I SA/Po 395/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w [...] w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi: [...] na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia [...] lutego 2013 r., nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 r. od dochodu nieznajdującego pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji W skardze na powyższą decyzję skarżąca wniosła o wstrzymanie jej wykonania. W uzasadnieniu wniosku podniosła, że organ podatkowy określił jej zobowiązanie podatkowe za rok 2009 w kwocie [...] zł. Skarżąca nie dysponuje taką sumą środków pieniężnych, co wynika ze złożonych zeznań podatkowych. Tym samym nie jest ona w stanie spełnić zobowiązania finansowego nałożonego na nią przez organ podatkowy. Jej zdaniem wniosek jest też uzasadniony, ponieważ wykonanie zaskarżonej decyzji wyrządziłoby znaczną szkodę, w sytuacji, gdy brak jest ostatecznego merytorycznego rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, a organ popełnił szereg nieprawidłowości rzutujących na prawidłowość rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Regułą ogólną wyrażoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 – dalej: "p.p.s.a.") jest, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkowo, w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., może być udzielona stronie skarżącej ochrona tymczasowa, poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu - jak stanowi art. 61 § 3 p.p.s.a., może nastąpić wyłącznie w razie zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Przy czym to na stronie skarżącej spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jej sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w tym przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi sytuacji finansowej oraz majątkowej, np. odpisami z zeznań rocznych podatkowych, deklaracji VAT-7, bilansu, rachunku zysku i strat oraz sprawozdania finansowego (tak: J.P. Tarno, "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz.", Warszawa 2006r., s. 188). Sąd stwierdza, że skarżąca nie uzasadniła przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. Uzasadnienie wniosku sprowadza się głównie do ogólnych wywodów oraz zarzutów przeciwko zaskarżonej decyzji. Skarżąca nie wykazała sytuacji finansowej, która potwierdzałaby, że wykonanie aktu spowodowałoby wyrządzenie znacznej szkody. W aktach administracyjnych znajdują się wprawdzie odpisy z zeznań rocznych podatkowych za 2009 r. i 2008 r., jednak nie wynika z nich obecna sytuacja finansowa skarżącej. Do wniosku nie zostały dołączone żadne inne dokumenty źródłowe, a w tym zakresie sąd nie ma obowiązku działania z urzędu i wyręczania skarżącej. Sąd wyjaśnia również, że kwestia zgodności bądź braku zgodności z prawem zaskarżonej decyzji nie może być badana w toku postępowania wpadkowego, jakim jest postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Przesłanki umożliwiające to wstrzymanie w postępowaniu sądowoadministracyjnym (art. 61 § 3 p.p.s.a.) nie odwołują się w żaden sposób do merytorycznej zasadności działań podjętych w toku postępowania podatkowego. Stąd powołanie się przez skarżącą m. in. na to, że brak jest ostatecznego merytorycznego rozstrzygnięcia, a organ popełnił szereg nieprawidłowości rzutujących na prawidłowość rozstrzygnięcia - nie mogło doprowadzić do pożądanego skutku w postaci wstrzymania wykonania decyzji. Wobec powyższego sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.