I SA/Po 444/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Włodzimierz Zygmont po rozpoznaniu w dniu 23 maja 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi R. R. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia (...) 2012r. nr (...) w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik 2007r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Podatnik w skardze zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia (...) lutego 2012r. nr (...) który uzasadnił tym , że ze względu na wysokość ustalonego zobowiązania podatkowego wykonani decyzji spowoduje wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków w jego sytuacji majątkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji nie zasługiwał na uwzględnienie. Wniosku nie uwzględnił pierwotnie Dyrektor Izby Skarbowej - trafnie przyjmując, iż nie zachodzą nie tylko przesłanki obligatoryjne do wstrzymania wykonalności z urzędu ale także , że nie wystąpiły przesłanki fakultatywne do wstrzymania wykonalności decyzji. Na marginesie Sąd pragnie zauważyć, iż wywody mające uzasadnić wniosek - a dotyczące niewystępowania w sprawie przesłanek do ewentualnego nadania decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności na podstawie art. 108 § 1 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa) - są o tyle chybione, iż w kwestii tej od 1 stycznia 2009r. stosuje się odpowiednie przepisy - art. 239a i nast. - ustawy z dnia 29 sierpnia 1997r. Ordynacja podatkowa (tj. Dz.U. z 2005r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) a nie kpa. Przechodząc do meritum, należy wskazać, iż w myśl zasady wyrażonej w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej: ppsa), wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Wyjątkiem od tej reguły ogólnej jest przyznanie sądowi w ściśle określonych przypadkach, o których mowa w art. 61 § 3 ppsa, możliwości udzielenia stronie ochrony tymczasowej poprzez wstrzymanie wykonania aktu lub czynności w całości lub w części, chyba że ustawa szczególna wyłącza tę możliwość. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy (art. 61 § 3 ppsa). Sąd nie dopatrzył się we wniosku skarżącego ani w jego uzasadnieniu przesłanek określonych w art. 61 § 3 ppsa, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Zdaniem Sądu, skarżący oprócz powołania się ogólnie na możliwość wystąpienie trudnych do odwrócenia skutków w przypadku wykonania decyzji nie wskazał żadnego argumentu i dowodu potwierdzającego to twierdzenie. Należy podkreślić, iż to na skarżącym spoczywa obowiązek uprawdopodobnienia, że w jego sytuacji zachodzą okoliczności wskazane w powołanym powyżej przepisie. Wywody w tej materii powinny być poparte nie tylko szczegółową argumentacją ale także materiałem dowodowym (tak: m.in. Komentarz do art. 61 ppsa [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, LEX, 2009, wyd. III). W niniejszej sprawie skarżący nie uczynił niczego poza złożeniem wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji - bez dołączenia dokumentów potwierdzających aktualną sytuację finansową - a w tym zakresie Sąd nie ma obowiązku działania z urzędu. Sąd podziela pogląd wyrażony przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, że ogólnikowe wywody w żadnym razie nie mogą uzasadniać twierdzenia, że wystąpiła któraś z przesłanek wstrzymania wykonania aktu, wskazanych w art. 61 § 3 ppsa. W innym judykacie Naczelny Sąd Administracyjny (postanowienie z dnia 20 grudnia 2004 r., GZ 138/04) wyraził pogląd - który niniejszy Sąd podziela - że w grę musi wchodzić szkoda (majątkowa a także niemajątkowa), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. Sąd zwraca uwagę, iż w niniejszej sprawie ewentualne późniejsze zwrócenie kwoty będącej przedmiotem sporu - w przypadku pozytywnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy odwróci skutki powstałe w wyniku egzekucji. Dlatego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 i art. 16 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.