I SA/Po 348/09

Dnia 20 kwietnia 2009 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska po rozpoznaniu w dniu 20 kwietnia 2009 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi NN na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Małgorzata Bejgerowska Pismem z dnia [...] N N wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...], nr [...], w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w zakresie powstania obowiązku podatkowego z tytułu wniesienia udziałów w spółce z ograniczoną odpowiedzialnością oraz akcji w spółkach komandytowo-akcyjnych do nowoutworzonej spółki komandytowo-akcyjnej. Z akt sprawy wynika bezspornie, że odpowiedź na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało doręczone stronie skarżącej w dniu [...] wraz z pouczeniem o sposobie oraz terminie zaskarżenia pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego. Zgodnie z art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej "P.p.s.a.") w przypadku pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego wydawanej w indywidualnej sprawie, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Ostatni dzień, 30 - dniowego terminu, do wniesienia skargi w niniejszej sprawie przypadałby na sobotę - [...], w myśl jednak przepisu art. 83 § 2 P.p.s.a., jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Zatem dla zachowania ustawowego terminu do wniesienia skargi skarżąca winna ją złożyć najpóźniej w poniedziałek – [...]. Z akt sprawy wynika natomiast, że skarga została złożona - nadana w urzędzie pocztowym - w dniu [...]. Z powyższego wypływa wniosek, że skarżąca wniosła skargę z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia. Dodatkowo należy zauważyć, że przedmiotowa skarga została wniesiona bezpośrednio do Sądu, zamiast za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej, jako organu upoważnionego do wydania interpretacji w imieniu Ministra Finansów. Wprawdzie w pouczeniu zawartym w odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa organ nie podał nazwy sądu, a jedynie jego adres, ale jednoznacznie wskazał, że skargę wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał zaskarżoną interpretację. Zasada wnoszenia skargi za pośrednictwem organu administracji publicznej oznacza, że w przypadku wniesienia skargi bezpośrednio do sądu administracyjnego, sąd ten powinien ją przekazać właściwemu organowi administracji publicznej. O zachowaniu terminu do wniesienia skargi, określonego w art. 53 § 2 P.p.s.a., decyduje wówczas data nadania skargi przez sąd pod adresem właściwego organu administracji. W takiej sytuacji termin jest zachowany jedynie w przypadku, gdy sąd prześle (nada w urzędzie pocztowym) skargę do właściwego organu przed upływem terminu do wniesienia skargi. W przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona (nadana w urzędzie pocztowym) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w dniu [...], a więc już z naruszeniem 30-dniowego ustawowego terminu. Sąd nie miał zatem żadnych możliwości przekazania przedmiotowej skargi organowi podatkowemu przed upływem ustawowego terminu do jej wniesienia. Wniesienie skargi w terminie stanowi podstawową przesłankę dopuszczalności skargi, czyli warunek prawidłowego zaskarżenia określonego aktu lub czynności. Nie ulega zatem wątpliwości, że skarga wniesiona do sądu administracyjnego z naruszeniem terminu procesowego jest dotknięta wadą formalną, uzasadniającą jej odrzucenie. Przepis art. 58 § 1 w pkt. 2 P.p.s.a. stanowi, że Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i taka sytuacja zaistniała w niniejszej sprawie. Zaznaczyć przy tym należy, że strona skarżąca nie złożyła jednocześnie wniosku o przywrócenie uchybionego terminu, na podstawie art. 86 i art. 87 P.p.s.a. Wobec powyższego w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 2 w związku z art. 53 § 2 i art. 58 § 3 powołanej powyżej ustawy - P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. Małgorzata Bejgerowska