I SA/Po 423/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 10 sierpnia 2012r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi E. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia (...) 2012r. nr (...) w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzenia gier na automatach poza kasynem gry postanawia: zawiesić postępowanie Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, wymierzającą skarżącej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry w wysokości (...) zł. Podstawę prawną decyzji stanowiły m.in. przepisy art. 89 ust. 1 pkt 2 i ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje: Kluczowe znaczenie dla oceny legalności decyzji w rozpatrywanej sprawie, wydanej wymierzającej karę pieniężną z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry, ma wykładnia art. art. 89 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 2 pkt 2 ustawy o grach hazardowych. Postanowieniem z dnia 21 maja 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w sprawie o sygn. akt III SA/Gl 1979/11 przedstawił Trybunałowi Konstytucyjnemu następujące pytanie prawne: czy przepisy art. 89 ust. 1 pkt 1 i 2, ust. 2 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.) w zakresie, w jakim dopuszczają stosowanie wobec tej samej osoby fizycznej, za ten sam czyn kary pieniężnej i odpowiedzialność za przestępstwo skarbowe z art. 107 § 1 lub wykroczenie skarbowe z art. 107 § 4 ustawy z dnia 10 września 1999 r. Kodeks karny skarbowy (t.j. Dz. U. z 2007 r., Nr 111, poz. 765 ze zm.) są zgodne z art. 2, art. 30 i art. 32 ust. 1 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej ? Na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: ppsa), sąd może zawiesić postępowanie z urzędu z przyczyn prejudycjalnych tzn. jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Przez kwestię prejudycjalną rozumieć więc należy przeszkodę powstającą lub ujawniającą się w toku postępowania sądowego, której usunięcie jest istotne z punktu widzenia możliwości prawidłowej realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego i ma bezpośredni wpływ na jego wynik. Zwłaszcza gdy zależność rozstrzygnięcia sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego toczącego się postępowania, jako przesłanka zawieszenia, powinna być ustalana, analizowana i oceniania z punktu widzenia wystąpienia w przyszłości podstawy do wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego. W opinii składu orzekającego, rozstrzygnięcie w sprawie niniejszej zależy od wyniku postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym. Jeśli Trybunał Konstytucyjny stwierdzi niezgodność wyżej wymienionego przepisu z Konstytucją RP, stanowić to będzie przesłankę wznowienia postępowania. Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.