I SA/Po 371/09

PostanowienieWSA w Poznaniu2009-09-16

Skład orzekający: Stanisław Małek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy w przypadku uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli (art. 54 § 3 PPSA) i uchylenia zaskarżonej decyzji, sąd administracyjny powinien umorzyć postępowanie sądowe?
Ratio decidendi
Sąd administracyjny umarza postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 PPSA, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe. Bezprzedmiotowość ta zachodzi w sytuacji, gdy organ administracji uwzględni skargę w trybie autokontroli, uchylając zaskarżoną decyzję i przekazując sprawę do ponownego rozpoznania. W takim przypadku cel postępowania sądowego zostaje osiągnięty, a dalsze jego prowadzenie jest zbędne.
Stan faktyczny
Skarżący P. K. złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P., która utrzymała w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego określającą zobowiązanie podatkowe w podatku VAT za kwiecień 2005r. Skarżący zarzucił naruszenie zasady czynnego udziału w postępowaniu z uwagi na jego pobyt w areszcie śledczym. Dyrektor Izby Skarbowej, działając w trybie autokontroli, uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji, uznając zasadność zarzutów skarżącego.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił umorzyć postępowanie sądowe, zwrócić skarżącemu kwotę nienależnie pobranego wpisu oraz zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Stanisław Małek po rozpoznaniu w dniu 16 września 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za kwiecień 2005r. postanawia: I. umorzyć postępowanie, II. zwrócić skarżącemu kwotę [...] zł (słownie: [...] złote), tytułem nienależnie pobranego wpisu, III. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz skarżącego kwotę [...] zł (słownie: [...] złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ Stanisław Małek Dyrektor Izby Skarbowej w P. decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego z [...], nr [...] określającą P. K. za miesiąc kwiecień 2005r. kwotę zobowiązania podatkowego w podatku VAT w wysokości [...] zł. P. K. wniósł skargę, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Zarzucił, iż w toku postępowania przed organem pierwszej instancji przebywał w areszcie śledczym i z tego powodu nie miał możliwości zapoznania się z materiałem dowodowym oraz ustosunkowania się do zawartych w nim wniosków i twierdzeń. Dyrektor Izby Skarbowej decyzją z [...], na podstawie przepisu art. 54 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, uwzględniając skargę w całości, uchylił decyzję z [...] oraz poprzedzającą ją decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Organ odwoławczy wskazał na brak skutecznego doręczenia skarżącemu, przebywającemu w areszcie śledczym, postanowienia o wszczęciu postępowania podatkowego (art. 165 Ordynacji podatkowej), co stanowi naruszenie zasady czynnego udziału strony w postępowaniu. Dyrektor Izby zakwestionował w piśmie z dnia [...] podaną przez skarżącego wartość przedmiotu zaskarżenia ([...] zł). Wskazał, iż wartość ta stanowi różnicę między kwotą deklarowaną zobowiązania a kwotą określoną w decyzji podatkowej i wynosi [...] zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracji w trybie autokontroli, o którym mowa w art. 54 § 3 ustawy. Mając na względzie, iż w niniejszej sprawie decyzje obu instancji zostały uchylone i sprawa zgodnie z żądaniem skarżącego została przekazana do ponownego rozpoznania, należało na podstawie powołanego przepisu postępowanie umorzyć. Skarżący wskazał, iż wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł, natomiast Dyrektor Izby – [...] zł. Zgodnie z art. 21 § 3 ordynacji podatkowej, jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że podatnik, pomimo ciążącego na nim obowiązku, nie zapłacił w całości lub w części podatku, nie złożył deklaracji albo że wysokość zobowiązania podatkowego jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzję, w której określa wysokość zobowiązania podatkowego. Stosownie do art. 21 § 3a o.p. jeżeli w postępowaniu podatkowym organ podatkowy stwierdzi, że kwota zwrotu podatku lub kwota nadwyżki podatku naliczonego nad należnym w rozumieniu przepisów o podatku od towarów i usług jest inna niż wykazana w deklaracji, organ podatkowy wydaje decyzje, w której określa prawidłową wysokość zwrotu podatku lub nadwyżki podatku naliczonego nad należnym. Natomiast według art. 5 o.p. zobowiązaniem podatkowym jest wynikające z obowiązku podatkowego zobowiązanie podatnika do zapłacenia na rzecz Skarbu Państwa, województwa, powiatu albo gminy podatku w wysokości, w terminie oraz w miejscu określonych w przepisach prawa podatkowego. Skarżący w deklaracji za kwiecień 2005r. wykazał podatek należny w kwocie [...] zł, podatek naliczony w kwocie [...] zł, nadwyżkę podatku naliczonego z poprzedniej deklaracji w wysokości [...] zł, podatek naliczony do odliczenia w kwocie [...] zł, nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia na następny miesiąc – [...] zł oraz zobowiązanie podatkowe – [...] zł. Naczelnik Urzędu określił skarżącemu za kwiecień 2005r. podatek należny w kwocie [...] zł, podatek naliczony, nadwyżkę podatku naliczonego z poprzedniej deklaracji, podatek naliczony do odliczenia, nadwyżkę podatku naliczonego nad należnym na następny miesiąc – [...] zł oraz zobowiązanie podatkowe – [...] zł. Wobec powyższego wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi [...] zł (różnica pomiędzy deklarowaną kwotą zobowiązania a określoną w decyzji podatkowej). Skarżący nie domagał się bowiem zwrotu wykazanego w deklaracji podatku, a jedynie wykazywał nadwyżkę kwoty podatku naliczonego nad należnym do przeniesienia. O kosztach postępowania [...] zł wpis, [...] zł opłata skarbowa od pełnomocnictwa, [...] zł wynagrodzenie adwokata) orzeczono na podstawie przepisów art. 201 § 1 i art. 209 powołanej ustawy. O zwrocie nienależnie pobranego wpisu orzeczono na podstawie art. 225 ustawy. Z tych powodów postanowiono jak w sentencji. /-/ Stanisław Małek

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło