I SA/Po 426/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 08 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi PM na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] r., Nr [...] w przedmiocie odmowy uznania zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego postanawia: oddalić wniosek. Skarżąca złożyła na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika. We wniosku wskazała, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem i z córką, że mąż otrzymuje rentę chorobową w wysokości [...] zł miesięcznie, natomiast ona nie pracuje a córka uczy się (k. 22 – 25 akt). Sąd wezwał skarżącą do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni od daty doręczenia pisma, pod rygorem rozpoznania sprawy w oparciu o dotychczas zgromadzony materiał (k. 27 akt sąd.). Postanowieniem z dnia 20 czerwca 2012 r. referendarz sądowy oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy z uzasadnieniem, że nieuzupełnienie wniosku uniemożliwiło dokonanie obiektywnego ustalenia oceny stanu majątkowo - finansowego wnioskodawczyni i osób pozostających z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Skarżąca wniosła sprzeciw od powyższego postanowienia. W uzasadnieniu stwierdziła, że złożyła na urzędowym formularzu ustawowo wymagane oświadczenie, które wystarcza do oceny jej sytuacji majątkowej. Skoro wskazała, że mąż jest na rencie chorobowej, to nie może on jednocześnie osiągać dochodów z prowadzonej działalności gospodarczej. Nawet jeśli posiada majątek w postaci nieruchomości, to nie ma obowiązku go zbyć aby pokryć wpis sądowy. Żądanie dodatkowych wyjaśnień i dokumentów jest bezpodstawne (k. 44-45 akt). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Ciężar udowodnienia braku możliwości pokrycia kosztów postępowania spoczywa na wnioskującym o przyznanie prawa pomocy. Skarżąca powinna przedstawić fakty i dowody na poparcie zasadności przyznania prawa pomocy. Referendarz sądowy zasadnie uznał, że treść oświadczenia złożonego na urzędowym formularzu jest niewystarczająca do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych oraz stanu rodzinnego skarżącej. Wezwanie do uzupełnienia wniosku zmierzało do umożliwienia skarżącej należytego udokumentowania wniosku o przyznanie prawa pomocy. Zakres żądanych dokumentów i informacji miał istotne znaczenie dla oceny zasadności wniosku. W konsekwencji skarżąca winna z należytą starannością wypełnić treść sądowego wezwania. Z uwagi na to, że z akt administracyjnych sprawy wynika, że mąż skarżącej prowadził gospodarstwo rolno - drobiarskie, wezwana została do udzielenia informacji, czy nadal je prowadzi, jeżeli tak, to jakie z tego tytułu uzyskuje dochody, jeżeli nie prowadzi, to od kiedy. Wnioskodawczyni miała wyjaśnić, czy ona i jej mąż posiadają konta, rachunki i lokaty bankowe. Skarżąca miała podać w jakiej wysokości ponosi koszty miesięcznego utrzymania i z jakich środków, czy posiada samochody osobowe, do kogo należy mieszkanie, w którym mieszka ze swoją rodziną i czy ponosi koszty związane z najmem mieszkania. Skarżąca uchyliła się od przedstawienia wskazanej w wezwaniu sądowym dokumentacji. Wnosząc sprzeciw od kwestionowanego rozstrzygnięcia mogła dołączyć żądane wcześniej przez referendarza dokumenty i wyjaśnienia. Jednakże stwierdziła, że żądanie dodatkowych wyjaśnień i dokumentów jest bezpodstawne. Sąd wobec tego uznał za niecelowe ponowne wzywanie skarżącej o złożenie tych dokumentów i wyjaśnień. Sąd zatem stwierdza, że skarżąca nie wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Dlatego Sąd na podstawie art. 245 § 1 i § 2 oraz art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) orzekł, jak w sentencji postanowienia.