I SA/Po 310/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie NSA Maria Skwierzyńska as.sąd.WSA Karol Pawlicki /spr./ Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu w dniu 12 października 2005 r. sprawy ze skargi Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa S.A. Oddział na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego nr [...] z dnia [...] r. w przedmiocie umorzenia postępowania oddala skargę. /-/K. Pawlicki /-/ S. Zapalska /-/M. Skwierzyńska Wnioskiem z dnia [...] r. Polskie Górnictwo Naftowe i Gazownictwo SA - Oddział w Z. zwrócił się do organu podatkowego o stwierdzenie nadpłaty w podatku od nieruchomości wraz z odsetkami za rok [...] w części dotyczącej otworów wiertniczych i zaliczenia jej na poczet bieżących i przyszłych zobowiązań podatkowych. Do wniosku załączono skorygowaną deklarację w sprawie podatku od nieruchomości za rok [...]. Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Burmistrz Gminy i Miasta odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości. Postanowieniem z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, że odwołanie od powyższej decyzji organu I instancji wniesione zostało z uchybieniem terminu. Pismem z dnia [...] r. Zakład wystąpił do Burmistrza Gminy i Miasta z wnioskiem o wydanie decyzji określającej nadpłatę podatku od nieruchomości z tytułu braku obowiązku podatkowego w stosunku do urządzeń odwiertów za miesiące styczeń – sierpień [...] r. oraz o wydanie decyzji stwierdzającej brak obowiązku podatkowego w stosunku do urządzeń odwiertów za miesiące wrzesień – grudzień [...] r. Decyzją z dnia [...] r. o nr [...] Burmistrz odmówił stwierdzenia nadpłaty podatku od nieruchomości oraz stwierdzenia braku obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości w stosunku do urządzeń odwiertów. W odwołaniu od tej decyzji Zakład zarzucił jej wadliwą wykładnię prawa materialnego, w szczególności przez przyjęcie, że odwierty gazu są budowlami w rozumieniu przepisów o podatku od nieruchomości. Decyzją z dnia [...] r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, działając w oparciu o art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" w związku z art. 247 § 1 pkt 2 i pkt 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa ( Dz. U. Nr 137, poz. 926 ze zm.), uchyliło decyzję organu I instancji w całości i umorzyło postępowanie w sprawie. W uzasadnieniu wskazano, że zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności, gdyż rozstrzyga sprawę, która została rozstrzygnięta już wcześniejszą ostateczną decyzją Burmistrza tj. decyzją z dnia [...] r. nr [...]. Decyzją tą odmówiono podatnikowi stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za okres objęty wnioskiem z dnia [...] r. tj. od stycznia do sierpnia [...] roku. Pojęcie nadpłaty definiuje art. 72 § 1 Ordynacji podatkowej i zgodnie z brzmieniem tego przepisu jest to kwota nadpłaconego lub nienależycie zapłaconego podatku z danego tytułu, którym w tym przypadku był podatek od nieruchomości. Organ podatkowy, rozstrzygając poprzedni wniosek podatnika o stwierdzenie nadpłaty na skutek skorygowanej deklaracji w części dotyczącej budowli, miał prawny obowiązek zbadania i przeanalizowania, czy wniosek ten był uzasadniony i nie doszło tym samym do powstania nadpłaty w podatku od nieruchomości. Skoro jedną decyzją ostateczną wypowiedział się już w sprawie nadpłaty, odmawiając jej stwierdzenia za żądany okres, to niewątpliwie prowadzenie postępowania w tym samym przedmiocie w stosunku do tego samego podatnika było niedopuszczalne z uwagi na jego bezprzedmiotowość. Nadto za niedopuszczalną i bezpodstawną należało uznać zaskarżoną decyzję w części stwierdzającej brak obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości w stosunku do urządzeń odwiertów za miesiące od września do grudnia [...] roku. Obowiązujące przepisy prawa podatkowego, w oparciu, o które załatwiana była przedmiotowa sprawa, nie przewidują bowiem możliwości decyzyjnego rozstrzygania tak sformułowanego wniosku. Z tego też względu należało uznać tę część rozstrzygnięcia za pozbawioną podstaw prawnych. Mając powyższe okoliczności na uwadze Kolegium stwierdziło, że nie ma podstaw do merytorycznego włączenia się w spór pomiędzy organem I instancji a podatnikiem na temat istnienia, czy też nieistnienia nadpłaty w podatku od nieruchomości za rok [...]. Na decyzję organu odwoławczego skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniósł Zakład, zarzucając jej naruszenie art. 247 § 1 pkt 2 oraz pkt 4 Ordynacji podatkowej w związku z art. 120, 122 i 124 tej ustawy. Zdaniem skarżącego organ odwoławczy bezzasadnie odmówił rozpoznania sprawy i wydania decyzji merytorycznej, uzasadniając to rozstrzygnięciem już sprawy decyzją ostateczną. Tymczasem decyzja z [...] r. dotyczyła stwierdzenia nadpłaty w podatku od nieruchomości za [...] r. w części dotyczącej otworów wiertniczych. Odpowiadając na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz.1269 ze zm.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Skarga okazała się bezzasadna. Podstawą prawną wydania przez Kolegium w niniejszej sprawie decyzji o uchyleniu decyzji Burmistrza z dnia [...] r. i umorzeniu postępowania był art. 233 § 1 pkt 2 lit. "a" w związku z art. 247 § 1 pkt 2 i pkt 4 Ordynacji podatkowej. Pierwszy ze wskazanych przepisów uprawnia organ odwoławczy do uchylenia decyzji organu pierwszej instancji w całości i umorzenia postępowania w sprawie. Drugi przepis wskazuje podstawy do stwierdzenia nieważności decyzji w sytuacji, gdy została ona wydana bez podstawy prawnej (pkt 2 ), bądź – gdy dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną ( pkt 4 ). W pierwszej ze wskazanych sytuacji organ odwoławczy prawidłowo wyjaśnił w uzasadnieniu swojego rozstrzygnięcia, iż przepisy Ordynacji podatkowej nie uprawniają organu podatkowego do stwierdzenia braku obowiązku podatkowego w podatku od nieruchomości. W tym miejscu należy zauważyć, że jako podstawę materialno – prawną decyzji z [...] r. Burmistrz powołał art. 79 § 1 Ordynacji, a więc znajdujący się w rozdziale 9 ustawy zatytułowanym "Nadpłata". W drugim przypadku również organ prawidłowo ustalił, że w obrocie prawnym pozostaje decyzja Burmistrza z [...] r., rozstrzygająca wniosek o stwierdzenie nadpłaty. Skoro więc jedną decyzją ostateczną organ podatkowy wypowiedział się w sprawie nadpłaty, to prowadzenie postępowania w tym samym przedmiocie w stosunku do tego samego podatnika należy uznać za niedopuszczalne, a postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Trzeba mieć przy tym na uwadze, że w prawie podatkowym obowiązuje zasada trwałości decyzji administracyjnych, określona w art. 128 Ordynacji. Zasada trwałości decyzji służy ochronie praw nabytych podatnika oraz ochronie ogólnego porządku prawnego. W tych okolicznościach Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.). /-/K. Pawlicki /-/S. Zapalska /-/ M. Skwierzyńska M.R.