I SA/Po 455/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Małecki Sędziowie Sędzia WSA Karol Pawlicki Sędzia WSA Małgorzata Bejgerowska (spr.) Protokolant st.sekr.sąd. Paulina Budzyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 listopada 2011 r. sprawy ze skargi R.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym postanowił: I. umorzyć postępowanie; II. zwrócić skarżącemu R.W. uiszczony wpis sądowy w kwocie [...] zł ([...] złotych); III. przyznać od Skarbu Państwa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu adw. [...] kwotę [...] zł ([...] złotych), uwzględniającą podatek od towarów i usług w wysokości [...] ([...] złotych) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej przyznanej z urzędu. Pismem z dnia [...] maja 2011 r. R. W. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. z dnia [...] kwietnia 2011 r., Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia zaległości w podatku rolnym. Podczas rozprawy w dniu [...] listopada 2011 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że cofa skargę złożoną w niniejszej sprawie, albowiem uiszczony wpis sądowy (... zł) jest wyższy niż wartość przedmiotu sporu (... zł), a zaskarżona decyzja ma charakter kasacyjny. Dodatkowo pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270, ze zm., dalej – P.p.s.a.), skarżący może cofnąć skargę. Zasadą jest, że cofnięcie skargi wiąże Sąd, gdyż składając takie oświadczenie strona skarżąca daje wyraz temu, że rezygnuje z realizacji prawa do Sądu. Cofnięcie skargi podlega ograniczonej kontroli Sądu administracyjnego w sytuacji, kiedy doszło już do wszczęcia postępowania. Zgodnie z powołanym przepisem, Sąd musi uznać tę czynność za niedopuszczalną, jeśli stwierdzi, że zmierza ona do obejścia prawa lub spowodowałaby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z powyższych przesłanek negatywnych, które uniemożliwiałyby stronie cofnięcie skargi. Biorąc więc pod uwagę treść przytoczonej normy prawnej z art. 60 P.p.s.a. oraz okoliczność skutecznego cofnięcia skargi przez pełnomocnika skarżącego, stwierdzić należy, że zachodzi jedna z przesłanek umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego, o której stanowi art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Wobec powyższego, Sąd orzekł na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w pkt. I sentencji. O kosztach postępowania postanowiono w oparciu o treść art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w pkt. II odnośnie zwrotu wpisu sądowego skarżącemu oraz na podstawie art. 250 P.p.s.a. odnośnie kosztów pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu, jak w pkt. III.