I SA/Po 331/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w P w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Małek (spr.) Sędziowie Sędzia NSA Gabriela Gorzan As. sąd. WSA Karol Pawlicki Protokolant st. sekr. sąd. Kamila Kozłowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 czerwca 2007r. sprawy ze skargi J.B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2006r. oddala skargę /-/K. Pawlicki /-/St. Małek /-/G. Gorzan Wójt Gminy L. decyzją z dnia [...]r. ustalił podatek od nieruchomości (działka nr "H") stanowiącej własność J. B. za rok 2006 w wysokości [...]zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. decyzją z dnia [...]r. uchyliło powyższą decyzję i przekazało sprawę organowi pierwszej instancji do ponownego rozpatrzenia. Wskazano, iż właścicielka nieruchomości złożyła 10 marca 2006r. deklarację, w której podała powierzchnie: gruntu – 1288m2, budynków mieszkalnych – 36m2, pozostałych pomieszczeń 61m2. Zaskarżona decyzja oparta została na danych wynikających z ewidencji gruntów, z której wynika, iż powierzchnia gruntu, której właścicielem jest J. B. wynosi 1600m2. W tej sytuacji należy, zdaniem organu odwoławczego, przeprowadzić postępowanie sprawdzające, o którym mowa w przepisie art. 274a ordynacji podatkowej. Wójt Gminy L. postanowieniem z dnia [...]r. (k. 28) wszczął z urzędu postępowanie w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości za rok 2006. Decyzją z dnia [...]r. Wójt Gminy na podstawie przepisu art. 2 ust. 1, art. 4, art. 6 ustawy z dnia 12 stycznia 1991r. o podatkach i opłatach lokalnych (Dz. U. z 2002r. Nr 9, poz. 84 ze zm.) oraz uchwały Rady Gminy z dnia [...]r. w sprawie podatku od nieruchomości dokonał wymiaru tego podatku za rok 2006 od nieruchomości położonej w miejscowości L. w wysokości [...]zł, przyjmując powierzchnię gruntu 1600m2 oraz budynków mieszkalnych – 97m2. W uzasadnieniu wyjaśniono, że w roku 1971 nastąpił podział działek nr "A" o powierzchni 0,37ha na działki "B" do "J". Podział dokonany został na podstawie operatu pomiarowego nr [...] sporządzonego przez Powiatowe Biuro Geodezji i Urządzeń Rolnych w Z. Według ewidencji gruntów z 1971r. działka "H" ma powierzchnię 0,16ha, a działka nr "B" 0,02ha. Wymiar podatku określony został stosownie do powierzchni działki wynikającej z ewidencji gruntów. Zgodnie bowiem z przepisem art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2000r. Nr 100, poz. 1086 ze zm.) dane zawarte w ewidencji stanowią podstawę do określenia powierzchni gruntów dla wymiaru podatku od nieruchomości. J. B. wniosła odwołanie. Stwierdziła, iż organ podatkowy nie uwzględnił złożonej przez nią deklaracji, w której podała, iż powierzchnia działki "H" wynosi 1288m2. Wskazała także, iż działka "A" przed podziałem miała powierzchnię 0,35ha, "a geodeta żeby dokonać podziału poza naszą wiedzą podniósł powierzchnię działki do 0,37ha". Według odwołującej Wójt Gminy bezpodstawnie pozbawił ją działki "B". Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. zaskarżoną decyzją utrzymało w mocy rozstrzygnięcie pierwszej instancji. Organ odwoławczy stwierdził, iż podstawę opodatkowania gruntów zgodnie z przepisami art. 4 ust. 1 pkt 1 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych stanowi ich powierzchnia. Z kolei zgodnie z art. 21 ust. 1 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne (DZ. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027) podstawę wymiaru podatku od nieruchomości stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Powierzchnia gruntu, której właścicielem jest J. B. wynosi 1600m2, a nie podana w deklaracji powierzchnia 1288m2. Zdaniem organu odwoławczego kwestionowana decyzja jest zgodna z prawem, a zmiana danych wprowadzonych do ewidencji może być dokonana w odrębnym postępowaniu przed organem właściwym do prowadzenia ewidencji gruntów. J. B. wniosła skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji i wydania decyzji ustalającej wymiar podatku od powierzchni 1288m2. Według skarżącej istnieje potrzeba ustalenia rzeczywistej zgodności powierzchni gruntu działki "H" z odpowiednim wpisem w księdze wieczystej. W konsekwencji Gmina winna jej też zwrócić bezpodstawnie zabraną działkę "B". Organ odwoławczy wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując argumentację zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest zasadna. Stosownie do przepisów ustawy o podatkach i opłatach lokalnych z dnia 12 stycznia 1991r. (Dz. U. z 2006r. Nr 121, poz. 844) podatnikami podatku od nieruchomości są między innymi osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych, a podstawę opodatkowania stanowi dla gruntów – powierzchnia, dla budynków lub ich części – powierzchnia użytkowa. Wysokość stawek podatku określa rada gminy w drodze uchwały (art. 3, art. 4 i art. 5 ustawy). Ustawa Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. Nr 240, poz. 2027) stanowi (art. 20), iż ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące m.in. gruntów – ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych, oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty. Podstawę wymiaru podatków i świadczeń stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków (art. 21 ust. 1). Ewidencje gruntów prowadzą starostowie, a zainteresowane osoby (właściciel) są obowiązane zgłaszać staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków w terminie 30 dni, licząc od dnia powstania tych zmian (art. 22). W aktach sprawy znajduje się (k. 35) aktualny wypis z rejestru gruntów, z którego wynika, iż skarżąca jest właścicielem działki nr "H" o powierzchni 0,16ha położonej w miejscowości L. Zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, to jest powołanymi przepisami ustawy o podatkach i opłatach lokalnych, ustawy Prawo geodezyjne oraz uchwałą Rady Gminy w L. z dnia [...]r. w sprawie podatku od nieruchomości. Wymiar podatku został określony przy uwzględnieniu powierzchni gruntu wynikającej z prowadzonej przez Starostę w Z. ewidencji gruntów. Podstawą odmiennej oceny zaskarżonej decyzji nie mogą być podnoszone przez skarżącą zarzuty odnoszące się do innej powierzchni działki, czy też żądanie przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego, co do rzeczywistej powierzchni tej działki. Wskazane okoliczności nie mają żadnego znaczenia dla wyniku niniejszej sprawy skoro jak wynika z powołanego przepisu podstawą wymiaru podatku jest powierzchnia gruntu wynikająca z danych zawartych w ewidencji. Należy stwierdzić, iż w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż w świetle art. 21 ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne – organy podatkowe ustalające wysokość zobowiązań podatkowych w podatku od nieruchomości nie są uprawnione do przyjęcia innej podstawy wymiaru podatku niż dane wskazane w ewidencji gruntów (wyrok NSA z 29 czerwca 2006r. sygn. akt II FSK 1507/05 i II FSK 842/05). Nie znajdując podstaw do uwzględnienia skargi na podstawie przepisu art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji wyroku. /-/K. Pawlicki /-/St. Małek /-/G. Gorzan kk