I SA/Po 442/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Katarzyna Wolna - Kubicka po rozpoznaniu w dniu 20 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.L. – N. i L. N. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego postanawia I. umorzyć postępowanie, II. zasądzić od Dyrektora Izby Skarbowej w P. na rzecz strony skarżącej kwotę [...], tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2010 r. Dyrektor Izby Skarbowej w P., działając na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. art. 138 § 1 pkt 2 w zw. z art. 144 ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego (t. j. Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), uwzględnił skargę A. L. – N. i L. N. wniesioną do tutejszego Sądu na postanowienie tego organu z dnia [...]. utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego w P. z dnia 28 grudnia 2009 r. w sprawie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia 18 grudnia 2006 r., uchylając w całości zaskarżone postanowienie oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszoinstancyjnego i umorzył postępowanie egzekucyjne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do przepisu art. 161 § 1 pkt 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002, Nr 153, poz. 1270 z późn. zm., w skrócie: P.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie stało się bezprzedmiotowe z innych przyczyn, aniżeli określone w punktach 1 i 2 tego przepisu. Sąd zważył, iż została spełniona przesłanka umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, albowiem odpadł przedmiot rozpoznania w niniejszej sprawie – Dyrektor Izby Skarbowej w P. uwzględnił skargę w trybie autokontroli, o którym mowa w art. 54 § 3 ustawy – P.p.s.a. Zgodnie z art. 200 P.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 P.p.s.a. W świetle art. 205 § 4 w zw. z § 2 P.p.s.a., do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez doradcę podatkowego zalicza się jego wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego doradcy podatkowego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. W rozpoznawanej sprawie na zwrot kosztów postępowania dla strony złożyło się wynagrodzenie pełnomocnika będącego doradcą podatkowym w kwocie [...], obliczone na podstawie § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075), oraz opłata od pełnomocnictwa w zakresie niniejszego postępowania sądowego. W zaistniałym stanie rzeczy Sąd orzekł, na podstawie powołanych przepisów, jak w sentencji postanowienia. /-/ Katarzyna Wolna - Kubicka