I SA/Po 313/09
PostanowienieWSA w Poznaniu2009-04-27
Skład orzekający: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej rozłożenia na raty i odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych może zostać uwzględniony, jeśli zaskarżone postanowienie nie nakłada na stronę żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym?Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji odmawiającej rozłożenia na raty i odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych nie może zostać uwzględniony, ponieważ zaskarżone postanowienie nie jest aktem podlegającym wykonaniu w rozumieniu art. 61 § 3 PPSA, gdyż nie nakłada ono na stronę żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Sąd administracyjny nie ma również kompetencji do zawieszenia postępowania egzekucyjnego.Stan faktyczny
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpatrywał wniosek J. Z. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P., które utrzymało w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P. odmawiające rozłożenia na raty i odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług. Strona skarżąca powołała się na przepisy PPSA dotyczące wstrzymania wykonania aktu administracyjnego oraz wniosła o zawieszenie trwającej egzekucji.Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania postanowienia.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. Z. o wstrzymanie wykonania postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia[...]. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji w sprawie odmowy rozłożenia na raty i odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia. /-/ Włodzimierz Zygmont
Zaskarżonym postanowieniem Dyrektor Izby Skarbowej w P. utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P.w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego .odmawiającej J.Z.rozłożenia na raty i odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych z tytułu podatku od towarów i usług za III i IV kwartał 2006r. oraz za I i II kwartał 2007r.
W skardze zobowiązany, powołując się na przepisy art. 61 § 2 pkt 1 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zawarł wniosek o zawieszenie trwającej egzekucji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji (postanowienia). Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3).
Postanowienie to może jednak zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.).
Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego P.w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego P. odmawiającej rozłożenia na raty i odroczenia terminu płatności zaległości podatkowych w podatku VAT. Zaskarżone postanowienie należy zaliczyć do aktu prawnego, którego nie można wykonać, gdyż nie nakłada ono na Skarżącego żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Niemożliwe jest w związku z tym zaistnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony.
Jednocześnie Sąd zauważa, że nie ma kompetencji do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Przysługuje ona bowiem wyłącznie organowi egzekucyjnemu (por. art. 34 § 3, art. 56, art. 110p § 3, art. 114d ustawy z 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji – Dz. U. 2005, Nr 229, poz. 1954, z późn. zm.).
Z uwagi na powyższe, Sąd postanowił, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji.
/-/ Włodzimierz Zygmont
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło