I SA/Po 306/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Szymon Widłak Sędziowie NSA Janusz Ruszyński NSA Maria Skwierzyńska (spr.) Protokolant st.sekr.sad. Paulina Budzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uznania za bezzasadne zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego oddala skargę /-/M.Skwierzyńska /-/Sz. Widłak /-/J.Ruszyński M. M. w dniu 27 października wniósł zarzuty na prowadzone przeciwko niemu postępowanie egzekucyjne na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 28 listopada 2006r. obejmującego zaległość podatkową w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000 w kwocie [...] zł, następnie w dniu 30 lipca 2008r. zaktualizowanego i umniejszającego tę zaległość do kwoty [...] zł. W zarzutach tych w.w. wniósł o umorzenie postępowania egzekucyjnego na podstawie art. 59 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne umarza się jeżeli egzekwowany obowiązek został określony niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji organu administracyjnego, orzeczenia sądowego albo bezpośrednio z przepisu prawa. Decyzją Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]., uchylającą decyzję I instancji, określono mu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym w kwocie [...] zł, natomiast ze zaktualizowanego tytułu wykonawczego wynika, że wynosi ono [...] zł, a więc obowiązek podatkowy jest niezgodny z treścią decyzji podatkowej. Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. W. postanowieniem z dnia [...]., na podstawie art. 34 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, uznał zarzuty M. M. za bezzasadne . W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że w dniu 17 października 2008r. doręczono zobowiązanemu zaktualizowaną stronę tytułu wykonawczego, z pouczeniem o możliwości zgłoszenia zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Aktualizacja ta, sprowadzająca się do zmniejszenia o [...] wysokości egzekwowanej zaległości podatkowej, wiązała się z zaistnieniem po stronie M. M. nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2007r. w wysokości [...] zł. W PIT-37 za 2007r. bowiem podatnik zadeklarował kwotę do zwrotu w wysokości [...], która została przeksięgowana na zaległość z roku 2000 objętą tytułem wykonawczym [...], o czym powiadomiono M. M. postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2008r. doręczonym mu 4 sierpnia 2008r. Z kwoty [...] zł [...] zł zaliczono na należność główną za 2000r. i [...] zł na odsetki. W związku z tym egzekwowana należność została umniejszona do kwoty [...]zł zgodnie z art. 62 § 1 Op. Uznanie w świetle powyższego zarzutów wniesionych przez zobowiązanego za nieuzasadnione równocześnie przesądza o braku podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Na postanowienie to M. M. wniósł zażalenie do Dyrektora Izby Skarbowej w P., w którym wnosi o uchylenie zaskarżonego postanowienia i umorzenie postępowania egzekucyjnego. Zobowiązany w uzasadnieniu zażalenia podnosi, że "przeksięgowania zostały dokonane na zaległość wynikającą z uchylonej decyzji, a w dacie dokonywania nie nastąpiło zaktualizowanie tytułu wykonawczego SM [...], co oznacza, że w dacie przeksięgowania nie było aktualnego tytułu wykonawczego. Wszelkie czynności dokonane zatem na podstawie nieaktualnego tytułu winny być uznane za niebyłe i wycofane z obrotu prawnego jako nieobowiązujące". Poza tym strona stwierdza, że nie zostały jej doręczone pisma (postanowienia) zawierające "potwierdzenia". Z poświadczeń odbioru nie wynika, kto je odbierał i nie był to dorosły domownik, którym jest jedynie jego żona. Dyrektor Izby Skarbowej, po rozpatrzeniu zażalenia na podstawie art. 138 § 1 i art. 124 kpa w związku z art. 18 i art. 34 § 5 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie w.w organ wskazał, że zarzuty M. M. opierają się na postanowieniach art. 33 pkt 3 w.w ustawy z 17 czerwca 1966r. i wskazują na błąd co do przedmiotu postępowania egzekucyjnego, polegający na przymusowym wykonaniu obowiązku innej treści niż obowiązek określony w indywidualnym lub generalnym akcie , stanowiącym podstawę egzekucji administracyjnej. Organ egzekucyjny I instancji dochodził tytułem egzekucyjnym zaległości podatkowej M. M. określonej w decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]., uchylającej decyzję I instancji. Organ odwoławczy określił stronie podatek dochodowy za rok 2000 r. w wysokości [...] zł. Tytuł wykonawczy z dnia 28 listopada 2006r. tj. wystawiony przed dniem wydania ostatecznej decyzji w sprawie określenia podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r., dotyczył kwoty [...] zł zaległości podatkowej w tym podatku. W związku z tym po wydaniu decyzji odwoławczej oraz po rozliczeniu podatku dochodowego od osób fizycznych w.w podatnika za rok 2007, na podstawie § 9 ust. 1 lit. b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ( Dz.U. z 2001 nr 137, poz. 1541 ),30 lipca 2008r. dokonano aktualizacji tytułu wykonawczego z 28 listopada 2006r. zgodnie z rozliczeniem nadpłaty wynikającej z PIT -37 M. M. Również w dniu 30 lipca 2008r., organ podatkowy wydał postanowienia: - w sprawie zaliczenia zwrotu podatku dochodowego w.w., za rok 2007 w wysokości [...] zł na podstawie art. 76 a § 1 i art. 76 b Op. w którego uzasadnieniu wskazano, że nadpłata zostanie zaliczona na poczet zaległości za 2000r., - w sprawie zaliczenia wpłaty na poczet zaległości podatkowych za rok 2000 tj. [...] zł na należność główną i [...], na podstawie art. 62 § 4 Op. Z tych względów niezasadny jest zarzut strony, że w dacie przeksięgowania nadpłaty nie nastąpiło zaktualizowanie tytułu wykonawczego. Pierwsza czynność egzekucyjna nastąpiła już po tej aktualizacji tj. 13 sierpnia 2008r. i dotyczyła zajęcia prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego u dłużnika zajętej wierzytelności będącego bankiem. Już wówczas dochodzenie należności było ograniczone do kwoty [...]zł. Zobowiązany został poinformowany o zaktualizowanej wysokości dochodzonej należności w dniu 19 sierpnia 2008r. ( data odbioru zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego). Postanowienia o zaliczeniu nadpłaty odebrała zaś teściowa zobowiązanego- A. O. w jego miejscu zamieszkania, co wynika z treści adnotacji na dowodzie doręczenia. W zawiązku z zarzutem zażalenia w kwestii wadliwości doręczenia tych postanowień Naczelnik Urzędu Skarbowego zwrócił się do Urzędu Pocztowego w Ś. W. (21.XI.2008r.) o wyjaśnienie, kto był odbiorca kierowanych do M. M. pism, odebranych 4 sierpnia 2008r. Urząd Pocztowy potwierdził, że pisma odebrała teściowa podatnika- A. O., co wynika z zapisu doręczyciela w karcie doręczeń. Tym samym w sprawie nastąpiło skuteczne doręczenie zastępcze w trybie art. 43 kpa, bowiem teściowa, nawet nie zamieszkała pod tym samym co adresat przesyłki adresem, może być uznana za dorosłego domownika. Z tych względów wobec niezasadności argumentów zażalenia, postanowiono jak w sentencji. Postanowienie to M. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wnosząc o jego uchylenie. W uzasadnieniu skargi skarżący podnosi, że postanowienia o zaliczeniu nadpłaty, stanowiące podstawę wydania postanowień dotyczących rozstrzygnięcia wniesionych przez niego zarzutów, nie zostały mu prawidłowo doręczone. A. O. nie jest bowiem jego teściową i nie zamieszkuje na terenie gminy Ś. W. Tym samym zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie błędnie ustalonego stanu faktycznego. Skarżący stwierdza też, że decyzja w sprawie określenia mu podatku dochodowego od osób fizycznych za 2000r. została wydana po upływie 5 letniego okresu przedawnienia, wobec czego dochodzenie ewentualnych zobowiązań możliwe jest tylko z przedmiotów objętych zabezpieczeniem. "Skoro zatem zabezpieczenie obejmuje należność ustaloną tytułem wykonawczym, który nie został wydany zgodnie z prawem, to winien on być uchylony w całości" . Dyrektor Izby Skarbowej w odpowiedzi na skargę wnosi o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Sąd administracyjny sprawuje kontrolę administracji publicznej przez badanie zgodności z prawem wydanych przez jej organy rozstrzygnięć, do czego upoważnia go przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej p.p.s.a.). Przy rozstrzyganiu sprawy Sąd kieruje się zasadą legalizmu praz niepogarszania sytuacji skarżącego ( zakaz reformationis In peius), o czym stanowi § 1 i 2 art.134 p.p.s.a: Wydanie w rozpatrywanej sprawie postanowienia I i II instancji oraz akta egzekucyjne pozwalają przyjąć, że Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. decyzją z [...]. określił M. M. zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym za rok 2000 w wysokości [...] zł, które nie zostało uregulowane przez podatnika. W zawiązku z tym Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. W. w dniu 28 listopada 2006r. wystawił tytuł wykonawczy obejmujący określoną w tej decyzji kwotę zaległości podatkowej. W dniu 1 grudnia 2006r. dokonano zajęcia samochodu osobowego skarżącego [...] (k. 143-144 akt egzekucyjnych). Protokół zajęcia doręczono M. M. po dokonaniu tej czynności egzekucyjnej. Na prowadzone postępowanie egzekucyjne zobowiązany nie wniósł zarzutów. W dniu 11 czerwca 2007r. ( k. 2 akt administracyjnych ) organ egzekucyjny mając na względzie przepis art.225 Op. zawiesił postępowanie egzekucyjne na podstawie art. 56 § 3 i art. 56 § 1 ustawy z 17 czerwca 1966 o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, wobec niezałatwienia przez Dyrektora Izby Skarbowej w P. w terminie określonym w art. 139 § 3 Op. odwołania M. M. od decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej określającej mu zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2000r. Po wydaniu decyzji odwoławczej w dniu [...] ( k. 9 akt administracyjnych), postanowieniem z dnia [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego podjął zawieszone postępowanie egzekucyjne ( k. 16 akt egzekucyjnych). Wobec określenia M. M. przez Dyrektora Izby Skarbowej zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym od osób fizycznych - po uchyleniu decyzji I Instancji - w niższej wysokości ( zamiast [...] zł- [...] zł) organ egzekucyjny I instancji zgodnie § 9 ust. 1 lit.b rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 22 listopada 2001r. w sprawie wykonania niektórych przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym, (Dz.U. Nr 137, poz. 1541) dokonał w dniu 30 lipca 2008 r. aktualizacji tytułu wykonawczego z dnia 28 listopada 2006r. zgodnie z którą umniejszono wysokość egzekwowanego obowiązku do kwoty [...] zł. Po sprawdzeniu zeznania PIT-37 M. M. za rok 2007r. z dnia 30 kwietnia 2008r. organ podatkowy - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. W. postanowieniem z dnia [...] stwierdził zasadność zwrotu podatnikowi kwoty nadpłaconego podatku dochodowego za 2007r. w kwocie [...] zł i następnie kolejnym postanowieniem z tej samej daty dokonał zaliczenia tej kwoty odpowiednio na należność główną i odsetki z tytułu zaległości podatkowej podatku dochodowym za rok 2000. Postanowienia te doręczono za pośrednictwem Poczty w miejscu zamieszkania M. M. osobie o nazwisku [ "..."], która podpisała dowód doręczenia. Doręczyciel słysząc imię ["..."] dopisał to imię na tym dowodzie, uznając, że osoba ta jest teściową adresata. Przeprowadzone w kwestii skuteczności doręczenia postępowanie wyjaśniające wykazało, że doręczyciel niewłaściwie wskazał imię ["..."] zamiast ["..."] oraz stopień powinowactwa z M. M. Z. O. była bowiem opiekunką jego dzieci. Z jej oświadczenia (k. 153 akt egzekucyjnych) wynika, że w.w przesyłki z Urzędu Skarbowego doręczyła adresatowi. W dniu 17 października 2008r. doręczono M. M. aktualizację tytułu wykonawczego (k.62 akt egzekucyjnych), w związku z którą złożył on zarzuty na prowadzone postępowanie egzekucyjne, które organy obu instancji uznały za bezskuteczne. Skarżący domagał się umorzenia postępowania egzekucyjnego powołując się na art. 59 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz.U. z 2005 Nr 229, poz. 1954 ze zm. dalej upea) skoro jego zadaniem egzekwowany obowiązek został w aktualizacji tytułu wykonawczego określony niezgodnie z treścią decyzji Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...].tj. w wysokości niższej niż określona w tej decyzji. Z kolei w zażaleniu na postanowienie oddalające zarzuty podniósł on, że postanowienie dotyczące zaliczenia nadpłaconego podatku dochodowego za rok 2007 na poczet zaległości w tym podatku za rok 2000r. zostały wydane przed aktualizacją tytułu wykonawczego, wobec czego czynności dokonane na podstawie nieaktualnego tytułu wykonawczego uznać należy za niebyłe, i wobec czego winny być wycofane z obrotu prawnego. Ponadto skarżący zakwestionował skuteczność doręczeń w.w. postanowień dotyczących zwrotu nadpłaconego podatku za 2007r. i jego zaliczenia na zaległość podatkową za rok 2000 i na odsetki, co podniósł w skardze, uważając, że zaskarżone postanowienie zostało wydane na podstawie nieistniejącego stanu faktycznego, a także, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej określająca zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym za 2000r. została wydana po upływie okresu przedawnienia. W tym stanie rzeczy odnieść należy się do kwestii: 1-wydania decyzji określającej podatek dochodowy za 2000r.przez organ II instancji po upływie okresu przedawnienia 2-postanowień dotyczących nadpłaty w podatku dochodowym za 2007r. i zaliczenia tej nadpłaty oraz prawidłowość ich doręczenia i ich wpływu na postępowanie egzekucyjne 3-zasadności wniosku o umorzenie Przepis art. 70 § 1 Ordynacji podatkowej stanowi, że zobowiązanie podatkowe przedawnia się z upływem 5 lat licząc od końca roku kalendarzowego, w którym upłynął termin płatność podatku. Zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym za rok 2000 przedawniało się z końcem roku 2006r. skoro termin płatności tego podatku upłynął 30 kwietnia 2001r. Decyzja organu I instancji wydana została 10 listopada 2006r., a więc przed upływem wskazanego terminu, jednakże zobowiązanie podatkowe w niej określone nie wygasło na skutek zapłaty, a decyzja II instancji została wydana 30 maja 2008r. Wskazać jednak należy na treść § 4 art. 70 Op., zgodnie z którym bieg przedawnienia zostaje przerwany przez zastosowanie środka egzekucyjnego, o którym podatnik został zawiadomiony. Po przerwaniu biegu przedawnienia biegnie ono na nowo od dnia, w którym zastosowano środek egzekucyjny, a więc okres 5 letni liczy się ponownie od tegoż dnia. Przepis art. 1a pkt 12 lit a upea stanowi, że przez "środek egzekucyjny" rozumieć należy m.in. egzekucję z ruchomości, którą rozpoczyna się z momentem zajęcia ruchomości, co wynika z regulacji prawnej art.97 § 1 upea. Tym samym, skoro zajęcia samochodu skarżącego dokonano w dniu 1 grudnia 2006r.i protokół z tej czynności doręczono zobowiązanemu (k. 149 akt egz.) w dniu 1 grudnia 2006r., a ponadto dokonano w dniu 29 listopada 2006r. zajęcia wierzytelności w [...], o czym powiadomiono skarżącego w dniu 29 listopada 2006r. załączając kpię tytułu wykonawczego ( k. 142 i 141) brak podstaw do stwierdzenia przedawnienia zobowiązania podatkowego za rok 2000, które - zgodnie z powołanym art. 70 § 4 - nastąpi dopiero nie wcześniej niż z dniem 1 grudnia 2011r. W rozpatrywanej sprawie zachodzi tożsamości wierzyciela, którym jest organ podatkowy - Naczelnik Urzędu Skarbowego w Ś. W., z organem egzekucyjnym. Organem inicjującym postępowanie egzekucyjne i decydującym o wysokości egzekwowanej należności jest organ podatkowy, który w wystawionym przez siebie tytule wykonawczym określa wysokość, w tym przypadku zaległości podatkowej, podlegającej ściągnięciu w postępowaniu egzekucyjnym. W sytuacji, gdy Dyrektor Izby Skarbowej w decyzji z dnia [...]. obniżył wysokość zobowiązania M. M. w podatku dochodowym od osób fizycznych za rok 2000 z kwoty [...] zł do kwoty [...] zł, a następnie po rozliczeniu zeznania PIT -37 złożonego przez podatnika za rok 2007r. zaistniała napłata w w.w. podatku w wysokości [...]zł organ podatkowy, mając na względzie zasadę prawdy obiektywnej obowiązany był uwzględnić te zaszłości w aspekcie prowadzonego postępowania egzekucyjnego. Po wydaniu postanowień z dnia [...]. w sprawie stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym, oraz o zaliczeniu tej nadpłaty, zgodnie z art. 76 § 1 Op, na poczet w.w zaległości podatkowej skarżącego oraz odsetek za zwłokę (k.67-68 akt egzekucyjnych) organ podatkowy, za pośrednictwem poczty, doręczył je w trybie art. 149 Op Z. O., która przesyłki przekazała skarżącemu. M. M. nie kwestionował, w toku postępowania administracyjnego ani nie kwestionuje w skardze prawidłowości tych postanowień co pozwala przyjąć,że znał ich treść. Na postanowienia te zgodnie z art. 76 a Op przysługiwało mu zażalenie w terminie 7 dni w myśl postanowień art. 236 § 2 pkt 1. Skarżący ich jednak w żadnym czasie nie zaskarżył, a jedynie uważa, że nie zostały mu one prawidłowo doręczone, co rzutuje na prawidłowość wydanych przez organ egzekucyjny I i II instancji postanowień w sprawie oddalenia jego zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne. Stanowiska tego nie można podzielać, nie tylko dlatego, że skarżący otrzymał te postanowienia, ale także dlatego, że w toku postępowania egzekucyjnego kwestia ta nie odgrywa istotnej roli. Postanowienie o zaliczeniu nadpłaty na poczet zaległości podatkowej z roku 2000 oraz w.w rozstrzygnięcie odwoławcze obligowały bowiem organ podatkowy jako wierzyciela do skierowania do organu egzekucyjnego aktualizacji tytułu wykonawczego, zgodnie z wymogami § 9 ust. 1 pkt 1 b powołanego rozporządzenia Ministra Finansów z 22 listopada 2001r. W przeciwnym przypadku organ egzekucyjny egzekwowałby od skarżącego kwotę wyższą o [...] zł. Oceniając zarzut w.w co do jego zdaniem nieprawidłowego doręczenia w.w postanowień i wpływu tego zdarzenia na byt postępowania egzekucyjnego stwierdzić należy, że stanowisko M. M. w tej kwestii nie znajduje uzasadnienia, skoro po pierwsze bark w świetle dokonanych ustaleń podstaw do stwierdzenia, że doręczenie to nie było prawidłowe, a po drugie postanowienia te o charakterze rachunkowo-technicznym nie były wydane w toku postępowania egzekucyjnego lecz podatkowego. Zauważyć także należy, że organ egzekucyjny w myśl postanowień art. 29 § 1 upea nie może wkraczać w kompetencje organu podatkowego w kwestii dotyczącej meritum egzekwowanego zobowiązania. Sprawuje on bowiem jedynie formalną kontrolę, w tym przypadku, aktualizacji wcześniej wystawionego tytułu wykonawczego. W niniejszej sprawie rozróżnić należy działania podjęte jako działania organu podatkowego od działań organu egzekucyjnego mimo ich personalnej tożsamości. Podkreślić należy, że wierzyciel działał w interesie zobowiązanego kierując się zasadą prawdy obiektywnej ( art. 7 kpa). W tej sytuacji za nieuzasadniony należy uznać argument skarżącego, że aktualizacja tytułu wykonawczego spowodowała określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z decyzji odwoławczej z dnia [...]. Zauważyć należy, że przepis art. 33 pkt 3 upea określający podstawy zarzutu w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej traktuje o określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązki wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4 tej ustawy. Z kolei art. 3 upea stanowi, że egzekucje administracyjną stosuje się do obowiązków określonych w art. 2 tj. m.in. podatków ( art. 2 § 1 pkt 1), gdy wynikają one z decyzji lub postanowień właściwych organów. Umniejszenie wysokości egzekwowanego obowiązku - zaległości podatkowej w aktualizacji tytułu wykonawczego wynikało zarówno z decyzji organu podatkowego ( II instancji) jak i z postanowienia tego organu (I instancji) w sprawie rozliczenia nadpłaty, i nastąpiło, jak już wspomniano, w interesie zobowiązanego zgodnie z zasadą prawdy obiektywnej. Z tych względów podzielić należy stanowisko przedstawione w zaskarżonym postanowieniu, że w sprawie nie zaistniały okoliczności uzasadniające skuteczne wniesienie zarzutów na prowadzone postępowanie egzekucyjne, o których traktuje art. 33 w pkt 3 upea skutkujące również umorzenia postępowania egzekucyjnego w trybie art. 59 § 1 pkt 3 upea. Uznanie zarzutów za nieuzasadnione przesądza równocześnie o braku podstaw do umorzenia postępowania egzekucyjnego. Przedstawione w skardze argumenty nie znajdują w świetle wyżej przedstawionych wywodów uzasadnienia, wobec czego na podstawie art. 151 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji. /-/M.Skwierzyńska /-/S.Widłak /-/J.Ruszyński Z powodu przejścia w stan spoczynku wz. /-/ S. Widłak M.R-Ś.