I SA/Po 364/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka (spr.) Sędziowie NSA Sylwia Zapalska Stanisław Małek Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu11 września 2007 r. sprawy ze skargi A. K. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego postanawia: skargę odrzucić S. Małek K. Wolna- Kubicka S. Zapalska A. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu postanowienie Dyrektora Izby Celnej w sprawie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego wobec skarżącego na podstawie tytułu wykonawczego nr [...] z dnia [...]. Postanowienie powyższe wydane zostało na podstawie art. 17 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, tj. na podstawie przepisu ogólnego w sprawie formy rozstrzygnięć organów egzekucyjnych lub wierzyciela. Nadto w postanowieniu tym wskazano, że postępowanie w zakresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego jest jednoinstancyjne, a wydane rozstrzygnięcie należy uznać za ostateczne. Dyrektor Izby Celnej powołał się przy tym na stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarte w wyroku z dnia 7 lutego 2003r., sygn. akt I SA/Po 1875/01. Pouczając stronę o możliwości wniesienia środka odwoławczego, wskazano, że na niniejsze postanowienie nie przysługuje zażalenie, lecz skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Powyższe postanowienie Dyrektora Izby Celnej stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze m.), określonej dalej ustawą P.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje między innymi orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne, postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (...)- art. 3 § 2 powyższej ustawy P.p.s.a. Zgodnie zaś z treścią art. 52 § 1 skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (§ 2). W niniejszej sprawie skarżący A.K. zastosował się do zawartego w postanowieniu pouczenia i wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego . Postanowienie organu administracji jest wadliwe. Nie odpowiada bowiem wymogom zawartym w art. 124 § 1 K.p.a., zgodnie z którym postanowienie powinno zawierać: oznaczenie organu administracji publicznej, datę jego wydania, oznaczenie strony lub stron albo innych osób biorących udział w postępowaniu, powołanie podstawy prawnej, rozstrzygnięcie, pouczenie, czy i w jakim trybie służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego oraz podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego osoby upoważnionej do jego wydania. Postanowienie powinno zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne, jeżeli służy na nie zażalenie lub skarga do sądu administracyjnego (art. 124 § 2). W oparciu zatem o wydane przez Dyrektora Izby Celnej postanowienie nie można dokonać sądowej oceny możliwości wniesienia skargi, a co za tym idzie stwierdzić jednoznacznie, czy w niniejszej sprawie został zachowany tok instancji i by w oparciu o powyższe rozstrzygnięcie przyjąć, że stosownie do art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały wyczerpane środki zaskarżenia. W ustawie z dnia 17 czerwca 1966r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji przewidziane są bowiem przypadki, w których na postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego przysługuje zażalenie do organu wyższego stopnia (art. 23 § 8 powyższej ustawy). Zgodnie zaś z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Odnosząc się do przywołanego przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 7 lutego 2003r., sygn. akt I SA/Po 1875/01, zgodnie z którym postępowanie w zakresie wstrzymania postępowania egzekucyjnego jest jednoinstancyjne, Sąd zauważa, że powyżej przywołane orzeczenie odnosi się do postępowania w sprawie podjęcia zawieszonego postępowania, a nie do postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania postępowania egzekucyjnego. Stosownie zatem do treści art. 58 § 1 pkt 6 ustawy P.p.s.a., z którego wynika, że sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. skargę należało odrzucić. Nadmienić jednak należy, że zamieszczone w postanowieniu wadliwe pouczenie nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 126 w zw. z art. 112 K.p.a.). Wobec tego, w terminie 7 dni od dnia powzięcia wiadomości o przyczynie odrzucenia skargi przez Sąd, (to jest od momentu doręczenia skarżącemu odpisu niniejszego postanowienia) może on złożyć wniosek o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Dyrektora Izby Celnej w sprawie odmowy wstrzymania postępowania egzekucyjnego, a dopiero po ewentualnym niekorzystnym rozstrzygnięciu tego zażalenia skargę do Sądu Administracyjnego. S. Małek K. Wolna- Kubicka S. Zapalska