I SA/Po 393/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. J. i J. J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2007 r. postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zarządzić zwrot od Skarbu Państwa - Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na rzecz stron skarżących kwoty [...] zł (słownie: [...] złotych) tytułem uiszczonego wpisu od skargi. Pismem z dnia 27 stycznia 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wniesiono skargę, oznaczając w niej jako stronę skarżącą W. J. i J. J., na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w A. z dnia [...], nr [...], odmawiającą W. J. i J. J. stwierdzenia nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych (PIT-36) za 2007 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w P. podtrzymał dotychczasowe stanowisko w sprawie i wniósł o oddalenie skargi. Uzupełniając na wezwanie Sądu braki formalne i fiskalne skargi skarżący, reprezentowani przez adwokata, przesłali do Sądu podpisaną skargę, pełnomocnictwa oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...] zł. W piśmie procesowym z dnia 8 czerwca 2016 r., nadanym w dniu 7 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 29 akt sąd.) skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, oświadczyli, że cofają skargę w niniejszej sprawie. Jednocześnie wniesiono o zwrot uiszczonego wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Stosownie do art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2016 r., poz. 718 - dalej w skrócie: "P.p.s.a."), cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wskazana regulacja stanowi, że cofnięcie skargi sprowadza się w istocie do rezygnacji przez skarżącego z dochodzenia na drodze sądowej ochrony sfery jego praw i interesów, a tym samym do rezygnacji z kontynuowania postępowania sądowoadministracyjnego i realizacji uprawnień wynikających z zasady prawa do sądu (por. wyrok WSA w Warszawie z dnia 13 września 2004 r., o sygn. akt III SA/Wa 2058/03, dostępny na stronie internetowej: orzeczenia.nsa.gov.pl). Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Natomiast w myśl art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis m.in. od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Przenosząc powyższe rozważania na grunt badanej sprawy Sąd stwierdza, że pismem z dnia 8 czerwca 2016 r., nadanym w dniu 7 lipca 2016 r. (data stempla pocztowego, koperta, k. 29 akt sąd.), skarżący, reprezentowani przez pełnomocnika, cofnęli skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...]. Sąd rozpoznając złożone przez pełnomocnika skarżących oświadczenie nie stwierdził, aby w sprawie zachodziły wskazane powyżej przesłanki ograniczające dopuszczalność cofnięcia skargi, wobec czego cofnięcie skargi należało uznać za skuteczne. W tym stanie rzeczy postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe i podlegało umorzeniu. Mając na względzie powyższe Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 60 P.p.s.a., orzekł jak w pkt I sentencji postanowienia. O zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzeczono, jak w pkt II sentencji, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.