I SA/Po 428/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie NSA Stanisław Małek (spr.) WSA Karol Pawlicki Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2008 r. sprawy ze skargi [...] SA w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej za miesiąc czerwiec 2006 r. postanawia: zawiesić postępowanie /-/ K.Pawlicki /-/ M.Jaśniewicz /-/ S.Małek Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w P. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w K. odmawiającą [...] S.A. stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej za czerwiec 2006r. W skardze spółka wniosła o uchylenie decyzji organów podatkowych obu instancji, zarzucając naruszenie m.in. art. 21 ust. 5 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz. U. UE seria L z dnia 31 października 2003r., Nr 283, s. 51, z późn. zm.) poprzez jego błędną wykładnię. W dniu 13 czerwca 2008r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę wniesioną przez [...] S.A. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej za listopad 2006r. (sygn. I SA/Po 433/08). W podobnym stanie faktycznym i prawnym WSA we Wrocławiu oraz WSA w Gliwicach uchyliły decyzje organów podatkowych (np. I SA/Wr 1830/07, III SA/Gl 1654/07). Powołane wyżej wyroki zostały zaskarżone do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nadto, jak wynika z akt sprawy, Komisja Wspólnot Europejskich w dniu 25 października 2007r. wniosła skargę do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) w związku z brakiem implementacji przez Polskę do krajowego systemu opodatkowania energii elektrycznej zapisu art. 21 ust. 5 Dyrektywy. Sprawa została zarejestrowana pod sygn. C – 475/07. Rozprawa została wyznaczona na dzień 12 listopada 2008r. Z uwagi na interpretacyjną złożoność rozpatrywanej problematyki oraz występujące odrębności co do opodatkowania podatkiem akcyzowym energii elektrycznej na gruncie polskiej ustawy o podatku akcyzowym oraz Dyrektywy, stwierdzić należy, że zarówno prawomocne rozstrzygnięcia skarg kasacyjnych, jak i skargi przez ETS, a także wynik tych postępowań, mają wpływ na niniejsze postępowanie. Zgodnie z przepisem art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, z późn. zm.) sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przez Trybunałem Konstytucyjnym. Praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia, wychodząc poza tradycyjne pojęcie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych przypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego celem podjęcia stosownej uchwały przez rozszerzony skład NSA. Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego wysoce niepożądanymi i utrudniającymi praworządne działanie administracji są odmienne stanowiska sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym bądź zbliżonym stanie prawnym i faktycznym. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich przypadkach zawiesić dokonywanie kontroli zgodności z prawem rozstrzygnięcia organu podatkowego, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące innej decyzji albo orzeczenia (por. B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka – Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze 2006, s. 286). Również w przypadku zawisłości sprawy przed ETS w literaturze wyrażono pogląd, iż w takiej sytuacji spełniona zostaje przesłanka istnienia postępowania, od którego wyniku zależy wydanie orzeczenia (por. M. Szubiakowski, glosa do wyroku NSA z dnia 21 października 2004r., sygn. FSK 571/04, OSP 2005/9/107). Wobec powyższego, uznając, iż zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowiono jak w sentencji. /-/Karol Pawlicki /-/Maciej Jaśniewicz /-/Stanisław Małek