I SA/Po 436/12

PostanowienieWSA w Poznaniu2012-10-03

Skład orzekający: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji, które nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie z powodu nieskutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków, powinno zostać odrzucone?
Ratio decidendi
Zażalenie na postanowienie sądu pierwszej instancji, które nie zostało uzupełnione w wyznaczonym terminie z powodu nieskutecznego doręczenia wezwania do uzupełnienia braków (w tym przypadku w wyniku tzw. doręczenia zastępczego), powinno zostać odrzucone. Sąd stosuje odpowiednio przepisy dotyczące skargi kasacyjnej oraz postępowania przed sądem pierwszej instancji, w tym przepisy o doręczeniach, które przewidują skutki prawne doręczenia zastępczego.
Stan faktyczny
Skarżący złożył skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej, a następnie wniosek o przyznanie prawa pomocy. Sąd pierwszej instancji oddalił ten wniosek. Skarżący wniósł zażalenie na to postanowienie, jednak nie uzupełnił jego braków formalnych (podpis). Sąd wezwał skarżącego do uzupełnienia braków, jednak wezwanie nie zostało odebrane z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie, co skutkowało doręczeniem zastępczym. Skarżący nie uzupełnił braków w wyznaczonym terminie.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono zażalenie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna-Kubicka po rozpoznaniu w dniu 3 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym zażalenia K. M. na postanowienie Sądu z dnia 8 sierpnia 2012 r. oddalające wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, sygn. akt I SA/Po 436/12, sprawy ze skargi K. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uznania za uzasadnione zarzutów na postępowanie egzekucyjne prowadzone na podstawie tytułu wykonawczego postanawia odrzucić zażalenie. Pismem z dnia [...] marca 2012 r. K. M. wniósł do tutejszego Sądu skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2012 r., nr [...], w sprawie uznania za bezzasadne zarzutów na postępowanie egzekucyjne. Następnie skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2012 r., sygn. akt I SA/Po 436/12, tutejszy Sąd oddalił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Przeciwko powyższemu orzeczeniu skarżący nadał na poczcie w dniu [...] sierpnia 2012 r. zażalenie, w którym wniósł o uchylenie postanowienia i przyznanie zwolnienia od kosztów sądowych oraz profesjonalnego pełnomocnika. Mocą zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I tutejszego Sądu z dnia [...] sierpnia 2012 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych zażalenia z dnia [...] sierpnia 2012 r. przez podpisanie zażalenia, ewentualnie nadesłanie jego podpisanego odpisu, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia zażalenia. Przesyłka zawierająca to wezwanie została dwukrotnie awizowana (w dniach ... sierpnia i ... września 2012 r.), a następnie w dniu [...] września 2012 r. odesłano ją do Sądu z adnotacją: "zwrot – nie podjęto w terminie". Mimo upływu powyższego siedmiodniowego terminu, skarżący nie uzupełnił wskazanego braku zażalenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, w skrócie: P.p.s.a.), w zakresie nieuregulowanym wyraźnie przez przepisy dotyczące zażalenia, do postępowania wywołanego jego wniesieniem stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące skargi kasacyjnej oraz - na podstawie art. 193 P.p.s.a. - przepisy regulujące postępowanie przed sądem administracyjnym pierwszej instancji. Powyższe założenia ustawodawcy co do postępowania w zakresie zażaleń na postanowienia Sądu pierwszej instancji dotyczą m. in. art. 49 § 1 P.p.s.a. oraz art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., które w niniejszej sprawie znajdują zastosowanie. Oznacza to, że w wypadku, gdy skarżący nie uzupełni braków zażalenia w wyznaczonym przez Przewodniczącego terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym zażalenie W niniejszej sprawie wyjaśnienia wymaga fakt, iż wobec niemożności doręczenia skarżącemu wezwania do uzupełnienia braków zażalenia w sposób przewidziany w art. 65 - 72 P.p.s.a., zostało ono złożone na okres 14 dni w placówce pocztowej, przy czym, jak wynika z druku zwrotnego poświadczenia odbioru zawiadomienie o złożeniu korespondencji skierowanej do skarżącego, a dotyczącej wspomnianego wezwania, zostało umieszczone - zgodnie z adnotacją dokonaną przez doręczyciela - w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu [...] sierpnia 2012 r. Kolejne awizo zostało dokonane w dniu [...] września 2012 r. Nieodebranie przez skarżącą przesyłki w terminie 14 dni skutkowało na mocy art. 73 P.p.s.a. dokonaniem tzw. doręczenia zastępczego korespondencji w ostatnim dniu tego terminu, tj. uznaniem skutku doręczenia wezwania pomimo faktycznego niepodjęcia przesyłki pocztowej przez adresata. Podkreślić bowiem trzeba, iż fikcja prawna doręczenia przewidziana w art. 73 P.p.s.a. jest skuteczna w tym znaczeniu, że pociąga za sobą wszelkie skutki doręczenia, albowiem doręczenie to oparte jest na domniemaniu, iż zawiadomienie o złożeniu pisma w urzędzie pocztowym dotarło do rąk adresata. Uwzględniając powyższe, należy stwierdzić, że skoro pierwsze zawiadomienie o złożeniu wezwania wraz z informacją o możliwości jego odbioru we właściwej placówce pocztowej pozostawiono w oddawczej skrzynce pocztowej adresata w dniu [...] sierpnia 2012 r., to od tej daty biegł 14-dniowy termin, o którym mowa w art. 73§1 i § 3 P.p.s.a., z upływem którego nastąpił skutek prawny w postaci doręczenia zastępczego (§ 4). Ostatni dzień skutecznego doręczenia pisma wypadał w dniu [...] września 2012 r., a zatem siedmiodniowy termin do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy upłynął z dniem [...] września 2012 r. Pomimo upływu w powyższym dniu terminu, o którym stanowi art. 49 § 1 P.p.s.a., skarżący nie uzupełnił braków zażalenia przez podpisanie zażalenia, ewentualnie nadesłanie jego podpisanego odpisu, co zgodnie skutkuje koniecznością odrzucenia zażalenia. W tym stanie rzeczy Sąd postanowił, na podstawie art. 178 w zw. z art. 197§2 P.p.s.a., jak w sentencji orzeczenia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło