I SA/Po 395/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Waldemar Inerowicz po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi kasacyjnej P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA/Po 395/14, odrzucające skargę P. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy odroczenia zapłaty zaległości podatkowej w podatku od towarów i usług za wrzesień 2013 r. postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 29 października 2014 r., sygn. akt I SA/Po 395/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę P. B. na wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...], nr [...]. Jako podstawę prawną swojego rozstrzygnięcia Sąd wskazał art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej w skrócie: "P.p.s.a."), w myśl którego skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Odpis postanowienia wraz z uzasadnieniem został skutecznie doręczony skarżącemu w dniu 5 listopada 2014 r. (druk zwrotnego potwierdzenia odbioru – k. 140 akt sąd.). W dniu 10 listopada 2014 r. (data nadania, koperta - k. 143 akt sąd.) skarżący złożył do tut. Sądu pismo skierowane do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzone osobiście przez P. B., zatytułowane "Skarga Kasacyjna Od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu Wydział I z dnia 29 października 2014 roku". W piśmie tym, skarżący zarzucił m.in., że Sąd I instancji w wydanym orzeczeniu dał dowód na to, że pokrzywdzony nie ma szans walczyć "o swoje" na legalnej drodze prawnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje: Skarga kasacyjna podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 173 § 1 P.p.s.a. od wyroku wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Skargę tę może wnieść zarówno strona, jak i prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka po doręczeniu im odpisu orzeczenia z uzasadnieniem (art. 173 § 2 P.p.s.a.). Podkreślenia jednak wymaga, że możliwość osobistego wniesienia skargi kasacyjnej przez stronę postępowania została ograniczona w art. 175 § 1 P.p.s.a. Przepis ten wprowadza bowiem tzw. przymus adwokacko-radcowski, co oznacza, że podmiotami uprawnionymi do sporządzania skargi kasacyjnej są adwokat i radca prawny, a także - po myśli § 2 art. 175 P.p.s.a. - inne wskazane ustawą osoby, czyli sędzia, prokurator, notariusz, radca Prokuratorii Generalnej Skarbu Państwa albo profesor lub doktor habilitowany nauk prawnych, będący stroną, jej przedstawicielem lub pełnomocnikiem. Ponadto przymusu adwokacko-radcowskiego nie stosuje się także gdy skargę kasacyjną wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka (§ 2). Z kolei, z mocy § 3 art. 175 P.p.s.a., skarga kasacyjna może być sporządzona przez doradcę podatkowego - w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami, jak również przez rzecznika patentowego - w sprawach własności przemysłowej. Stosownie zaś do art. 178 P.p.s.a. wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Podkreślenia wymaga, że skarżący w treści skargi kasacyjnej z dnia 10 listopada 2014 r. nie wskazał, aby należał do określonego w art. 175 P.p.s.a. kręgu podmiotów uprawnionych do sporządzania skargi kasacyjnej. Nie wynika to również z akt administracyjnych i sądowych sprawy. W tym miejscu odnotować należy trafne stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wedle którego skarga kasacyjna podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna z powodu wniesienia jej z naruszeniem art. 175 P.p.s.a., bez wzywania do usunięcia braków (por. postanowienie NSA w Warszawie z dnia 18 czerwca 2010 r., sygn. akt II OZ 571/10, publ. www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Mając na względzie powyższe przyjąć zatem należy, że sporządzenie skargi kasacyjnej osobiście przez skarżącego skutkować musi uznaniem jej za niedopuszczalną, a w konsekwencji podlegającą odrzuceniu. W tym stanie rzeczy, Sąd, na podstawie art. 178 w zw. z art. 16 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.