I SA/Po 386/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Sylwester Marciniak po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi F. sp. z o.o. w K. na wynik kontroli Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozliczeń z budżetem postanawia odrzucić skargę /-/ S.Marciniak Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w wyniku kontroli z dnia [...] Nr [...] wydanym na podstawie art. 8 ust. 1 pkt 3; art. 11 ust. 2 pkt 36 i art. 24 ust. 1 pkt 2 lit. b ustawy o kontroli skarbowej stwierdził między innymi, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999r. nieprawidłowości nie stwierdzono. Nadto wynik ten zawiera pouczenie, iż nie zawiera on takich skutków prawnych co decyzja organu kontroli skarbowej, o której mowa w art. 24 ust. 1 pkt 1 ustawy o kontroli skarbowej w związku z powyższym stronie nie przysługują środku prawne przewidziane w art. 26 ust. 1 tej ustawy. W piśmie procesowym z dnia 8.02.2004r. pełnomocnik skarżącej spółki radca prawny A. D. powołując się na treść art. 3 § 1 ust. 4 i art. 52 § 3 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wezwał o sprostowanie ustaleń zawartych w powyższym wyniku kontroli w zakresie rezygnacji z wydania decyzji wymiarowej w podatku dochodowym od osób prawnych za 1999 rok, a w szczególności w kwestii niezasadnego zaliczenia przez M. sp. z o.o. do kosztów uzyskania przychodów wydatku na transport w kwocie [...] zł według faktury VAT nr [...] wystawionej na P. s.c. w K., podczas gdy w tej sytuacji prawno podatkowej wydanie takiej decyzji było konieczne. W odpowiedzi na to pismo Dyrektor UKS w P. stwierdził, iż nie znaleziono podstaw do korekty kosztów uzyskania przychodów i tym samym wydania decyzji w omawianym zakresie za 1999 rok. W skardze na wynik kontroli skarżąca spółka podtrzymując dotychczasowe twierdzenia wniosła o zobowiązanie Dyrektora do sprostowania wyniku kontroli w zaskarżonym zakresie i wydania decyzji podatkowej za rok 1999 określającej stosowną zaległość podatkową, wynikłą z zawyżenia kosztów uzyskania przychodów o kwotę [...] zł (k.3-9). Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. w odpowiedzi na skargę, wniósł przede wszystkim o odrzucenie skargi jako niedopuszczalnej, podnosząc iż zaskarżony wynik kontroli nie wykracza poza granice ukształtowane przepisami art. 24 ust. 2 pkt 2b ustawy o kontroli skarbowej, dokonuje jedynie ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień bądź obowiązków wynikających z przepisów prawa i tym samym nie podlega zaskarżeniu do sadu administracyjnego (k. 13) Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z treścią przepisu art. 3 § 2 pkt 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) kontrola działalności administracji publicznej przed sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. Zaskarżony wynik kontroli z dnia[...]. zawiera w swej treści ustalenie, iż w zakresie podatku dochodowego od osób prawnych za 1999 rok nieprawidłowości nie stwierdzono. Tym samym należy uznać, iż treść zaskarżonego wyniku kontroli nie zawiera wniosków i wskazań co do sposobu zachowania się kontrolowanego podmiotu, jak i terminu do usunięcia ewentualnych braków. Sąd w niniejszym składzie podziela opinię co do tego, że kwestionowany wynik kontroli nie rodzi po stronie kontrolowanej spółki żadnych konkretnych i bezpośrednich obowiązków. Jak już stwierdził Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 grudnia 2000 r. FPS 13/00/ONSA/2001/2/58 wynik kontroli, który - nie wykraczając poza granice ukształtowane przepisami art. 24 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 28 września 199Ir. o kontroli skarbowej (Dz. U. Nr 100, poz. 442 za zm.) wskazuje wyłącznie określone uchybienia oraz dokonuje ustaleń faktycznych, a tym samym nie dotyczy przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnienia bądź obowiązku wynikających z przepisów prawa nie podlega zaskarżeniu do NSA. Podobne stanowisko zajął Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku a dnia 24 listopada 1999r. III SA 8054-8056/98/ONSA 2001/2/69 i postanowieniu z dnia 7 sierpnia 200Ir. II SA 941/00. Z tych to względów na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. powołanej wyżej orzeczono jak w sentencji. /-/ S. Marciniak