchylenie zarządzenia z dnia 20 maja 2010 r. Jednocześnie podtrzymała wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Do dnia rozpatrywania niniejszej sprawy skarżąca nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Zgodnie z art. 260 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Stosownie do art. 252 § 2 powołanej ustawy wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Natomiast na podstawie art. 257 wymienionej ustawy, wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. W rozpatrywanej sprawie skarżąca pomimo wezwania, wraz z którym przesłano do wypełnienia formularz "PPF", nie złożyła wniosku o prawo pomocy na urzędowym formularzu zgodnie z wymogiem określonym w art. 252 § 2 cyt. ustawy. Natomiast w złożonym sprzeciwie podniosła, że zachowała wymogi w powyższym zakresie, co nie znajduje potwierdzenia w aktach sprawy, gdyż do chwili obecnej nie wpłynął wniosek skarżącej o prawo pomocy na urzędowym formularzu. W konsekwencji wniosek skarżącej o prawo pomocy jako niezłożony na urzędowym formularzu należało pozostawić bez rozpoznania, o czym orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 257 powołanej ustawy. Karol Pawlicki