I SA/Po 397/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Nikodem po rozpoznaniu w dniu 07 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 31 marca 2025 r., nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe postanawia odrzucić skargę. Pismem z 02 maja 2025 r. M. J. złożył skargę na decyzję wskazaną w sentencji niniejszego orzeczenia. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 04 czerwca 2025 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi (w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi) poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Następnym zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 04 czerwca 2025 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł (w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia pod rygorem odrzucenia skargi). Przesyłkę adresowaną na prawidłowy adres skarżącego zawierającą ww. wezwania, po dwukrotnym awizowaniu pozostawiono w aktach sądowych ze skutkiem doręczenia z dniem 30 czerwca 2025 r. Do dnia wydania niniejszego postanowienia skarżący nie uzupełnił braku formalnego skargi, tj. nie określił naruszenia prawa lub interesu prawnego, jak również nie uiścił należnego wpisu sądowego od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Skargę należało odrzucić. Stosownie do postanowień art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.; w skrócie: "p.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Skarżący mimo wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi nie określił naruszenia prawa lub interesu prawnego. W kontekście powyższego uchybienia należy wskazać, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę: gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Niezależnie od powyższego należy wskazać, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi jest uiszczenie wpisu sądowego. Zgodnie bowiem z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona opłata, w tym opłata, o której mowa w art. 235a. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2, 3 i 3a, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Natomiast stosownie do art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Przesyłkę adresowaną na prawidłowy adres skarżącego zawierającą ww. wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu pozostawiono w aktach sądowych ze skutkiem doręczenia z dniem 30 czerwca 2025 r. W konsekwencji siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku fiskalnego skargi upływał z dniem 07 lipca 2025 r. W zakreślonym terminie skarżący nie uiścił wpisu sądowego od skargi. Wystąpiły kumulatywnie dwie przesłanki odrzucenia skargi. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., art. 57 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a. i art. 16 § 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.