I SA/Po 388/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 4 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zawieszenia wznowionego postępowania kontrolnego zakończonego decyzją ustalającą zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r. postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia [...] M. K., reprezentowana przez adwokata, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na wskazane w sentencji postanowienie, którym Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...], nr [...] w sprawie zawieszenia postępowania kontrolnego wznowionego postanowieniem z dnia [...], nr [...] - postępowania zakończonego decyzją ostateczną Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], ustalającą M. K. zryczałtowany podatek dochodowy od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2002 r. w kwocie [...] zł. W piśmie z dnia [...], stanowiącym odpowiedź na skargę, Dyrektor Urzędu Kontroli Skarbowej w P. wniósł o oddalenie skargi. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 25 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym zgodnie z art. 37 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z dnia 29 kwietnia 2014 r. pełnomocnik skarżącej został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie [...] zł, w kasie Sądu albo na rachunek bankowy Sądu, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru - k. 15 akt sąd.). Wyznaczony w nich termin upłynął bezskutecznie z dniem 19 maja 2014 r. Pismem z dnia 13 maja 2014 r. pełnomocnik skarżącej, powołując się na art. 60 P.p.s.a., oświadczył, że cofa skargę z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Na wstępie wskazać należy, że art. 57 § 1 P.p.s.a. zakreśla wymogi formalne skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym, wskazując, że powinna ona odpowiadać ogólnym wymaganiom pism w postępowaniu sądowym, a ponadto określa szczególne warunki jakim skarga powinna czynić zadość. Spełnienie wszystkich wskazanych wymogów determinuje skuteczność tego środka zaskarżenia, albowiem jedynie prawidłowa i kompletna skarga może stać się przedmiotem merytorycznych rozważań sądu. Kontrola w tym zakresie należy do przewodniczącego, który – w rozpoznawanej sprawie zauważył brak w zakresie prawidłowego udokumentowania sposobu reprezentacji strony skarżącej. W przypadku, gdy skarżący działa w sprawie przez pełnomocnika, to zgodnie z dyspozycją art. 37 § 1 P.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Uchybienie skargi, o którym mowa, stanowi jednak brak formalny, który można konwalidować w trybie art. 49 § 1 P.p.s.a. Według tego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuci skargę, gdy w wyznaczonym przez przewodniczącego terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Obok wyżej wskazanej przesłanki dopuszczalności skargi, do warunków wymaganych przez przepisy P.p.s.a., do skutecznego złożenia skargi do sądu administracyjnego, jako pisma procesowego, zalicza się także, stosownie do treści art. 230 § 1 i § 2 P.p.s.a. - uiszczenie wpisu od skargi. W niniejszej sprawie wpis jest wpisem stałym i na podstawie § 2 ust. 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193), wynosi [...] zł. Zgodnie z art. 219 § 1 P.p.s.a. opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Brak uiszczenia wpisu, stanowi brak fiskalny skargi, który można konwalidować w trybie art. 220 § 1 P.p.s.a. Według tego przepisu, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Mając powyższe na uwadze wskazać należy, iż odpisy zarządzeń zawierających wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym, a także wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostały skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 12 maja 2014 r., a zatem siedmiodniowy termin do ich wykonania upływał z dniem 19 maja 2014 r. Strona skarżąca, pomimo prawidłowych pouczeń, w zakreślonych terminach nie dopełniła nałożonych na nią obowiązków procesowych. Odnosząc się natomiast do wniosku pełnomocnika skarżącej o cofnięcie skargi wyjaśnić należy, iż merytoryczne rozpatrzenie takiego wniosku dopuszczalne jest tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca. W tych okolicznościach badanie dopuszczalności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i ewentualne umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., może mieć miejsce tylko wtedy, gdy skarga została wniesiona skutecznie. W badanej sprawie taka sytuacja nie wystąpiła, gdyż, co jak już wyżej wskazano, skarga jest obarczona brakiem formalnym (jakim jest brak złożenia pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej) oraz brakiem fiskalnym (jakim jest brak wpisu sądowego), które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. Powyższe oznacza więc, że w sprawie ziściły się przesłanki do odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 58 § 3 i art. 16 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.