I SA/Po 31/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku "A" sp. z o.o. w R. o cofnięcie skargi w sprawie ze skargi "A" sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...], nr: [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług postanawia: umorzyć postępowanie. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka Do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wpłynęła skarga "A" sp. z o.o. w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w L. z dnia [...] określającą wartość celną towarów objętych zgłoszeniem celnym z dnia 24 października 2003 r. oraz określającą wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług z tytułu importu tych towarów. Postanowieniem z dnia 1 października 2009 r. tutejszy Sąd odrzucił powyższą skargę w części dotyczącej wartości celnej, z uwagi na nieuiszczenia wpisu sądowego w tym zakresie (sygn. akt III SA/Po 163/09). Pismem z dnia 28 stycznia 2010 r. skarżący - działając przez pełnomocnika - oświadczył, iż cofa wniesioną przezeń skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., w skrócie: p.p.s.a.) strona skarżąca może cofnąć skargę i jej oświadczenie wiąże co do zasady sąd orzekający w sprawie wywołanej jej wniesieniem. Cofnięcie skargi podlega jednak kontroli sądu administracyjnego, a skarżący ma w pewnym stopniu ograniczoną możliwość zrezygnowania z ochrony prawnej w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania. Zgodnie bowiem z powołanym przepisem, sąd musi uznać tę czynność za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna ze wskazanych przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi. Biorąc więc pod uwagę treść przytoczonej normy prawnej z art. 60 P.p.s.a. oraz okoliczność skutecznego wniesienia pisma cofającego skargę, zachodzi jedna z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. W zaistniałym stanie rzeczy, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka