I SA/Po 391/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędziowie Sędzia WSA Izabela Kucznerowicz Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont (spr.) po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 14 listopada 2019 r. sprawy ze skargi [...] na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia z dnia [...] nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia I. uchyla zaskarżone postanowienie; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] na rzecz skarżącej spółki kwotę 580,- zł (pięćset osiemdziesiąt złotych 00/100) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Burmistrz [...] prowadził względem [...] sp. z o.o. z siedzibą w [...] (dalej: "skarżąca") postępowanie w przedmiocie określenia wysokości zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2017 r. W toku tego postępowania pełnomocnik skarżącej pismem z [...] października 2018 r. wniósł o zawieszenie postępowania wskazując, że Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie II FSK 2983/17 przedstawił do rozpoznania składowi siedmiu sędziów zagadnienie prawne budzące poważne wątpliwości dotyczące opodatkowania podatkiem od nieruchomości elektrowni wiatrowych. Burmistrz [...] postanowieniem z [...] listopada 2018 r., nr [...] odmówił skarżącej zawieszenia postępowania. Uzasadniając postanowienie wskazał, że Naczelny Sąd Administracyjny [...] października 2018 r. oddalił skargę kasacyjną skarżącej popierając tym samym stanowisko organu podatkowego głoszące, że od 2017 r. zmieniły się zasady opodatkowania elektrowni wiatrowych a gmina ma prawo naliczać podatek od całej wartości elektrowni nie zaś tylko od jej części budowlanych. Pismem z [...] grudnia 2018 r. skarżąca wniosła zażalenie na wskazane powyżej postanowienie Burmistrza wnosząc o jego uchylenie i zawieszenie postępowania, ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz przekazanie sprawy do rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie: 1) art. 201 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., 800 ze zm. – dalej: "O.p.") poprzez odmowę zawieszenia postępowania w sprawie naliczenia podatku od nieruchomości za 2017 r., podczas gdy nie są obecnie jeszcze znane motywy rozstrzygnięcia z uwagi na niesporządzenie pisemnego uzasadnienia przez NSA w sprawie II FSK 2983/17, co prowadzi do wniosku, że odmowa zawieszenia postępowania powinna zostać uznana za przedwczesną; 2) art. 187 § 1 O.p. poprzez nieustalenie przez organ czy przed NSA trwają postępowania, które zostały przekierowane, by rozstrzygnąć je w formie uchwały. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z [...] lutego 2019 r., nr [...] stwierdziło niedopuszczalność omówionego powyżej zażalenia. Kolegium wskazało, że zgodnie z art. 236 § 1 O.p., na wydane w toku postępowania postanowienie służy zażalenie, gdy ustawa tak stanowi. Z art. 201 § 3 O.p. wynika, że przedmiotem zażalenia może być postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Błędne pouczenie zawarte w postanowieniu organu pierwszej instancji o możliwości jego zaskarżenia nie może kreować praw nieprzewidzianych w przepisach prawa. Pismem z [...] kwietnia 2019 r. skarżąca, reprezentowana przez pełnomocnika wniosła skargę na omówione powyżej postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 201 § 3 w zw. z art. 236 § 1 O.p. poprzez uznanie przez organ, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania podatkowego nie przysługuje zażalenie, podczas gdy przytoczony przepis należy wykładać tak, że na postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania podatkowego przysługuje zażalenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze podtrzymało swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie wnosząc o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga okazała się zasadna. Rozstrzygnięcie sporu wymagało dokonania kontroli legalności zaskarżonego postanowienia stwierdzającego niedopuszczalność zażalenia na postanowienie odmawiające zwieszenia postępowania podatkowego. W ocenie Kolegium przedmiotem zażalenia może być postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania oraz postanowienie o odmowie podjęcia zawieszonego postępowania. Skarżąca kwestionuje powyższy pogląd stwierdzając m. in., że odmowa zawieszenia postępowania jest jednym z rozstrzygnięć w sprawie zawieszenia postępowania i może być objęta zażaleniem. Sąd w tym sporze przyznał rację skarżącej spółce. Zgodnie z art. 201 § 3 O.p., na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy zażalenie. Dokonując wykładni przytoczonego przepisu należy pomocniczo odwołać się do ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm. – dalej: "k.p.a."). Zgodnie z art. 101 § 3 powołanego ostatnio aktu w brzmieniu obowiązującym od 11 kwietnia 2011 r. na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania albo odmowy podjęcia zawieszonego postępowania służy stronie zażalenie. Przed wskazaną datą powołany przepis stanowił, że na postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania służy stronie zażalenie. Aktualne brzmienie art. 201 § 3 O.p. pokrywa się z brzmieniem art. 101 § 3 k.p.a. sprzed 11 kwietnia 2011 r. Na tle powołanego ostatnio przepisu k.p.a. w brzmieniu sprzed wskazaną datą NSA w uchwale z 22 maja 2000 r., OPS 4/00 (orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem: orzeczenia.nsa.gov.pl) stwierdził, że z przepisu tego nie wynika by ustawodawca ograniczał prawo wniesienia zażalenia tylko do niektórych rodzajów postanowień w sprawie zawieszenia postępowania. Zatem stronom służy zażalenie na każde z postanowień możliwych do wydania w sprawie zawieszenia postępowania. Wywody powołanej uchwały sąd uznaje za adekwatne również w niniejszej sprawie z uwagi na identyczne brzmienie art. 201 § 3 O.p. i art. art. 101 § 3 k.p.a. w brzmieniu obowiązującym do 11 kwietnia 2011 r. Także w późniejszym orzecznictwie odnoszącym się do O.p. wskazano, że skoro w art. 201 § 2 O.p. posługuje się ogólnym zwrotem "postanowienie w sprawie zawieszenia postępowania" to zwrot ten swym zakresem obejmuje postanowienia w przedmiocie zawieszenia oraz w przedmiocie odmowy zawieszenia postępowania i na postanowienia te na podstawie art. 201 § 3 O.p. służy zażalenie [tak: wyrok WSA w Warszawie z 02 czerwca 2006 r., III SA/Wa 148/05]. Sąd kierując się powyższymi rozważaniami za trafny uznał zarzut naruszenia art. 201 § 3 oraz art. 236 § 1 O.p. SKO w [...] błędnie przyjęło, że na postanowienie odmawiające zawieszenia postępowania nie przysługuje zażalenie. Tymczasem zażalenie przysługuje na każde z postanowień możliwych do wydania w sprawie zawieszenia postępowania. W konsekwencji postanowienie o odmowie zawieszenia postępowania jest postanowieniem, na które przysługuje zażalenie w rozumieniu art. 236 § 1 O.p. W toku powtórnego rozpatrywania sprawy organ oceniając dopuszczalność zażalenia skarżącej na postanowienie Burmistrz [...] z [...] listopada 2018 r., nr [...] uwzględni wykładnię prawa zawartą w niniejszym wyroku. Mając powyższe na uwadze sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) orzekł, jak w pkt. I. sentencji wyroku. Orzeczenia o kosztach dokonał na podstawie art. 200 w zw. z art. 205 § 2 powołanego ustawy. Na kwotę zasądzonych kosztów postępowania składa się wpis od skargi w kwocie [...]zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika skarżącej w kwocie [...]zł należne na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. poz. 1800 ze zm.).