I SA/Po 373/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu – Violetta Mielcarek po rozpoznaniu w dniu 26 sierpnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku JB o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...], Nr [...] w przedmiocie orzeczenia o odpowiedzialności podatkowej prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki z tytułu podatku od towarów i usług za miesiące lipiec – listopad 2004r. postanawia: 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych, 2. ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka. /-/V.Mielcarek Wpis sądowy od skargi wynosi [...]. Skarżący JB pismem z dnia [...] wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej. Następnie złożył sporządzony w dniu [...] na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata. W uzasadnieniu wskazał, że nie jest w stanie ponieść kosztów postępowania oraz nie posiada środków na opłacenie kosztów zastępstwa procesowego. Podał, że uzyskiwane przez niego dochody pozwalają na skromne życie dla niego i jego żony. Wskazał, że umowa o pracę została zawarta na czas określony i wygasa [...], przy czym zatrudniony jest od [...]. Wyjaśnił, że przed tą datą był osobą bezrobotną. Oświadczył, że perspektywa ewentualnego bezrobocia ogranicza jego obecne możliwości finansowe. Podał, że ma [....] lata i wobec tego jego możliwości znalezienia pracy są ograniczone. Dodał, że do chwili obecnej spłaca zaciągnięty u znajomych dług w wysokości [...], kwotę pożyczki przeznaczył na zakup opału. Oświadczył, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną. Nie posiada nieruchomości, oszczędności, papierów wartościowych i wartościowych przedmiotów. Również żona skarżącego nie posiada żadnego majątku i nie uzyskuje dochodów. Skarżący natomiast z tytułu wynagrodzenia za pracę uzyskuje dochód brutto w wysokości [...]. Na wezwanie z dnia [...] do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy JB w odpowiedzi z dnia [...] oświadczył, że on i małżonka nie uzyskują żadnych dodatkowych dochodów i nie korzystają z pomocy opieki społecznej. Wskazał, że ponoszą koszty miesięcznego utrzymania w wysokości [...], przy czym [...]. Wskazał, że nie posiadają samochodu osobowego. Dom, w którym mieszka należy do P B. Z tytułu zajmowanego lokalu skarżący nie płaci czynszu, ponosi natomiast koszty wynikające z bieżącej eksploatacji. Właściciel domu cały czas przebywa na delegacji. Wskazał, że żona nie pracuje od [...] lat i nie jest zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Do pisma załączył kserokopie: zeznań rocznych podatkowych za [...] oraz wyciągu z rachunku bankowego, którego wynika, że na rachunek skarżącego wpłynęło wynagrodzenie za miesiąc [...] w wysokości [...], za miesiąc [...] w wysokości [...], za miesiąc [...] w wysokości [...] i za miesiąc [...] w wysokości [...]. Skarżący dodatkowo wyjaśnił, że otrzymał przelewem kwotę [...] od PB na zakup części do naprawy kanalizacji sanitarnej, gdyż to on zajmuje się konserwacją domu, a właściciel pracuje zaś daleko od miejsca zamieszkania. Pismem z dnia [...] J B oświadczył, że informacje przesłane w piśmie z dnia [...] są nieaktualne, gdyż otrzymał wiadomość od pracodawcy, że Urząd Skarbowy zajął jego pobory i w tej sytuacji znalazł się na skraju biedy. Na kolejne wezwanie z dnia [...] J B w odpowiedzi z dnia [...] przedłożył kserokopię zawiadomienia o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wynagrodzenie u dłużnika zajętej wierzytelności będącego pracodawcą z dnia [...] oraz zaświadczenie o zatrudnieniu i zarobkach z dnia [...], z którego wynika, że wynagrodzenie netto z ostatnich trzech miesięcy wynosiło [...], przy czym aktualnie wynagrodzenie obciążone jest kwotą [...] i z pensji za [...], wypłaconej w dniu [...], została przesłana na rachunek Naczelnika Urzędu Skarbowego kwota [...] z tytułu zajęcia wynagrodzenia. Instytucja prawa pomocy wiąże się ściśle z realizacją jednego z podstawowych standardów państwa prawnego, jakim jest prawo do sądu. Zapewnia ona osobie znajdującej się w ciężkich warunkach materialnych możliwość obrony swoich praw przed sądem, mimo braku środków finansowych potrzebnych do poniesienia należnych kosztów sądowych. Prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym (por. art. 245 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), przy czym przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje wtedy, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (por. art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.). Biorąc pod uwagę powyższe rozważania należało stwierdzić, że w rozpatrywanej sprawie skarżący w oświadczeniu zawartym we wniosku o przyznanie prawa pomocy oraz w pismach uzupełniających ten wniosek wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Z udzielonych przez niego informacji wynika bowiem, że jest zatrudniony na podstawie umowy o pracę zawartej na czas oznaczony, t.j. do [...], do [...] otrzymywał wynagrodzenie w wysokości około [...] netto, z którego utrzymywał siebie i małżonkę. Obecnie wynagrodzenie zostało zajęte przez Naczelnika Urzędu Skarbowego na kwotę [...] i za miesiąc [...] z wynagrodzenia została potrącona na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego kwota [...], co znacznie obniżyło kwotę wypłacaną skarżącemu. Nadto wnioskodawca i jego żona nie posiadają majątku ani oszczędności, z których skarżący mógłby ponieść jakiekolwiek koszty postępowania. W tych okolicznościach na podstawie art. 245 § 1 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji. /-/V. Mielcarek