I SA/Po 393/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu Wydział I w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Karol Pawlicki po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2009 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2005 r. postanawia: umorzyć postępowanie sądowe. [...] pismem z dnia [...] marca 2009 r. wniósł skargę na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2009 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od lutego do grudnia 2005 r. W dniu [...] września do 2009 r. wpłynęło do tut. Sądu postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] września 2009 r. o sprostowaniu oczywistej omyłki pisarskiej w ww. decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] stycznia 2009 r. Na postanowienie to zgodnie z pismem Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] października 2009 r. zostało złożone zażalenie w dniu [...] września 2009 r. Na rozprawie w dniu [...] listopada 2009 r. strona skarżąca i pełnomocnik Dyrektora Izby Skarbowej złożyli zgodny wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego za względu na konieczność prawomocnego zakończenia sprawy zażalenia na postanowienie o sprostowanie oczywistej omyłki pisarskiej. Wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] listopada 2009 r. Sąd na podstawie art. 126 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – obecnie: t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej: "P.p.s.a.") zawiesił postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: W rozpoznawanej sprawie podstawę prawną zawieszenia postępowania sądowego stanowił przepis art. 126 P.p.s.a., w myśl którego sąd administracyjny może zawiesić postępowanie na zgodny wniosek stron. Na podstawie art. 130 § 1 P.p.s.a., sąd umarza postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jak również z przyczyn wskazanych w art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został złożony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Stosownie do art. 131 P.p.s.a. postanowienie w tym przedmiocie może zapaść na posiedzeniu niejawnym. Zgodnie z art. 130 § 1 P.p.s.a., sąd ma obowiązek umorzyć postępowanie zawieszone na zgodny wniosek stron, jeśli wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu. Termin trzyletni do złożenia wniosku o podjęcie zawieszonego postępowania biegnie od daty wydania postanowienia o zawieszeniu. Z akt sądowych rozpoznawanej sprawy wynika, że postanowienie o zawieszeniu postępowania wydano w dniu [...] listopada 2009 r., zatem trzyletni okres na złożenie wniosku o podjęcie postępowania upłynął z dniem [...] listopada 2012 r. We wskazanym powyżej terminie wniosek o podjęcie postępowania sądowego nie został zgłoszony przez żadną ze stron. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 130 § 1 oraz art. 131 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.