I SA/Po 437/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Maciej Jaśniewicz Sędziowie NSA Stanisław Małek WSA Karol Pawlicki (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Urszula Kosowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 października 2008 r. sprawy ze skargi [...] SA w K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w P. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej za miesiąc marzec 2007 r. postanawia: zawiesić postępowanie /-/ K.Pawlicki /-/ M.Jaśniewicz /-/ S.Małek UZASADNIENIE. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest decyzja Dyrektora Izby Celnej w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej za miesiąc [...] dla A - K S.A. W skardze na w/w decyzję strona zarzuciła jej naruszenie m.in. art.21 ust.5 Dyrektywy Rady 2003/96/WE z 27 października 2003r. w sprawie restrukturyzacji wspólnotowych przepisów ramowych dotyczących opodatkowania produktów energetycznych i energii elektrycznej (Dz.U. UE seria L z dnia 31 października 2003r., Nr 283, s. 51 z późn. zm; dalej Dyrektywa energetyczna) poprzez jego błędną wykładnię. W przedmiotowej sprawie na uwagę zasługuje fakt, iż w dniu [...] został wydany przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wyrok w sprawie o sygnaturze [...], rozstrzygający skargę wniesioną również przez A - K S.A. w sprawie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku akcyzowym z tytułu sprzedaży energii elektrycznej za miesiąc [...]. W podobnych stanach faktycznych i prawnych zostały również wydane wyroki przez Wojewódzkie Sady Administracyjne ( np. [...], [...]). Wszystkie te wyroki zostały zaskarżone skargami kasacyjnymi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Nadto z akt sprawy wynika, że Komisja Wspólnot Europejskich w dniu 25 października 2007r. wniosła skargę do Trybunału Sprawiedliwości Wspólnot Europejskich (ETS) w związku z niedokonaniem przez Polskę implementacji zapisu art.21 ust.5 Dyrektywy energetycznej do krajowego systemu opodatkowania energii elektrycznej. Sprawa ta otrzymała sygnaturę C-475/07. Rozprawa w tej sprawie została wyznaczona na dzień 12 listopada 2008r. Z uwagi na interpretacyjną złożoność rozpatrywanej problematyki oraz występujące odrębności odnośnie opodatkowania podatkiem akcyzowym energii elektrycznej na gruncie polskiej ustawy o podatku akcyzowym oraz Dyrektywy energetycznej należy stwierdzić, że zarówno prawomocne rozstrzygnięcia skarg kasacyjnych przez NSA oraz skargi przez ETS i wynik tych postępowań, ma wpływ na niniejsze postępowanie. Zgodnie z art.125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.); Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Praktyka sądowa opowiada się za szerokim interpretowaniem użytego w tym przepisie pojęcia wychodząc poza tradycyjne rozumienie prejudycjalności postępowania. W szczególności uwidacznia się to w tych wypadkach, gdy zawieszenie postępowania następuje z uwagi na skierowanie, na tle innej sprawy zawisłej przed sądem lub rozbieżności występujących w orzecznictwie, zagadnienia prawnego w celu podjęcia stosownej uchwały przez skład rozszerzony NSA. Zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zgodności z prawem działalności administracji publicznej. Wobec tego zjawiska wysoce niepożądanym i utrudniającym praworządne działanie administracji jest odmienne stanowisko sądu, co do wykładni i stosowania prawa w sprawach o analogicznym lub zbliżonym stanie prawnym i faktycznym. Względy ekonomii procesowej przemawiają za tym, aby w takich wypadkach zawiesić dokonywanie kontroli jej zgodności z prawem, jeśli toczy się już postępowanie dotyczące innej decyzji albo orzeczenia (por. t.4 do art.125 w B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, 2006, wyd. II). Również w przypadku zawisłości sprawy przed ETS w literaturze wypowiedziano trafny pogląd, że w takiej sytuacji spełniona zostaje przesłanka istnienia postępowania, od wyniku którego zależy wydanie orzeczenia (por. M. Szubiakowski, glosa do wyroku NSA z dnia 21 października 2004 r., FSK 571/04, publ. OSP 2005/9/107). W tym stanie rzeczy należało uznać że zachodzą przesłanki, o których mowa w art.125 § 1 pkt.1 w/w ustawy i dlatego orzeczono jak w sentencji postanowienia. /-/ K. Pawlicki /-/ M. Jaśniewicz /-/ S. Małek uk