I SA/Po 3222/97

oddala skargę w przedmiocie odmowy zmiany decyzji w sprawie wymiaru cła. Zgodnie z treścią przepisu art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U nr 74 poz. 368 ze zm./ Sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę zaskarżonych decyzji pod względem ich zgodności z prawem. Podstawowym miernikiem tej zgodności są przepisy ustawowe oraz wydawane na ich podstawie i w granicach zawartego w nich upoważnienia normatywne akty wykonawcze. Skoro organy celne potraktowały pismo spółki z dnia 4.10.1995 r. jako wniosek o zmianę decyzji w trybie art. 155 Kpa, na wstępie należy rozważyć treść tego przepisu. W myśl art. 155 Kpa decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być w każdym czasie za zgodą strony uchylona lub zmieniona przez organ administracji państwowej, który ja wydał, lub przez organ wyższego stopnia, jeżeli przepisy szczególnie nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony. Zatem w świetle tego przepisu zmiana decyzji jest możliwa, kiedy strona wyrazi na to zgodę oraz przemawia za tym interes społeczny lub słuszny interes strony - przy czym oceny w tym zakresie dokonuje organ administracji. Nadto musi być spełniona przesłanka negatywna to jest brak przepisów szczególnych sprzeciwiających się takiemu rozstrzygnięciu organu. Warto w tym miejscu wskazać na wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 kwietnia 1996 r. V SA 374/95, w którym stwierdzono, iż "W świetle art. 155 Kpa w związku z art. 14 ust. 1 pkt 36 - Prawa celnego nie jest dopuszczalne uchylenie lub zmiana decyzji określającej obowiązek celny w związku z dokonanym obrotem towarowym z zagranicą, jeżeli podmiot żądający takiej zmiany lub uchylenia nie spełnia materialnoprawnych warunków do zwolnienia od cła. Taka sytuacja oznacza bowiem, że żądanej zmianie /lub uchyleniu/ sprzeciwia się przepis szczególny - o czym mowa w art. 155 Kpa". W niniejszej sprawie istnieje podobna sytuacja, mianowicie uchyleniu lub zmianie ostatecznej decyzji Dyrektora UC w P. zawartej w ww. JDA SAD, w części dotyczącej wymiaru cła od przedmiotowych towarów, sprzeciwiają się przepisy ustawy Prawo celne, w szczególności art. 4 ust. 1, zgodnie z którym przywóz towarów z zagranicy podlega cłu z wyjątkami określonymi w przepisach prawa. Skarżący w tej sprawie wnosi o zwolnienie od cła sprowadzonych towarów na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego. Stosownie do tego przepisu ustawy z dnia 28 grudnia 1989 r. - Prawo celne /t.j. Dz.U. 1994 nr 71 poz. 312 ze zm./ przywóz towarów z zagranicy w ramach ustanowionych norm jest wolny od cła i od wymaganego zgodnie z art. 7 pozwolenia, jeżeli przedmiotem przywozu są środki trwałe stanowiące przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego z zastrzeżeniem nieodstępowania przez okres 3 lat, licząc od dnia odprawy celnej. Oczywiście zwolnienie od cła w trybie tego artykułu przysługuje stronie również w przypadku podwyższenia kapitału zakładowego Spółki o wkład niepieniężny podmiotu zagranicznego. Z tego wynika, co jest niesporne; iż zwolnieniu od cła podlegają towary, które spełniają łącznie następujące przesłanki: 1. zostały wniesione do kapitału zakładowego Spółki jako przedmiot wkładu niepieniężnego podmiotu zagranicznego, 2. mają charakter środków trwałych, 3. zostały określone w akcie założycielskim Spółki oraz we wpisie do rejestru handlowego jako wkład niepieniężny podmiotu zagranicznego. Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, iż w momencie podejmowania uchwały o podwyższeniu kapitału zakładowego to jest w dniu 30. 8.1995 r. towar nie stanowił własności wspólnika zagranicznego /to znaczy spółki D./, ponieważ stał się jego własnością dopiero po dniu 5.9.1995 r. /świadczy o tym data wystawienia faktury/. Zaś do skutecznego przeniesienia na spółkę własności towaru będącego przedmiotem wkładu niepieniężnego /pierwsza przesłanka/ konieczne jest, by wspólnik wnoszący aport wykazał się w dniu zawierania umowy prawem własności tego towaru. Wspólnik może bowiem wnieść do Spółki tyle tylko praw ile sam posiada. Nie można zgodzić się ze skarżącym, że ten rodzaj faktury jest jedynie dokumentem księgowym, skoro może stanowić również podstawę ustalenia wartości towaru do jego oclenia jak i do ustalenia daty przeniesienia własności rzeczy oznaczonych co do gatunku. Ponadto należy przyjąć za słuszny pogląd organów celnych, iż przedmiotowego towaru nie można uznać za środek trwały /druga przesłanka/. Zgodnie bowiem z uchwałą składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 9 września 1996 r. FPS 2/96 /ONSA 1996 Nr 4 poz. 149/ pojęcie "środki trwałe", o którym mowa w art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego, nie jest tożsame z pojęciem "środki trwałe" w ujęciu par. 2 ust. 1 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 27 marca 1992 r. w sprawie składników majątkowych uznawanych za środki trwałe (...) /Dz.U. nr 30 poz. 130 ze zm./. Przy czym w uzasadnieniu stwierdzono, iż przy ustalaniu treści pojęcia "środki trwałe" należy mieć na uwadze, że występuje ono w przepisie ustalającym wyjątki od zasady powszechnego pobierania należności celnych od towarów sprowadzonych z zagranicy, a zatem jest to regulacja wymagająca ścisłej interpretacji. (...) Jak wynika z ustaleń organów celnych, nie zakwestionowanych skutecznie przez skarżącego, towar odprawiony według przedmiotowego JDA nie stanowi, po zmontowaniu kompletnego, zdatnego do użytku regału /środka trwałego/. Tylko bowiem 3 rodzaje elementów /części/ regału zostały sprowadzone na podstawie ww. JDA SAD. Świadczy o tym załącznik do uchwały, zawierający specyfikację dostawy regałów wysokiego i niskiego składowania z firmy T. (...) przedmiotowe elementy były odprawiane odrębnie według różnych Jednolitych Dokumentów Administracyjnych. Dlatego też należy uznać, iż skarżąca Spółka w trakcie odprawy z dnia 20.9.1 995 r. nie przedstawiła faktury całościowej, będącej dowodem nabycia kompletnego środka trwałego, lecz tylko fakturę częściową (...). W związku z tym, iż w przedmiotowej sprawie nie zostały spełnione wszystkie przesłanki uprawniające do zwolnienia od cła towaru w postaci elementów regałów, to należy uznać iż na podstawie art. 14 ust. 1 pkt 39 Prawa celnego, nie należy on do grupy towarów wolnych od cła przywozowego.