I SA/Po 361/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 25 czerwca 2009r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. i S.J. o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]. nr [...] w przedmiocie określenia straty z pozarolniczej działalności gospodarczej za 2005r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka Dyrektor Izby Skarbowej w P. zaskarżoną decyzją utrzymał w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. określającą H. i S.J. stratę z pozarolniczej działalności gospodarczej prowadzonej przez S. J. za rok 2005. W skardze podatnicy wnieśli o wstrzymanie wykonania decyzji podatkowych organów obu instancji, z uwagi na wskazane w skardze istotne i rażące uchybienia zaskarżonej decyzji. Ponadto stwierdzili, iż nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie narazi skarżących na znaczną szkodę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przepis art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) stanowi, iż wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania decyzji. Jednakże, po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (§ 3). Postanowienie to może jednak zostać wydane w stosunku do aktu lub czynności, które podlegają wykonaniu. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (por. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 186). Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (por. praca zbiorowa pod red. T. Wosia: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, s. 296; postanowienie NSA z dnia 14 listopada 2005r., sygn. akt II FZ 580/05, niepubl.). Przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w P. utrzymująca w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w sprawie określenia straty z pozarolniczej działalności gospodarczej. Zaskarżoną decyzję należy zaliczyć do aktu prawnego, którego nie można wykonać, gdyż nie nakłada ona na Skarżących żadnych obowiązków o charakterze prawnomaterialnym. Niemożliwe jest w związku z tym zaistnienie przesłanek warunkujących udzielenie ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Tym samym wniosek strony nie może zostać uwzględniony. Z uwagi na powyższe należało orzec, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka