I SA/Po 369/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-09-16

Skład orzekający: Sędzia NSA Stanisław Małek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli, co skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA). Skoro obie instancje organów administracji uchyliły swoje decyzje i przekazały sprawę do ponownego rozpoznania, postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe.
Stan faktyczny
Skarżący P. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą zobowiązanie w podatku VAT za luty 2005r. Skarżący zarzucił naruszenie zasady czynnego udziału w postępowaniu z uwagi na przebywanie w areszcie śledczym. Organ odwoławczy, uwzględniając skargę w trybie autokontroli, uchylił obie decyzje i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji, wskazując na brak skutecznego doręczenia postanowienia o wszczęciu postępowania.
Rozstrzygnięcie
Umorzono postępowanie, zwrócono skarżącemu kwotę nienależnie pobranego wpisu oraz zasądzono od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za luty 2005r. postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych), tytułem nienależnie pobranego wpisu, III. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz skarżącego kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ Stanisław Małek Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...] nr [...] określającą P. K. za miesiąc luty 2005r. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku VAT w wysokości [...] zł. P. K. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzucił, iż w toku postępowania przed organem pierwszej instancji przebywał w areszcie śledczym i z tego powodu nie miał możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz ustosunkowania się do zawartych w nim wniosków i twierdzeń. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z [...], na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniając skargę w całości, uchylił decyzję z [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy wskazał na brak skutecznego doręczenia skarżącemu, przebywającemu w areszcie śledczym, postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego (art. 165 Ordynacji podatkowej), co stanowi naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Dyrektor Izby zakwestionował w piśmie z dnia [...] podaną przez skarżącego wartość przedmiotu zaskarżenia ([...]zł). Wskazał, iż wartość ta stanowi różnicę między kwotą deklarowaną podatku naliczonego a kwotą określoną w decyzji podatkowej i wynosi [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. 2 Postępowanie staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli, o którym mowa w art. 54 § 3 ustawy. Mając na względzie, iż w niniejszej sprawie decyzje obu instancji zostały uchylone i sprawa, zgodnie z żądaniem skarżącego, została przekazana do ponownego rozpoznania, należało na podstawie powołanego przepisu postępowanie umorzyć. Wskazać należy, iż zgodnie z przepisem art. 21 § 3 ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, mimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Stosownie do art. 21 § 3a o.p., jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Natomiast według art. 5 o.p. zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Skarżący w deklaracji za miesiąc luty 2005r. wykazał podatek należny w kwocie [...] zł, podatek naliczony – [...] zł, nadwyżkę podatku naliczonego z poprzedniej deklaracji – [...] zł, podatek naliczony do odliczenia – [...] zł oraz nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc – [...] zł. Faktycznie zatem kwota podatku do zapłaty w deklaracji wyniosła [...] zł. Naczelnik Urzędu Skarbowego określił skarżącemu za wskazany miesiąc podatek należny w kwocie [...] zł, podatek naliczony – [...] zł, nadwyżkę podatku naliczonego z poprzedniej deklaracji – [...] zł, podatek naliczony do odliczenia – [...] zł, nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc – [...] zł oraz zobowiązanie podatkowe – [...]zł. Wobec powyższego wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł (różnica między deklarowaną kwotą podatku do zapłaty a kwotą należną do zapłaty określoną w decyzji podatkowej). Skarżący nie domagał się bowiem zwrotu wykazanego w 3 deklaracji podatku, a jedynie wskazywał nadwyżkę kwoty podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia. O kosztach postępowania ([...] zł wpis, [...] zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa, [...] zł wynagrodzenie adwokata) orzeczono na podstawie przepisów art. 201 § 1 i art. 209 powołanej ustawy. O zwrocie nienależnie pobranego wpisu orzeczono na podstawie art. 225 ustawy. Z tych powodów postanowiono jak w sentencji. /-/ Stanisław Małek

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 28.07.2026. · Źródło