I SA/Po 347/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: asesor sądowy Michał Ilski po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. – B. B. sp. z o.o. w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 6 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia odrzucić skargę. Pismem z 19 kwietnia 2025 r. skarżąca wniosła skargę na postanowienie wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 maja 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, tj. wyciągu z KRS-u. Wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi zostało nadane na adres skrzynki e-PUAP skarżącej 19 maja 2025 r. Wskazanego dnia utworzono pierwsze zawiadomienie o możliwości odbioru wezwania. Następne zawiadomienie w tym zakresie zostało utworzone 27 maja 2025 r. W konsekwencji powyższego omawiane wezwanie zostało uznane za doręczone 03 czerwca 2025 r. Pismem nadanym 17 czerwca 2025 r. skarżąca nadesłała wydruk informacji odpowiadającej odpisowi aktualnemu z rejestru przedsiębiorców KRS. Z uwagi na fakt, że omawiany dokument zawierał informację o zmianie dokonanej po dacie podpisania skargi zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 24 czerwca 2025 r. wezwano skarżącą do nadesłania (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi) odpisu pełnego z KRS. Wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego zarządzenia doręczono skarżącej 03 lipca 2025 r. po czym 10 lipca 2025 r. nadano wydruk informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców KRS. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 in principio ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm. – dalej w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Zgodnie z kolei z art. 28 § 1 p.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. W świetle art. 29 powołanego aktu, przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Skarżąca wnosząc skargę nie wywiązała się z obowiązku, o którym mowa w art. 29 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 14 maja 2025 r. wezwano skarżącą do usunięcia braków formalnych skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania skarżącej, tj. wyciągu z KRS-u. Wezwanie wystosowane na podstawie wskazanego zarządzenia należało uznać za doręczone na mocy art. 74a § 8 p.p.s.a. 03 czerwca 2025 r. W konsekwencji powyższego termin na uzupełnienie braków formalnych upływał 10 czerwca 2025 r. We wskazanym terminie nie przedłożono dokumentu obrazującego sposób oraz osoby upoważnione do reprezentowania skarżącej. W konsekwencji w sprawie muszą znaleźć zastosowanie postanowienia art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Sąd dostrzega przy tym, że na późniejszym etapie postępowania skarżącą wywiązując się z wezwania wystosowanego na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 24 czerwca 2025 r. nadesłała wydruk informacji odpowiadającej odpisowi pełnemu z rejestru przedsiębiorców KRS. Tego rodzaju zachowanie nie może jednak w żadnej mierze konwalidować skutków braku terminowości w udzieleniu odpowiedzi na wezwanie wystosowane na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 maja 2025 r. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.