I SA/Po 313/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P. w składzie następującym: Przewodniczący : sędzia WSA Roman Wiatrowski po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi Z.M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...], [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od maja 2006 r. do marca 2007 r. postanawia: oddalić wniosek W piśmie z dnia [...] czerwca 2011 r. w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] lutego 2011 r., Nr [...] , [...] , skarżący Z.M., wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu wskazał, że wykonanie decyzji może doprowadzić do nieodwracalnych skutków w postaci konieczności ograniczenia prowadzonej przez niego działalności gospodarczej lub jej upadłości. Zaciągnięte kredyty hipoteczne jak również dalsze wydatki, w połączeniu ze zobowiązaniem podatkowym skarżącego mogą przyczynić się do konieczności redukcji utrzymywanego zatrudnienia jak również do ograniczenia rozmiarów współpracy handlowej z podmiotami gospodarczymi, w stosunku do których skarżący jest głównym kontrahentem. Likwidacja działalności gospodarczej przez zobowiązanego jest również prawdopodobna. Jako swoje wydatki skarżący wskazał przede wszystkim trzy kredyty hipoteczne zaciągnięte w obcej walucie na łączną kwotę [...] CHF. Skarżący w ramach prowadzonej działalności gospodarczej zatrudnia dwóch pracowników na podstawie umowy o pracę. Dodatkowo w ramach prowadzonej działalności gospodarczej ponosi koszty utrzymania siedmiu niewynajmowanych lokali w kwocie [...] zł miesięcznie. Z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej osiągnął w 2009 r. przychód w wysokości [...] zł przy zysku [...] zł, natomiast w 2010 r. osiągnął przychód [...] zł przy stracie –[...] zł. Skarżący wskazał też, że posiada na utrzymaniu trójkę dzieci. Na rzecz jednego z nich skarżący przekazuje miesięcznie [...] zł tytułem alimentów. Na jego utrzymaniu jest ponadto [...] matka, która wymaga całodobowej opieki, a jej renta nie pokrywa kosztów przeznaczanych przez skarżącego na jej leczenie oraz opiekę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Należy podkreślić, że to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Niemniej Sąd rozpoznający wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien uwzględniać wszystkie okoliczności, nawet te niepodniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy (vide: orzeczenie NSA w sprawie sygn. akt II OZ 750/05, niepubl.). Będące podstawą wstrzymania wykonania przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Użycie spójnika "lub" oznacza, iż przesłanki te mogą zachodzić alternatywnie. Szkoda, o jakiej mowa w przepisie art. 61 § 3 p.p.s.a, nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi bowiem o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego (vide: post. NSA z 20.12.2004 r. w sprawie sygn. akt GZ 138/04, niepubl.). Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Skarżący nie wykazał konkretnych okoliczności, z których wynika, że jego aktualna sytuacja finansowa jest trudna. Także w aktach sprawy Sąd nie dopatrzył się zaistnienia przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a, które uzasadniałyby uwzględnienie złożonego wniosku. Tymczasem do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Wnioskodawca powinien bowiem poprzeć swoje twierdzenia dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej (vide: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, niepubl.), a tego skarżący w rozpatrywanej sprawie nie uczynił. Skarżący wprawdzie załączył do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji szereg dokumentów wskazujących na liczne wydatki jakie musi ponosić, jednak nie podał żadnych informacji o wielkości swojego majątku, np. czy w skład majątku wchodzą jakieś nieruchomości, przedmioty wartościowe, oszczędności, jaki jest stan majątkowy osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżący nie przedłożył też żadnych wyciągów z rachunków bankowych, kont czy lokat bankowych. Na podstawie wniosku strony i złączonych do niego dokumentów nie sposób ustalić, czy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dopiero bowiem porównanie wydatków skarżącego z jego majątkiem czynnym mogło by pozwolić ustalić jakie skutki w odniesieniu do sytuacji finansowej skarżącego i osób pozostających na jego utrzymaniu wywoła postępowanie egzekucyjne. Tymczasem potrzeba wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu powinna być wykazana przez samą stronę skarżącą. Wiąże się to z koniecznością szczególnie wnikliwego, przekonującego i dokładnego wskazania, jak i uzasadnienia konkretnych zdarzeń i okoliczności przez wnioskodawcę, w taki sposób, aby sąd miał możliwość dokonania kontroli ich prawdziwości. Nie jest bowiem wystarczające, by okoliczności przemawiające za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji występowały w sprawie - sąd musi mieć o nich wiedzę i możliwość zweryfikowania tej wiedzy, zwłaszcza, że na tym etapie postępowania Sąd nie bada merytorycznej zasadności skargi. Należy podkreślić, że wstrzymanie wykonania aktu administracyjnego stanowi wyjątek od zasady wykonania decyzji i tylko w wyjątkowych, uzasadnionych przez stronę sytuacjach może znaleźć zastosowanie. Na podstawie, zawartych we wniosku ogólnikowych stwierdzeń dotyczących sytuacji skarżącego, a także na podstawie akt niniejszej sprawy, nie sposób uznać, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z powyższych względów na podstawie art. 61 § 3 i § 5 powołanej powyżej ustawy Sąd wniosek oddalił.