I SA/Po 379/06

POSTANOWIENIE Dnia 5 czerwca 2006 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 5 czerwca 2006 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi J.S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego postanawia odrzucić skargę /-/ W. Zygmont W dniu 5 kwietnia 2005 roku skarżący za pośrednictwem Urzędu Skarbowego wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej (nr [...]) z dnia [...], utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego z dnia [...] (nr [...]) w sprawie oddalenia zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Skarga ta została następnie przekazana przez Naczelnika Urzędu Skarbowego, Dyrektorowi Izby Skarbowej, jako organowi właściwemu w sprawie. Organ podatkowy drugiej instancji powołując się na art. 54 §2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) przekazał powyższą skargę wraz z odpowiedzią w dniu 5 maja 2006 roku Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Poznaniu Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jedną z podstawowych zasad postępowania przed sądami administracyjnymi dotyczy konieczności wniesienia skargi do Sądu w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Ustawodawca w art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) stanowi, iż skarga taka musi zostać wniesiona za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszym postępowaniu organem taki jest Dyrektor Izby Skarbowej, którego postanowienie jest przedmiotem skargi. W rozpatrywanej sprawie zwracają uwagę dwie kwestie. Pierwsza, dotycząca organu za pośrednictwem, którego wniesiono skargę oraz druga, odnosząca się do terminu jej wniesienia do Sądu. Należy zauważyć, iż skarga wniesiona została przez podatnika za pośrednictwem Naczelnika Urzędu Skarbowego w dniu 5 kwietnia 2006 roku, który to organ nie był właściwy w sprawie. Bowiem skargę złożyć należało u Dyrektora Izby Skarbowej, gdyż to jego postanowienia skarga dotyczy. Uchybienie to uznać jednak za mało istotne ze względu na fakt przesłania skargi do organu właściwego w sprawie - Dyrektora Izby Skarbowej, która wpłynęła do niego w dniu 11 kwietnia 2006 roku. I to tę datę uznać należy za dzień wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, o której mowa w art. 53 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Zaznaczyć jednak należy, że przepis ten stanowi, iż termin trzydziestodniowy biegnie od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, będącego przedmiotem skargi. Z akt sprawy wynika, iż zaskarżone postanowienie doręczone zostało skarżącemu skutecznie i prawidłowo w dniu 10 marca 2006 roku, a odebrane zostało przez Panią N.Sz. - synową skarżącego. Od tego też dnia liczyć należy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi, który upłynął w dniu 10 kwietnia 2006 roku. Jako, że skarga wpłynęła do Dyrektora Izby Skarbowej w dniu 11 kwietnia 2006 roku, uznać należy, iż termin do wniesienia skargi został niedotrzymany. Tym samym na podstawie art. 58 §1 pkt. 2 skarga wniesiona po upływie terminu do jej wniesiona musi zostać odrzucona przez Sąd. W związku z powyższym, mając na uwadze przesłanki z art. 58 §1 pkt. 2 w połączeniu z art. 53 §1 oraz art. 54 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) Sąd orzekł jak postanowieniu. /-/ W. Zygmont T.N.