I SA/Po 375/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) Sędziowie Sędzia WSA Mirella Ławniczak Sędzia WSA Monika Świerczak po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 19 lipca 2018 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów na postępowanie egzekucyjne postanawia: odrzucić skargę X. w [...] pismem z 29 marca 2018r. wniosła skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. utrzymujące w mocy postanowienie z 20 grudnia 2017 r. Burmistrza [...] nr [...]. We wskazanym ostatnio postanowieniu organ pierwszej instancji działając jako wierzyciel zajął w toku postępowania egzekucyjnego, na podstawie art. 34 § 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1201 ze zm. – dalej: "u.p.e.a.") stanowisko w zakresie zgłoszonych przez "Allium" zarzutów uznając je za nieuzasadnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu ponieważ sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm. – dalej: "p.p.s.a."), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu. Obowiązująca treść przytoczonego przepisu jest rezultatem wejścia w życie 15 sierpnia 2015 r. ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. poz. 658). W uzasadnieniu do projektu wskazanej ostatnio ustawy podkreślono, że postanowienia wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu (art. 34 § 1a u.p.e.a.) oraz postanowienia w sprawie stanowiska wierzyciela (art. 34 § 2 u.p.e.a.) mają charakter incydentalny. W tych przypadkach w pełni skuteczna ochrona praw jednostki jest zapewniona poprzez możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego rozstrzygnięć wydanych w sprawie głównej (postanowień organu egzekucyjnego w sprawie zgłoszonych zarzutów) [tak: uzasadnienie projektu wskazanej ostatnio ustawy, druk nr 1633, Sejm VII kadencji, dostęp pod adresem: http://www.sejm.gov. pl/sejm7.nsf/druk. xsp?nr=1633]. W opinii sądu w świetle powyższych rozważań nie może budzić wątpliwości, że sąd administracyjny nie jest uprawniony do rozpoznania skargi na wskazane w sentencji niniejszego orzeczenia postanowienie SKO w K.. Skarżąca będzie mogła poddać sprawę kontroli sądu administracyjnego po wydaniu przez organy administracji publicznej, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w [...] oraz Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w P. postanowień w sprawie zgłoszonych zarzutów (art. 34 § 1 i 4 u.p.e.a.). Sąd zaznacza, że pozostaje bez wpływu na wynik rozstrzygnięcia fakt zawarcia w zaskarżonym postanowieniu błędnego pouczenia o prawie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Błędne pouczenie nie może otworzyć drogi do sądu, wbrew regulacji ustawowej (tak: postanowienie NSA z 06 października 2016 r., II GSK 4354/16, dostępne: orzeczenia.nsa.gov.pl]. Sąd zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Brak właściwości sądu administracyjnego ma miejsce wówczas gdy skarga m.in. dotyczy aktu lub czynności nieobjętych zakresem właściwości sądu administracyjnego [tak: J. P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", LexisNexis 2011, dostępny: LEX – dokument nr 420218]. Tego rodzaju sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, bowiem z powyższych rozważań jednoznacznie wynika, że postanowienia organów administracji publicznej w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zgłoszonych zarzutów zostały na mocy art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. wyłączone spod kontroli sądów administracyjnych. Z tych powodów sąd , na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł , jak w sentencji postanowienia.