I SA/Po 343/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej [...] na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r. o sygn. akt I SA/Po 343/14 odrzucające skargę w sprawie ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za sierpień 2013 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 14 października 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę [...] na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu. Jako podstawę prawną tego rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: "P.p.s.a."), w myśl którego skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu [...] października 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 142 akt sąd.). W dniu [...] listopada 2014 r. (data nadania, koperta - k. 192 akt sąd.) skarżący złożył do tut. Sądu pismo skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, podpisane przez niego i zatytułowane "skarga kasacyjna" od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 14 października 2014 r. Jednocześnie skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego "postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia". Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Podkreślenia wymaga, że możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została ograniczona w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza bowiem tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także – w myśl § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Ponadto przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Z kolei, na mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być również sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami. Stosownie do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając na uwadze powyższe regulacje prawne w pierwszej kolejności podnieść należy, że choć skarżący błędnie wskazał formę rozstrzygnięcia (wyrok zamiast postanowienie) to Sąd, analizując treść pisma skarżącego, nie miał wątpliwości, że przedmiotem wywiedzionej przez skarżącego skargi kasacyjnej jest postanowienie Sądu z dnia 14 października 2014 r. o sygn. akt I SA/Po 343/13. Przechodząc natomiast do meritum stwierdzić należy, że skarżący w treści skargi kasacyjnej z dnia [...] listopada 2014 r. nie wskazał, aby należał do określonego w powołanym wyżej przepisie kręgu podmiotów. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu powołać należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, według którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 571/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji jej odrzuceniem. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.