I SA/Po 382/20
WyrokWSA w Poznaniu2020-12-09
Skład orzekający: Izabela Kucznerowicz, Włodzimierz Zygmont, Barbara Rennert
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organy podatkowe prawidłowo wszczęły postępowanie podatkowe i ustaliły wysokość łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. w sytuacji, gdy skarżący nie złożył prawidłowej informacji o nieruchomościach, gruntach rolnych i leśnych, a dane w złożonej informacji były niezgodne z ewidencją gruntów i budynków oraz wynikami kontroli z 2013 r.?Ratio decidendi
Sąd przyznał rację organom podatkowym, uznając, że w sytuacji niezłożenia przez skarżącego prawidłowych informacji o nieruchomościach, gruntach rolnych i leśnych, których dane były niezgodne z ewidencją gruntów i budynków oraz wynikami kontroli z 2013 r., organy miały podstawy do wszczęcia postępowania podatkowego. W trakcie tego postępowania organy prawidłowo ustaliły stan faktyczny, przedmiot opodatkowania oraz zastosowały przepisy materialnego prawa podatkowego, co skutkowało utrzymaniem w mocy zaskarżonej decyzji.Stan faktyczny
Skarżący H. P. nie złożył wymaganej informacji o nieruchomościach, gruntach rolnych i leśnych, a złożona przez niego informacja z 2017 r. zawierała dane niezgodne z ewidencją gruntów i budynków oraz wynikami kontroli z 2013 r. Wójt Gminy M. ustalił wysokość zobowiązania podatkowego za 2019 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało decyzję organu pierwszej instancji w mocy. Skarżący wniósł skargę do WSA w Poznaniu, zarzucając organom obu instancji brak wskazania przyczyny powstania obowiązku złożenia informacji podatkowej.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędziowie NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) WSA Barbara Rennert po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 09 grudnia 2020 r. sprawy ze skargi H. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] kwietnia 2020 r. nr [...] w przedmiocie łącznego zobowiązania pieniężnego za rok 2019 oddala skargę
Wójt Gminy M. decyzją z [...] października 2019 r., nr [...] ustalił H. P. (dalej: "skarżący") wysokość zobowiązania podatkowego za 2019 r. na kwotę [...] zł płatną w IV ratach. Wójt postanowieniem z [...] lipca 2019 r. wezwał skarżącego do złożenia informacji o nieruchomościach, obiektach budowlanych, gruntach rolnych oraz gruntach leśnych na obowiązującym formularzu celem ich opodatkowania. Zaznaczył przy tym, że wezwania w tym zakresie są wystosowywane do podatnika każdego roku, począwszy od 2014 r. Skarżący nie zastosował się wezwania, a w odpowiedzi na nie złożył skargę do Samorządowego Kolegium Odwoławczego. Wskazany ostatnio organ postanowieniem z [...] września 2019 r. stwierdził niedopuszczalność zażalenia. Następnie postanowieniem z [...] sierpnia 2019 r. zawiadomił skarżącego o wszczęciu postępowania podatkowego.
W toku postępowania podatkowego komisja powołana przez Wójta nie przeprowadziła zamierzonych oględzin nieruchomości, gdyż skarżący we wskazanym mu dniu był nieobecny na nieruchomości . Komisja wykonała kilka jej zdjęć , sporządziła notatkę służbową, która została włączona do materiału dowodowego sprawy. Z ustalenia komisji wynika , że skarżący nie dokonywał w ostatnim czasie jakichkolwiek zmian na nieruchomości, które mogłyby wpłynąć na zmianę sposobu jej opodatkowania. Zaznaczyła przy tym, że w sprawie znajduje się protokół z kontroli nieruchomości przeprowadzonej [...] listopada 2013 r. Stwierdziła, że pomiary przeprowadzone w toku tej kontroli mogą stanowić podstawę do obliczenia należnego podatku za 2019 r.
Wójt wobec powyższego za przedmiot opodatkowania podatkiem od nieruchomości przyjął: budynki mieszkalne o wysokości w świetle od 1,40 do 2,20 m o pow[...] m2, budynki mieszkalne o wysokości w świetle powyżej 2,20 m o pow. [...] m2, grunty pozostałe o pow. [...] m2 oraz grunty pozostałe – nieużytki, położone w W. (obręb Z. ) o pow. [...] m2. Za przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym w odniesieniu do gruntów położonych w M. przy ul. [...] przyjął grunty rolne klasy IVa o pow. [...] ha oraz rowy o pow. [...] ha. Za przedmiot opodatkowania podatkiem rolnym w odniesieniu do gruntów położonych w W. (obręb Z. ) przyjął grunty rolny VI klasy zaznaczając, że grunty te korzystają ze zwolnienia z art. 12 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 15 listopada 1984 r. o podatku rolnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1256 – dalej: "u.p.r.).
Pismem z [...] listopada 2019 r. skarżący wniósł odwołanie od wymienionej na wstępie decyzji organu pierwszej instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z [...] kwietnia 2020 r., nr [...] utrzymało w mocy wymienioną na wstępie decyzję organu pierwszej instancji. Uzasadniając decyzję omówiło przebieg postępowania podatkowego oraz stwierdziło, że grunty skarżącego opodatkowano zgodnie z ich klasyfikacją i powierzchnią wynikającą z ewidencji gruntów i budynków. Stwierdziło, że materiał dowodowy został zebrany w sposób kompletny i wystarczający, a skarżącemu zapewniony został czynny udział w postępowaniu. Skarżący nie wziął przy tym udziału w zaplanowanych oględzinach mających na celu skontrolowanie powierzchni użytkowej budynków na skutek nieudostępnienia nieruchomości do oględzin.
Kolegium stwierdziło również, że dowody z dokumentów, których przeprowadzenia żąda skarżący nie mają żadnego znaczenia dla postępowania dotyczącego wymiaru podatku od nieruchomości, rolnego i leśnego na 2019 r. Stan faktyczny został ustalony w stopniu wystarczającym dla dokonania wymiaru łącznego zobowiązania pieniężnego za 2019 r. Protokół kontroli z [...] listopada 2013 r. potwierdza wykonanie obmiaru powierzchni użytkowej budynków znajdujących się na nieruchomości podatnika. W dokumencie tym oprócz powierzchni użytkowych budynków wskazano na klasyfikację gruntów wynikającą z rejestru gruntów. W ocenie Kolegium w niniejszej sprawie istotna jest klasyfikacja gruntów skarżącego w ewidencji w 2019 r., a dane w tym zakresie znajdują się w aktach sprawy. Wskazało również, że WSA w Poznaniu oddalił skargi skarżącego na podatkowe decyzje wymiarowe za wcześniejsze lata podatkowe.
Pismem z [...] maja 2020 r. skarżący wniósł skargę na omówioną decyzję Kolegium zarzucając, że organy obu instancji mimo wniosków skarżącego nie wskazały przyczyny, w której upatrują powstania obowiązku złożenia informacji podatkowej za 2019 r.
W odpowiedzi na skargę SKO w P. podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga okazała się bezzasadna.
Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli zgodności z prawem zaskarżonej decyzji. W ocenie organów podatkowych z uwagi na niezłożenie przez skarżącego prawidłowej informacji o nieruchomościach, gruntach rolnych i leśnych konieczne było przeprowadzenie postępowania podatkowego celem ustalenia wysokości łącznego zobowiązania podatkowego. Skarżący podnosi, że organy obu instancji mimo jego wniosków nie wskazały przyczyny, w której upatrują powstania obowiązku złożenia informacji podatkowej za 2019 r.
Rację w sporze sąd przyznaje organom podatkowym.
Zgodnie z art. 6 ust. 5 ustawy z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170 ze zm. – dalej: "u.p.o.l."), osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 11, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informację o nieruchomościach i obiektach budowlanych, sporządzoną na formularzu według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia wystąpienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku od nieruchomości lub od dnia zaistnienia zdarzenia, o którym mowa w ust. 3. Zgodnie zaś z art. 6a ust. 5 u.p.r., osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 10, są obowiązane złożyć właściwemu organowi podatkowemu informacje o gruntach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku podatkowego w zakresie podatku rolnego, lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w ust. 4. Z kolei w myśl art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 30 października 2002 r. o podatku leśnym (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 888 ze zm.), osoby fizyczne, z zastrzeżeniem ust. 7, są obowiązane złożyć organowi podatkowemu, właściwemu ze względu na miejsce położenia lasu, informacje o lasach, sporządzone na formularzach według ustalonego wzoru, w terminie 14 dni od dnia zaistnienia okoliczności uzasadniających powstanie albo wygaśnięcie obowiązku w podatku leśnym, lub o zaistnieniu zmian, o których mowa w art. 5 ust. 4.
Sąd zwraca uwagę na fakt, że przyczyną wezwania skarżącego do złożenia informacji o nieruchomościach, gruntach rolnych i leśnych było to, że w aktach sprawy brak było prawidłowo wypełnionej informacji tego rodzaju. W odpowiedzi na odwołanie Wójt wyjaśnił dodatkowo, że skarżący wprawdzie złożył w 2017 r. informację o posiadanych nieruchomościach, jednak wykazane w niej dane nie były zgodne z danymi ewidencji gruntów i budynków. Dane wykazane we wskazanej informacji nie znajdowały również oparcia w wynikach kontroli podatkowej przeprowadzonej w 2013 r. W świetle powyższego sąd zgadza się z organami podatkowymi, że z uwagi na niezłożenie przez skarżącego żądanych poprawnych informacji o nieruchomościach, gruntach rolnych i leśnych wystąpiły przesłanki do wszczęcia postępowania podatkowego.
Niezależenie od zarzutów skargi sąd stwierdza, że wymiar podatku został dokonany w prawidłowy sposób. Grunty skarżącego zostało opodatkowane zgodnie z ich klasyfikacją i powierzchnią wykazaną w ewidencji gruntów i budynków. Ustalając z kolei podstawę opodatkowania budynków Wójt oparł na pomiarach dokonanych w trakcie kontroli podatkowej przeprowadzonej [...] listopada 2013 r. ustalających powierzchnię budynków mieszkalnych o wysokości w świetle od 1,40 do 2,20 m wynosi [...] m2, zaś powierzchnię budynków mieszkalnych o wysokości w świetle powyżej 2,20 m wynosi [...] m2. W ocenie sądu przyjęcie za podstawę wskazanych ostatnio wartości było działaniem korzystnym dla skarżącego bowiem ewidencja gruntów i budynków wykazywała , że powierzchnia opodatkowanych budynków wynosi łącznie [...] m2. W ocenie sądu organy obu instancji dokonując obmiaru powierzchni opodatkowanych budynków wywiązały się z obowiązku poprawnego ustalenia stanu faktycznego sprawy.
Podsumowując sąd stwierdza, że zaskarżona decyzja wraz z poprzedzającą ją decyzją organu pierwszej instancji odpowiadają prawu. Z uwagi na niezłożenie przez skarżącego prawidłowych informacji o nieruchomościach, gruntach rolnych i leśnych zmaterializowały się przesłanki uzasadniające wszczęcie postępowania podatkowego. W jego trakcie organy podatkowe wywiązały się z obowiązku prawidłowego ustalenia stanu faktycznego sprawy. W konsekwencji prawidło został ustalony przedmiot opodatkowania i prawidłowo zastosowane przepisy materialnego prawa podatkowego.
Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.), orzekł, jak w sentencji wyroku.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło