I SA/Po 320/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Sylwia Zapalska Sędziowie Sędzia NSA Maria Skwierzyńska /spr./ as. sąd. WSA Maciej Jaśniewicz Protokolant st. sekr.sąd. Laura Szukała po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 grudnia 2006r. sprawy ze skargi Młodzieżowego Domu Kultury "A" w P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005r. oddala skargę /-/ M. Jaśniewicz /-/ S. Zapalska /-/ M. Skwierzyńska Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] 2005r. nr [...] określił Młodzieżowemu Domowi Kultury "A" w P. wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za rok 2005 w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu decyzji organ podatkowy wskazał, że w dniu [...] 2005r. MDK "A" złożył deklarację na podatek od nieruchomości na 2005r., a następnie w dniu [...] 2005r. skorygował tę deklarację. W korekcie ujęto grunty zwolnione na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych nie biorąc pod uwagę gruntów i budynków związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Według podatnika zadeklarowana kwota podatku wynosi "0". Organ podatkowy po przeprowadzeniu postępowania wyjaśniającego ustalił, że MDK "A" jest jednostką organizacyjną powiatu i prowadzi działalność jako placówka oświatowa, figurująca w wykazie jednostek organizacyjnych Powiatu. Ponadto ustalono, że jest on posiadaczem nieruchomości przy: - ul. [...] co do której nie posiada tytułu prawnego, - ul. [...] w stosunku, do której jest trwałym zarządcą. Mając na względzie powyższe ustalenia organ podatkowy stwierdził, że MDK "A" nie ma prawa do zwolnienia od podatku od nieruchomości przewidzianego w art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, w odniesieniu do nieruchomości położonej przy ul. [...], gdyż użytkuje ją bez tytułu prawnego. W przypadku nieruchomości znajdującej się na ul. [...] stwierdzono, że przedmiotowe zwolnienie nie obejmuje przedmiotów opodatkowania zajętych na działalność gospodarczą. Organ podatkowy wskazał ponadto, że MDK "A" nie ma prawa do przeniesienia swojego obowiązku podatkowego na wynajmujących, na podstawie umów cywilnoprawnych, nieruchomości przy ul. [...] i [...]. Nieruchomość przy [...] jest własnością powiatu, który na rzecz MDK "A" ustanowił trwały zarząd. Natomiast co do nieruchomości położonej na ul. [...] - MDK "A" nie ma tytułu prawnego. Pismem z dnia [...] 2006r. Młodzieżowy Dom Kultury złożył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2005r. nr [...] podnosząc, że prowadzi działalność statutową w zakresie objętym zwolnieniem z art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, a ponadto oddając część pomieszczeń osobom trzecim na cele prowadzonej przez nie działalności gospodarczej, czynił to w imieniu Gminy lub Powiatu, co powoduje, że podatnikami winny być podmioty faktycznie użytkujące części nieruchomości. Podatnik zarzucił powyższej decyzji naruszenie art. 3 ust. 1 pkt 1 i 4 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...] 2006r. nr [...] utrzymało w mocy orzeczenie organu podatkowego I instancji, nie znajdując po przeanalizowaniu akt sprawy podstaw do zmiany decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2005r. Organ odwoławczy podkreślił, że skoro MDK "A" posiada nieruchomość bez tytułu prawnego to brak podstaw do objęcia tej nieruchomości zwolnieniem o którym mowa w art. 7 ust. 2 pkt 1 w. w. ustawy, wobec czego MDK "A" nie ma też prawa przenieść, w drodze umowy cywilnoprawnej, swojego obowiązku podatkowego na wynajmujących. Na powyższą decyzję Młodzieżowy Dom Kultury "A" wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnosząc o jej uchylenie oraz o uchylenie decyzji Prezydenta Miasta z dnia [...] 2005r. nr [...]. Skarżący konsekwentnie wskazuje na błędną wykładnię i zastosowanie, przez organy podatkowe przepisu art. 3 ust. 1 pkt 1 i 4 oraz art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, podnosząc, że nieruchomości posiadane przez najemców stanowią własność jednostki samorządu terytorialnego, wobec czego najemcy z mocy prawa, a nie ustawy, są podatnikami od nieruchomości. Zdaniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego, stan faktyczny sprawy i obowiązujące w tym zakresie przepisy prawa świadczą o zasadności rozstrzygnięcia i zastosowania przepisów prawa w decyzji z dnia [...] 2006r. nr [...]. Wobec powyższego Samorządowe Kolegium Odwoławcze wnosi o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Oceniając zgodność z prawem zaskarżonej decyzji i do czego sąd administracyjny jest zobligowany przepisem art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) wskazać na wstępie należy na okoliczności faktyczne dotyczące korzystania przez skarżącego nieruchomości przy ul. [...] i [...] oraz na charakter jednostki jaką jest Młodzieżowy Dom Kultury "A", co ma istotne znaczenie dla prawidłowości tejże oceny Zgodnie z postanowieniami § 64 pkt 2 Statutu Powiatu i pkt. 22 załącznika do tego statutu Młodzieżowy Dom Kultury stanowi jednostkę organizacyjną powiatu, utworzoną w celu wykonywania jego zadań, a więc w tym przypadku w zakresie kultury. W celu umożliwienia mu prowadzenia działalności statutowej, co wynika z decyzji Wojewody z dnia [...] 1999r., przekazano powiatowi znajdującą się w zarządzie Młodzieżowego Domu Kultury w P. nieruchomość przy ul. [...]. Fakt posiadania tej nieruchomości przez MDK w trwałym zarządzenie wynika także z rejestru gruntów. Natomiast nieruchomość przy ul. [...] została umową użyczenia z dnia [...] 2001r. zawartą przez Gminę z Powiatem oddana temu powiatowi do użytkowania na okres 3 lat na rzecz Młodzieżowego Domu Kultury (k. 55 akt podatkowych) z wyłączeniem 933m2 powierzchni budynku. Umowa ta wygasła w październiku 2004r. tym nie mniej Młodzieżowy Dom Kultury również w 2005r. użytkował całą nieruchomość w tym także powierzchnią budynku nie objętą użytkowaniem. Tym samym użytkował on wskazaną nieruchomość bez tytułu prawnego. Dyrektor MDK "A" wynajął podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą część pomieszczeń w budynku przy ul. [...] i przy ul. [...] oraz cześć gruntu. Z umów najmu bądź aneksów do tych umów wynika, że najemców obciążono obowiązkiem płacenia podatku od nieruchomości. Umowy najmu w imieniu MDK zawierał jego dyrektor. W toku postępowania podatkowego nie wykazał on jednak, że posiadał kompetencje do podejmowania czynności cywilnoprawnych rozporządzających użytkowanymi przez MDK nieruchomościami, skoro nie wynikają one ze statutu Młodzieżowego Domu Kultury (k. 65 akt podatkowych), co ma istotne znaczenie dla ważności umów najmu lokali w nieruchomości na ul. [...]. Ustosunkowując się do tego rodzaju umów dotyczących nieruchomości przy ul. [...] zauważyć należy, że MDK użytkując budynek bez tytułu prawnego nie mógł prawnie skutecznie zawrzeć w osobami trzecimi umów najmu lokali czy dzierżawy gruntu, co rzutuje na ich skuteczność w obrocie prawnym. W świetle powyższych ustaleń faktycznych odnieść należy się do zasadności zastosowania w sprawie przepisu art. 7 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 84). Na mocy powołanego przepisu od podatku od nieruchomości zwolnione są m. in. palcówki służące oświacie, jednakże zwolnienie to uzależnione jest od łącznego spełnienia warunków: ← przedmiot opodatkowania musi być w zarządzie, użytkowaniu lub użytkowaniu wieczystym i ← nie może być zajęty a prowadzenie działalności innej niż oświatowa. Zwolnieniu od podatku podlegają więc tylko nieruchomości i budynki oddane podmiotowi oświatowemu w zarząd, użytkowanie lub użytkowanie wieczyste. W trwały zarząd Młodzieżowemu Domowi Kultury oddano jedynie nieruchomość przy ul. [...] stanowiącą własność powiatu i to w odniesieniu do części wykorzystanej na cele oświatowe. Biorąc pod uwagę fakt, że MDK użytkuje nieruchomość przy ul. [...] bez tytułu prawnego, a więc nie może wobec tego korzystać za zwolnienia od podatku od nieruchomości od tej nieruchomości na podstawie art. 7 ust. 2 pkt 2 w. w. ustawy, uznać należy, że MDK jest – zgadnie z art. 3 ust. 1 pkt 4 lit. "b" – podatnikiem podatku od nieruchomości. W konsekwencji więc to skarżący, a nie korzystający z pomieszczeń i gruntów, na podstawie umów, których ważność z wyżej wskazanych względów budzi uzasadnione zastrzeżenia, jest podatnikiem podatku od nieruchomości, na co wskazał także L. Etol w "Podatku od nieruchomości, rolnym i leśnym" Wyd. C. H. Beck Wa – wa 2005r. srt. 13 i 14 stwierdzając m. in., że podatnikiem jest zawsze podmiot władający nieruchomością komunalną. Skarżący zarzuca organom podatkowym, że w wydanych decyzjach nie wyodrębniły kwot omawianego podatku z poszczególnych tytułów. Zarzut ten uznać należy za nieuzasadniony skoro z treści decyzji I instancji (k. 90 i 89 akt podatkowych) wynika jakie powierzchnie gruntu i budynków w poszczególnych nieruchomościach jaką stawką opodatkowano. Z tych względów uznając, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji. /-/ M. Jaśniewicz /-/ S. Zapalska /-/ M. Skwierzyńska AR