I SA/Po 417/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-07-23

Skład orzekający: Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów jest uzasadnione ze względu na trudną sytuację finansową i zdrowotną strony?
Ratio decidendi
Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji ustalającej zobowiązanie podatkowe zasługuje na uwzględnienie, gdy strona uprawdopodobni, że wykonanie decyzji może spowodować utratę płynności finansowej i trudne do odwrócenia skutki, takie jak konieczność ograniczenia leczenia, a także gdy ponosi inne znaczące obciążenia finansowe, jak np. obowiązek alimentacyjny.
Stan faktyczny
Strona złożyła skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. dotyczącą podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005r. W skardze wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, argumentując trudną sytuacją finansową uniemożliwiającą zapłatę podatku, koniecznością przeznaczania dochodów na bieżące utrzymanie i obowiązek alimentacyjny, a także pogarszającym się stanem zdrowia psychicznym spowodowanym postępowaniem podatkowym. Do skargi dołączyła dokumentację medyczną i dowody dotyczące zobowiązań finansowych.
Rozstrzygnięcie
Wstrzymano wykonanie zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 23 lipca 2012r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku D. C. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi D. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005r. postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] 2012r. D. C. zaskarżyła wskazaną w sentencji decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. uchylającą decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w P. z dnia [...] 2011r., Nr [...], ustalającą skarżącej zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005r. w wysokości [...] zł. w części ustalającej zobowiązanie w podatku dochodowym od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2005r. w wysokości wyższej niż w kwocie [...] zł. i jednocześnie ustalającej wysokość tego zobowiązania w wysokości [...] zł. W petitum skargi skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu podniosła, iż jej sytuacja finansowa nie pozwala bez uszczerbku dla własnego majątku dokonać zapłaty podatku wynikającego z decyzji. Wskazała, iż obecne dochody w całości są skierowane na bieżące utrzymanie, świadczenia z tytułu obowiązku alimentacyjnego oraz kosztowne wizyty u lekarzy. Podkreśliła, że postępowanie podatkowe w niniejszej sprawie znacznie wpłynęło na stan jej zdrowia, w szczególności zdrowia psychicznego. Żyje w chronicznym stresie, opiekują się nią na co dzień psychiatrzy i nie jest wykluczony, przy dalszym nasileniu stresu, pobyt w szpitalu psychiatrycznym. Do skargi dołączyła dokumentację medyczną, zeznanie podatkowe za 2011r. oraz umowę alimentacyjną z dnia [...], na mocy której zobowiązała się do płacenia alimentów na rzecz swojego wnuka J. C. w kwocie [...] zł. miesięcznie. Ponadto w aktach sprawy znajdują się kserokopia rocznego zeznania podatkowego za 2010r., kserokopie z wyciągów kont bankowych, kserokopie rachunków związanych z utrzymaniem domu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Z uwagi na treść normatywną powołanych przepisów należy stwierdzić, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu może nastąpić wyłącznie w wyniku złożonego przez skarżącą wniosku oraz w granicach luzu decyzyjnego przyznanego sądowi przez ustawodawcę, wyznaczonego zakresem znaczeniowym przesłanek sformułowanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. zaistnieniem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązkiem strony, która wnosi o udzielenie jej ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, jest przedstawienie Sądowi tez, twierdzeń oraz dokumentów, które uprawdopodobnią zasadność uwzględnienia wniosku. Od uprawdopodobnienia niebezpieczeństwa wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków zależy orzeczenie Sądu. Brak wskazania we wniosku tych przyczyn uniemożliwia Sądowi merytoryczną ocenę. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy uznać, że skarżąca przedstawiła okoliczności, które w istotny sposób uprawdopodabniają zajście przesłanek wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji, ustalającej zobowiązanie podatkowe w wysokości [...] zł., może spowodować utratę płynności finansowej skarżącej, a to z kolei może spowodować trudne do odwrócenia skutki w postaci konieczności ograniczenia lub rezygnacji z leczenia. Nie bez znaczenia na podjęcie przez Sąd takiego rozstrzygnięcia miał również fakt płacenia przez skarżącą alimentów na rzecz jej wnuka J. C. Na marginesie wypada jednak zauważyć, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu jest wyłącznie rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, a jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez Sąd wyroku. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 w zw. z art. 16 § 2 p.p.s.a., należało orzec jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło