I SA/Po 307/16

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku PH o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi PH na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń, marzec, kwiecień, maj, sierpień, wrzesień, październik i grudzień 2010 r., nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny okres rozliczeniowy za luty, czerwiec, lipiec 2010 r. oraz podatku od towarów i usług do zapłaty za marzec, maj, czerwiec, lipiec, sierpień 2010 r. postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku w przedmiocie przyznania prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrokiem z dnia [...] oddalił skargę PH na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Skarżący, reprezentowany przez adwokata, pismem z dnia [...] wniósł skargę kasacyjną od w.w wyroku. Równocześnie złożył sporządzony na urzędowym formularzu w dniu [...] wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. W uzasadnieniu wniosku podał, że mieszka z żoną i [...] dzieci. Wnioskodawca prowadzi dzierżawione o pow. [...] gospodarstwo rolne. Dochód z tego tytułu wynosi szacunkowo maksymalnie [...] rocznie. Żona pracuje również na tym gospodarstwie. Skarżący pobiera świadczenia socjalne, poza tym nie mają innych źródeł dochodu. Małżonka choruje, przyjmuje leki. Wnioskodawca posiada szereg zobowiązań, których nie obsługuje, prowadzone są wobec niego postępowania egzekucyjne. Skarżący oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz z synami [...], [...] i [...]. Skarżący oświadczył, że nie posiada domu, mieszkania, nieruchomości rolnej, innych nieruchomości, oszczędności, praw majątkowych, wierzytelności, żona posiada samochód osobowy marki F, rok prod. [...], wartość rynkowa pojazdu ok. [...]. Skarżący podał, że on i jego żona uzyskują dochód z prowadzonego gospodarstwa rolnego w wysokości [...] miesięcznie, otrzymują świadczenie wychowawcze na dzieci w wysokości [...], świadczenie rodzinne w wysokości [...] oraz świadczenie macierzyńskie w wysokości [...]. Zobowiązania i stałe wydatki wynoszą: [...]. Starszy referendarz sądowy zauważa, że skarżący nie jest zobowiązany w przedmiotowej sprawie do uiszczenia kosztów sądowych, w tym wpisu od skargi kasacyjnej. Zgodnie z art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej jako "P.p.s.a.") prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezzasadne, gdy strona postępowania nie jest zobowiązana do uiszczenia jakichkolwiek opłat lub wydatków. Zgodnie bowiem z art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a. nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Natomiast stosownie do art. 241 P.p.s.a. zwolnienie od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych w przepisie prawa lub w postanowieniu sądu administracyjnego bez określenia zakresu tego zwolnienia - oznacza całkowite zwolnienie z obowiązku wnoszenia zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Z akt sprawy wynika, że starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] [karta nr [...] akt sąd.] przyznał skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżący nie wniósł na to postanowienie sprzeciwu, również prawo pomocy nie zostało cofnięte przez Sąd. Wobec powyższego stwierdzić należy, że wnioskodawca na obecnym etapie postępowania nie ma już obowiązku uiszczania kosztów sądowych. Zgodnie z art. 249a P.p.s.a. jeżeli strona cofnie wniosek lub rozpoznanie wniosku stało się zbędne, postępowanie w sprawie przyznania prawa pomocy umarza się. W ocenie starszego referendarza sądowego postępowanie z wniosku skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych w przedmiotowej sprawie stało się zbędne z uwagi na okoliczność, że skarżącemu prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych zostało przyznane prawomocnym postanowieniem z dnia [...], sygn. akt [...] i nie zostało cofnięte przez Sąd, a zatem postępowanie z wniosku o przyznanie prawa pomocy z dnia [...] należy umorzyć. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 249a w zw. z art. 258 §1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a. postanowiono, jak w sentencji.