I SA/Po 3264/01
WyrokWSA w Poznaniu2005-03-04
Skład orzekający: Marzenna Kosewska, Tadeusz M. Geremek, Maria Lorych-Olszanowska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ celny, dysponując urzędowym świadectwem homologacji pojazdu stwierdzającym, że jest on samochodem ciężarowym, może zaklasyfikować go do pozycji taryfy celnej obejmującej samochody osobowe, opierając się jedynie na zeznaniach funkcjonariuszy celnych, zdjęciach i kserokopiach zdjęć?Ratio decidendi
Organ celny, dysponując urzędowym świadectwem homologacji pojazdu, jest związany jego treścią i nie może jej kwestionować bez przeprowadzenia kontrdowodu. Nieuznanie faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowi naruszenie prawa procesowego, co w konsekwencji prowadzi do błędnych ustaleń faktycznych i niewłaściwego zastosowania przepisów prawa materialnego dotyczących klasyfikacji celnej.Stan faktyczny
Spółka "A" importowała samochody, które zgłosiła jako pojazdy do transportu towarowego. Organ celny I instancji uznał zgłoszenie za nieprawidłowe i zaklasyfikował jeden z samochodów (Renault Master) jako samochód osobowy, opierając się na zdjęciach i pobieżnym opisie. Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy prawnej, ale utrzymał w mocy klasyfikację. Spółka wniosła skargę do WSA, zarzucając naruszenie przepisów proceduralnych i materialnych, w tym nieuwzględnienie świadectwa homologacji potwierdzającego, że pojazd jest samochodem ciężarowym.Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny uchylił zaskarżoną decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł, zasądził od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej kwotę tytułem zwrotu kosztów postępowania i stwierdził, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Marzenna Kosewska Sędziowie NSA Tadeusz M. Geremek Maria Lorych - Olszanowska(spr.) Protokolant: ref. staż. Kamila Perkowska po rozpoznaniu w dniu 04 marca 2005r. sprawy ze skargi Spółki "A" w W. na decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie klasyfikacji taryfowej; I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz skarżącej Spółki "A" w W. kwotę [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania, III. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. /-/ T.M. Geremek /-/M. Kosewska /-/ M. Lorych-Olszanowska
Zaskarżoną decyzją Prezes Głównego Urzędu Ceł uchylił decyzję Dyrektora Urzędu Celnego Nr [...] z [...]r. w części wskazującej jako podstawę prawną rozstrzygnięcia § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 23 grudnia 1998r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz. U. Nr 158 poz. 1036) i w to miejsce wskazał § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1036), a w pozostałej części utrzymał w mocy tę decyzję.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że Agencja Celna "B" w W. zgłosiła w dniu 11 czerwca 1999r. w Urzędzie Celnym , w celu objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu 7 nowych pojazdów samochodowych marki Renault Master, Renault Clio i Renault Megane o następujących numerach identyfikacyjnych nadwozia:
[...] z silnikiem o zapłonie samoczynnym (wysokoprężnym) o poj. 2499 cm3 - Renault Master typ [...] (pozycja 1),
[...] z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. 1149 cm3 - Renault Clio typ [...] (pozycja 2),
[...] z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. 1390 cm3 Renault Clio typ [...] (pozycja 3),
[...] z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. 1390 cm3 Renault Clio typ [...] (pozycja 4),
[...] z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. 1390 cm3 Renault Clio typ [...] (pozycja 5),
[...] z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. 1598 cm3 Renault Megane typ [...] (pozycja 6),
[...] z silnikiem o zapłonie iskrowym o poj. 1390 cm3 Renault Megane typ [...] (pozycja 7),
przypisując mu odpowiednio kod PCN 8704 21 91 9 (Renault Master), 8703 22 19 0 (Renault Clio i Renault Megane), 8703 23 19 0 (Renault Megane). W dokumencie SAD strona określiła przedmiotowe pojazdy - w pozycji 1 (pole 31) jako pojazd samochodowy do transportu towarowego, natomiast w pozycjach 2-7 (pole 31) jako samochody osobowe.
W wyniku powtórnej kontroli tego zgłoszenia celnego, przeprowadzonej w Urzędzie Celnym stwierdzono, że samochód wymieniony w pozycji 1 został nieprawidłowo zaklasyfikowany do pozycji 8704 taryfy celnej, obejmującej pojazdy samochodowe do transportu towarowego, zamiast do pozycji 8703 obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi).
W związku z tym, postanowieniem z [...]r. Dyrektor Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowanie w celu ustalenia prawidłowej klasyfikacji tego samochodu a następnie decyzją z [...]r. nr [...] uznał zgłoszenie celne zawarte w pozycji 1 dokumentu SAD nr [...] z [...]r. za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej importowanego samochodu Renault Master klasyfikując go do pozycji 8703 (kod PCN 8703 32 19 0), obejmującej pojazdy samochodowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi).
Od tej decyzji Spółka "A" wniosła odwołanie z [...]r. domagając się jej uchylenia z powodu naruszenia przepisów art. 120, 121, 122, 187 Ordynacji podatkowej, art. 13, 65 § 4 pkt 2, 83, 151, 156, 157, 250 kodeksu celnego oraz § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 19 grudnia 1997r. w sprawie ceł na towary przywożone z zagranicy (Dz.U. Nr 157 poz. 1047).
Zdaniem odwołującej się Spółki merytorycznie błędne rozstrzygnięcie organu I instancji zostało spowodowane naruszeniem przepisów proceduralnych w zakresie gromadzenia i oceny materiału dowodowego, bowiem weryfikując klasyfikację taryfową organ celny dysponował jedynie kilkoma zdjęciami samochodów Renault oraz niezbyt wyraźnymi kserokopiami zdjęć niewiadomego pochodzenia, przedstawiającymi wnętrza samochodów. Na podstawie tych zdjęć, zdaniem Spółki, nie można było ocenić "typowego wykończenia wnętrza" oraz ilości miejsc do siedzenia, ponieważ samochody Renault, sprowadzane przez Stronę posiadały pięć lub dwa miejsca siedzące, co potwierdza sprawozdanie z badań Instytutu Transportu Samochodowego, świadectwa homologacji oraz zdjęcia dołączone do opinii ITS. Określenie ilości miejsc siedzących w przedmiotowym samochodzie byłoby możliwe jedynie na podstawie jego oględzin, a z materiału dowodowego nie wynika, aby oględziny takie zostały przeprowadzone.
Prezes Głównego Urzędu Ceł opisaną wyżej zaskarżoną decyzją z
dnia [...]r. nr [...] uchylił decyzję organu I instancji w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekł o zmianie nazwy jednego z aktów prawnych, w pozostałej części utrzymał tę decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji wyjaśnił, że z przedstawionego opisu przedmiotowego samochodu wynika, że jest on przeznaczony zarówno do przewozu osób jak i towarów. Komentarz do pozycji 8703 Wyjaśnień do taryfy celnej definiuje samochody przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą) których wnętrze może być, używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów, jako samochody osobowo - bagażowe (osobowo-towarowe). Przedmiotowy samochód jest samochodem tego typu i należy go zaklasyfikować do pozycji 8703 taryfy celnej.
Prezes Głównego Urzędu Ceł podkreślił też, że zamontowanie przegrody oddzielającej przestrzeń pasażerską od bagażowej w przedmiotowym samochodzie nie zmieniło jego rodzaju na samochód przeznaczony wyłącznie do transportu towarowego.
Możliwość manewrowania położeniem foteli i przegrody, nie stanowi - w ocenie organu odwoławczego - trwałej zabudowy czy przebudowy tylnej części tego samochodu, w sposób opisany w Komentarzu do działu 87, zawartym w Wyjaśnieniach do taryfy celnej, w odniesieniu do pojazdów przeznaczonych wyłącznie do transportu towarowego, zbudowanych na bazie nadwozia samochodów osobowych lub osobowo - towarowych (kombi). Uzyskanie w nim zwiększonej przestrzeni bagażowej poprzez składanie siedzeń, czy też wyjmowanie niektórych z nich, nie przesądza o zmianie kategorii tego pojazdu, gdyż w myśl nomenklatury towarowej taryfy, nadal zachowuje on status samochodu osobowo - towarowego.
Organ odwoławczy stwierdził też, jeżeli importowany samochód nie posiadał tylnych siedzeń, to istniała możliwość ich montażu i zgodnie z regułą 2a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, powinien być nadal klasyfikowany do pozycji 8703.
Ponadto organ odwoławczy wyraził pogląd, że nazewnictwo stosowane w różnych obszarach branży motoryzacyjnej, wynikające z ustanowionych w tym zakresie odrębnych regulacji (np. ustawy z 20 czerwca 1997r. Prawo o ruchu drogowym - Dz.U. Nr 98 poz. 602 ze zm.) może odbiegać od sformułowań użytych w nomenklaturze towarowej taryfy celnej i tym samym nie powinno mieć zastosowania w sprawach dotyczących wymiaru cła. Dla potrzeb celnych podstawą prawną decyzji są wyłącznie przepisy prawa celnego, w tym dla potrzeb klasyfikacji towarowej wiążące są postanowienia dotyczące nomenklatury towarowej taryfy celnej nawet wówczas, gdyby towary (tu: samochody) traktowane były odmiennie w innych przepisach, publikacjach czy opiniach rzeczoznawców.
Dla zilustrowania powyższego zagadnienia organ odwoławczy zwrócił uwagę na fakt, że w ustawie Prawo o ruchu drogowym w art. 2 pkt. 42 postanowiono, iż określenie samochód ciężarowy obejmuje również samochód ciężarowo - osobowy przeznaczony konstrukcyjnie do przewozu ładunków i osób w liczbie 4 do 9 łącznie z kierowcą podczas gdy taryfa celna klasyfikuje samochody osobowo - towarowe w pozycji obejmującej samochody osobowe.
Spółka "A" zaskarżyła powyższą decyzję Prezesa Głównego Urzędu Ceł do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagając się uchylenia tej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Dyrektora Urzędu Celnego . Zarzuciła, że wydana ona została z naruszeniem prawa procesowego (art. 121, 122, 123, 187 i 190 Ordynacji podatkowej) oraz z naruszeniem prawa materialnego (art. 13 § 1, 65 § 4 pkt 2, 151, 156 oraz 157 kodeksu celnego i § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej - Dz. U. Nr 158 poz. 1036).
Uzasadniając zarzuty dotyczące naruszenia prawa procesowego skarżąca podniosła, że organ I instancji od początku 1998r. przyjmował zgłoszenia celne dotyczące pojazdów marki Renault określające je jako samochody do transportu towarowego zbudowane na bazie nadwozia samochodu osobowego. Rodzaj samochodu ustalono w oparciu o przedstawione dokumenty, w tym m.in. świadectwa homologacji, a także w oparciu o wynik rewizji celnej. Wobec tego, że od momentu przyjęcia zgłoszenia celnego nie zaszły żadne nowe okoliczności ani nie przedstawiono nowych dowodów w stosunku do tych, które istniały w momencie dokonania tego zgłoszenia celnego, w ocenie skarżącej, zaskarżoną decyzją naruszono zasadę wyrażoną w art. 121 Ordynacji podatkowej.
Wynika stąd bowiem, że jedynym powodem weryfikacji zgłoszenia celnego była zmiana interpretacji przepisów, odnoszących się do klasyfikacji importowanych towarów, a takie postępowanie narusza zasadę wzbudzania zaufania do organów celnych.
Naruszenia art. 122 Ordynacji podatkowej skarżąca Spółka upatruje w dokonaniu oceny materiału dowodowego przy uwzględnieniu tylko tych okoliczności, które mogłyby wskazywać, że importowany pojazd może służyć do przewozu osób, a zignorowaniu tych okoliczności i dowodów które wskazywały, że zasadniczym przeznaczeniem tego samochodu był przewóz towarów.
Wiąże się z tym zarzut naruszenia art. 187 Ordynacji podatkowej, poprzez rozpatrzenie jedynie części materiału dowodowego i pominięcie przedłożonego przez stronę świadectwa homologacji, wydanego przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej, na podstawie badań przeprowadzonych przez Instytut Transportu Samochodowego tj. organ upoważniony do przeprowadzenia badań technicznych i oceny stanu pojazdów wprowadzanych do ruchu. W ocenie skarżącej organy celne naruszyły również art. 190 Ordynacji podatkowej poprzez nie powiadomienie tej strony o zamiarze przeprowadzenia dowodu ze świadków oraz dowodu z oględzin pojazdów.
Stanowi to o naruszeniu prawa tej strony do czynnego udział u w postępowaniu.
Zarzucając naruszenie prawa materialnego skarżąca zwróciła uwagę na konieczność poprzedzenia klasyfikacji towaru, ustaleniem cech towaru klasyfikowanego.
W rozpoznawanej sprawie istota sporu sprowadza się do stwierdzenia czy importowany samochód służy do transportu towarowego, jak twierdzi skarżąca czy też jest on samochodem "przeznaczonym zasadniczo do przewozu osób" jak uważa organ celny, na podstawie zeznań funkcjonariuszy celnych oraz zdjęć i kserokopii zdjęć pojazdów.
Dokonując analizy definicji "samochodu ciężarowego" i "samochodu osobowego" zawartych w art. 2 ustawy Prawo o ruchu drogowym skarżąca podniosła, że definicje te obalają stanowisko organów celnych , w myśl którego obecność pięciu siedzeń sprawia, że mamy do czynienia z samochodem osobowym. Takiego wymogu nie nakładają też przepisy celne, a pozycja 8704 wskazuje jedynie, iż mają to być pojazdy do "transportu towarowego".
Brzmienie tej pozycji wskazuje jedynie więc na kryterium przeznaczenia pojazdu.
Skarżąca dysponuje dokumentem urzędowym, potwierdzającym, iż przedmiotem importu był samochód ciężarowy. Dokumentem tym jest świadectwo homologacji wydane przez Ministerstwo Transportu i Gospodarki Morskiej po przeprowadzeniu stosownych badań przez Instytut Transportu Samochodowego.
Jako ostatni zarzut, skarżąca podniosła brak podstaw do uznania, iż procedura uszlachetniania biernego nie została zakończona. Stwierdziła też, że okoliczność, iż towary wywożone czasowo weszły w skład produktów kompensacyjnych, jest bezsporna.
Wyraziła pogląd, że zmiana klasyfikacji celnej nie może mieć wpływu na rozliczenia z tytułu stosowania procedury celnej, która związana jest z danym towarem, a nie z kodem taryfy celnej.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Uzasadniony okazał się zarzut naruszenia przez organy celne przepisów prawa procesowego w stopniu, który mógł mieć wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz.1270)
Przepisy zawarte w art. 122 i 187 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 262 Kodeksu celnego zobowiązywały organy celne do podejmowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nakładały na te organy obowiązek zebrania i rozpatrzenia w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że organy celne dysponowały kserokopiami badań homologacyjnych samochodów marki Renault Master różnych typów wykonanych przez Instytut Transportu Samochodowego (praca nr [...]) oraz świadectwem homologacji pojazdu nr [...] na ten typ samochodu.
W protokołach tych zawarto zapis mówiący, iż w samochodzie tym jest 6 miejsc siedzących i w zależne od potrzeby może być różnie wykorzystany: do przewozu osób lub osób i bagażu.
Uzyskanie w nim zwiększonej przestrzeni bagażowej, następuje poprzez składanie siedzeń, czy też wyjmowanie niektórych z nich.
Z powyższego opisu samochodu, zdaniem organów celnych wynika, że jest on przeznaczony zarówno do przewozu osób jak i towarów.
Według taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1036) do pozycji 8703 zostały zakwalifikowane pojazdy samochodowe i inne pojazdy mechaniczne przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, włącznie z samochodami osobowo - towarowymi (kombi). Pozycja 8704 z kolei obejmuje pojazdy samochodowe do transportu towarowego. Wyjaśnienia do Taryfy celnej dotyczące pozycji PCN 8703 wskazują, że określenie "samochody osobowo - bagażowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmiany konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów. Z powyższego wynika, że taryfa celna klasyfikuje pojazdy samochodowe według ich przeznaczenia. Z jej zapisów i wyjaśnień nie wynika jednak jakie cechy samochodu o podwójnym przeznaczeniu tj. (do przewozu osób i towarów) pozwalają zaklasyfikować je do samochodów "przeznaczonych zasadniczo do przewozu osób" a jakie do "pojazdów samochodowych do transportu towarowego".
Wobec powyższego rzeczą organów celnych było przeprowadzenie dowodu z przedłożonego świadectwa homologacji typu pojazdu Nr [...] stwierdzającego, że omawiany samochód jest samochodem ciężarowym.
Świadectwo homologacji typu pojazdu jest dokumentem urzędowym i stanowi dowód tego, co zostało w nim urzędowo stwierdzone.
Z dokumentem urzędowym związane jest zaś domniemanie prawdziwości jego treści. Skoro więc art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej ma zastosowanie w postępowaniu celnym to organ celny, będąc związany dokumentem urzędowym, zobowiązany był uznać za udowodnione to, co wynikało z jego treści. Ocena omawianego dokumentu urzędowego i zakwestionowanie jego treści mogło mieć miejsce dopiero po przeprowadzeniu na podstawie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej dowodu przeciwko prawdziwości zawartych w tym dokumencie informacji. Nieuznanie zaś faktu stwierdzonego w dokumencie urzędowym stanowiło naruszenie prawa procesowego (B.Adamiak, w: Ordynacja podatkowa. Komentarz. Wrocław 2004, str. 665 teza 4, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 17 sierpnia 2004r. sygn. akt GSK 482/04 str. 15).
Z zaskarżonej decyzji nie wynika by organy celne przeprowadziły kontrdowody podważające wiarygodność przedłożonego świadectwa homologacji.
Za taki kontrdowód nie może być bowiem uznany dowód z zeznań świadka E. W. - funkcjonariusza Urzędu Celnego . Zeznania te zawierają jedynie pobieżny opis pojazdów kontrolowanych podczas odpraw celnych. Powyższe uzasadnia zarzut skarżącej, że organy celne opisanym wyżej działaniem naruszyły art. 194 § 1 122 i 187 Ordynacji podatkowej, w zw. z art. 262 Kodeksu celnego, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Stwierdzenie naruszenia wskazanych wyżej przepisów prawa procesowego, prowadzące w konsekwencji do wadliwych ustaleń faktycznych co do rodzaju (przeznaczenia) importowanego samochodu (osobowy, czy towarowo - ciężarowy) pozwala na uznanie za zasadny zarzutu skargi o naruszeniu prawa materialnego przez błędną klasyfikacje celną.
Klasyfikując przedmiotowy pojazd do pozycji taryfy celnej 8703 32 19 0 bez dostatecznego ustalenia, że jest to samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób organy celne niewłaściwie zastosowały ten przepis prawa zawarty w załączniku do cyt. wyżej rozporządzenia Rady Ministrów z 15 grudnia 1998r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 158 poz. 1036).
Opisane wyżej uchybienia organów celnych, które mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy prowadzą do uchylenia zaskarżonej decyzji z mocy art.145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 153 poz.1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271).
O kosztach postanowiono zgodnie z art. 200 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 2 cyt. ustawy Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i § § 3 ust. 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 3 października 1995r. w sprawie wpisu od skarg na decyzje administracyjne oraz inne akty i czynności z zakresu administracji publicznej (Dz.U. Nr 117 poz. 563 ze zm.) oraz § 14 ust. 2 pkt c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28 września 2002r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. Nr 103 poz. 1349 ze zm.)
O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji orzeczono z mocy art. 152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przy ponownym rozpoznaniu sprawy rzeczą organów celnych będzie uwzględnienie zmian stanu prawnego wprowadzonych ustawą z 19 marca 2004r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo celne (Dz.U. Nr 68 poz. 623).
/-/ T. Geremek /-/M. Kosewska /-/M. Lorych-Olszanowska
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło